வேலைக்காரன் – திரை விமர்சனம்

 

சிவ கார்த்திகேயன் தமிழ் சினிமாவில் தனக்கான இடத்தைப் பிடித்து விட்டார். இதே போலக் கதைகளையும் இயக்குநர்களையும் தொடர்ந்து தேர்வு செய்தால் அவருக்கு இனி எல்லாம் ஏறுமுகமாக தான் இருக்கும். மாஸ் படங்களில் நடிப்பதே பிரபலம் ஆகும் வழி என்கிற நம்பிக்கைக்கு நடுவில் இம்மாதிரி ஒரு கதையைத் தேர்ந்தெடுத்து நடித்ததற்கு அவருக்குப் பாராட்டுகள்.

முழுக்க முழுக்க வசனங்களால் நிறைந்துள்ளது படம். மார்கெடிங் சம்பந்தமாக ஒரு MBA  வகுப்பில் தெரிந்துகொள்ளக் கூடிய அளவு நிறைய விஷயங்களை படம் பார்ப்பவர் முன் வைக்கிறார் இயக்குநர் மோகன் ராஜா. ஆனால் கொஞ்சமும் போரடிக்காமல் நகர்த்தியிருப்பதில் தெரிகிறது இயக்குனரின் திறமை.  குப்பத்து வாழ்க்கை முறையை காட்டுவதிலும், பெரிய நிறுவனங்களின் கட்டமைப்பையும், நிறுவனங்களுக்கிடையே நடக்கும் போட்டி,பொறாமையை காட்டுவதிலும் நன்கு ஆராய்ச்சி செய்து மிகைபடாமலும் உண்மையாகவும் காட்டியுள்ளார்.

முதலாளிகள் எப்படி நுகர்வோரை ஏமாற்றி, தரமில்லாதப் பொருட்களை அவர்களிடம் கொண்டு சேர்த்து, சிறிதும் குற்ற உணர்ச்சி இல்லாமல் உடற்கேட்டினை நுகர்வோருக்கு உண்டாக்கி கொள்ளை இலாபம் பார்க்கிறார்கள் என்பது இப்படத்தின் பகுதிக் கதை.  ஆனால் மட்டமானப் பொருட்களைத் தயாரிக்கும் நிறுவன ஊழியர்களும் நடுத்தர மக்களாக அப்பண்டங்களை நுகர்பவர்களும் அவர்களே என்கிற முக்கிய இழையைப் பிடித்துத் திறமையாகத் திரைக் கதையை உருவாக்கியுள்ளார் ராஜா. அடுத்ததாக, முதலாளிகள் ஏமாற்றினாலும் ஊழியர்கள் நிறுவனத்திற்கு விசுவாசத்துடன் செயல்படுவதால் தான் நுகர்வோர் பாதிக்கப்படுகிறார்கள் என்று முற்றிலும் புது கோணத்தில் திரைக் கதையை செலுத்துகிறார். தரக் குறைவான உடல் நலத்திற்கு கேடான பொருட்களை உருவாக்குவதில் ஏற்படும் இன்னல்களை ஊழியர்களுக்கு உணர்த்தி அவர்களின் மனங்களில் குற்ற உணர்ச்சியை உண்டாக்கி தரமான பொருட்களை தயாரிக்க வைத்து ஒரு மாற்றத்தை உருவாக்க முயல்கிறார் கதாநாயகன்.

சிவகார்த்திகேயன் அறிவு’ என்னும் துடிப்புள்ள ஒரு குப்பத்து இளைஞன். தன் பகுதி மக்கள் பொருளாதரத்தில், நாகரிகத்தில் அடுத்தக் கட்டத்துக்கு உயர வேண்டும் என்று அவர் விரும்புவது முதல் சில காட்சிகளிலேயே அழுத்தமாகப் படத்தில் பதிவாகிறது. ஒரு பெரிய உணவுப் பொருட்கள் தயாரிக்கும் நிறுவனத்தின் விற்பனைப் பிரிவில் விற்பனையாளராகப் பணிக்கு அமர்கிறார். அங்கு சந்திக்கிறார் ஃபஹத் பாசிலை. ஃபகத்தின் அறிமுகமே கலக்கல். ஒரு தேர்ந்த மார்கெடிங் மேலாளராக, சிகாவுக்கு நல்ல வழிகாட்டியாக, விற்பனைத் துறையில் விதிக்கப்பட்டுள்ள இலக்கை அடைய சாமர்த்தியமாக என்னென்ன செய்யவேண்டும் என்று கற்றுத் தருபவராக, சிகாவுக்கு நம்பிக்கைக்குப் பாத்திரமானவராக வருகிறார் . வெகு விரைவில் அவர் யார் என்கிற உண்மை முகம் நமக்குத் தெரிய வருகிறது. சிகாவுக்கு கிட்டத்தட்ட கடைசிக் காட்சி வரை அவர் யார் என்று தெரியாமலே அவருடன் பயணிக்கிறார். அதுவே நல்லதொரு திரைக் கதையாக அமையக் காரணமாக உள்ளது.

கடைசிக் காட்சி வரை வில்லன் வெகு சக்தி வாய்ந்தவராக இருப்பது இப்படத்தின் பலம். பலமுறை சொன்னது போல கதாநாயகனின் பராக்கிரமம் வில்லனின் சக்தியை வைத்தே நிரூபணமாகிறது. இதில் ஃபகத் பாசிலுக்கு மிகவும் புத்திசாலியான, சொடக்குப் போடுவதற்குள் வியுகம் அமைப்பவராக வரும் வில்லன் பாத்திரம். சிகாவும் ஃபகதுக்கும் இடையே சதுரங்க காய் நகர்த்தல்கள் பாணியில் தான் சூதும் வாதும் நடக்கின்றது.  முட்டி மோதும் ஹீரோயிச சண்டைக் காட்சிகள் இல்லை. ஃபகதின் நடிப்பு A1. சும்மா பின்னிப் பெடலெடுத்திருக்கிறார். எப்படி தனி ஒருவனில் அரவிந்த் சுவாமி பரிமளித்தாரோ அதே மாதிரி இப்படத்தில் ஃபகத் பாசில்.

சிவகார்த்திகேயன் பிரமாதமாக நடித்திருக்கிறார். குப்பத்திலே வளர்ந்து வெளி உலகம் பற்றி அதிகம் தெரியாத ஒரு வெகுளித்தனம், தன் குப்பத்து மக்களுக்கு நன்மை செய்ய வேண்டும் ஆனால் செய்ய முடியவில்லையே என்கிற போது வரும் ஆதங்கம், வெற்றி பெற வேண்டும் என்கிற வெறி, யோசித்து செயல்படும் நிதானம், ஏமாற்றப்பட்டு விட்டோம் என்கிற போது வரும் அயர்ச்சி, என்று பலவித உணர்ச்சிகளை அனாயசமாக காட்டியுள்ளார்.

நயன்தாராவுக்கு சின்ன பாத்திரம் தான். ஆறம் எல்லாம் பார்த்த பிறகு இதில் அவரை பார்க்கும்போது சின்ன வேடம் தான். நன்றாக செய்துள்ளார். ஆர்ஜேபாலாஜி ‘நானும் ரவுடி தான்’ படத்தில் இருந்த அளவு இந்தப் படத்திலும் நன்கு செய்திருக்கிறார். பிரகாஷ் ராஜ் குப்பத்து டானாக வருகிறார். இந்த மாதிரி பாத்திரம் எல்லாம் அவருக்குத் தண்ணிப் பட்ட பாடு. ஸ்னேகா முக்கிய வேடத்தில் ஆனா சின்ன வேடத்தில் வருகிறார். தேர்ந்த நடிகை அவர்.  சிவகார்த்திகேயனின் பெற்றோராக வரும் சார்லி, ரோகினி அருமையாக நடித்துள்ளனர். ஓரிடத்தில் ரோகினி சிகாவிடம் தான் வீட்டு வேலை செய்யுமிடத்தில் முதலாளி தவறாக நடக்க முயன்றபோது தான் கோபத்தை வெளிப்படுத்திய விதத்தை சொல்லுவார். அந்த இடத்தில் சிகாவின் முகத்தில் தோன்றும் உணர்ச்சிகள் அருமை. தம்பி ராமையா, ரோபோ ஷங்கர், சதீஷ், வினோதினி, கற்பக விநாயகம், Y.G.மகேந்திரன், மன்சூர் அலி கான் என்று ஒரு பெரிய குழுவே படத்தில் உள்ளது. அனைவரின் பங்களிப்பும் நன்று. இயக்குநருக்குப் பாராட்டுகள்.  இப்படத்தில் நடித்தவர்கள் யாருமே மிகையில்லாமல் நடித்திருப்பது சிறப்பு.

நிறைய சம்பவங்கள் இருப்பினும் தெளிவாகக் கதையை எடிட் செய்த ரூபினும், பதிவு செய்த ஒளிப்பதிவாளர் ராம்ஜியும் வாழ்த்தைப் பெறுகிறார்கள். அனிருத் புகுந்து விளையாடியிருக்கார். பின்னணி இசை கச்சிதம். பாடல்களும் நன்று.

ஆரம்பத்தில் இருந்து நூல் பிடித்தார் போல் பயணிக்கிறது கதை. ஒரு குழப்பம் இல்லை, ஓர் இடத்திலும் தொய்வு இல்லை. ராஜா கையை வெச்சா அது ராங்கா போயிடாதுன்னு காட்டிவிட்டார் இயக்குநர் ஜெயம் ராஜா! தனி மனித ஒழுக்கம் வளரவேண்டும், நாம் ஒவ்வொருவரும் மாறாத வரை சமூகம் மாறாது என்பதை அழகாக சொல்லியுள்ளார்.

அருவி – திரை விமர்சனம்

ஒரே படத்தில் விழுந்து விழுந்து சிரிக்க வைத்து அதே சமயம் மனத்தை பிழிய வைக்கும் சோகத்தையும் தர முடியுமா என்றால் முடியும் என்று காட்டியுள்ளார் அறிமுக இயக்குநர் அருண் பிரபு புருஷோத்தமன். என்ன ஒரு வித்தியாசமணா கதைக் களம்! சிரிக்க, சிந்திக்க என்று முன்பு திரைப்படங்கள் வருவதுண்டு, சமீப காலங்களில் பெரும்பாலும் மாஸ் படங்கள் தான். ஒரே கதையை தினுசு தினுசா வெவ்வேறு நடிக நடிகைகளை வைத்து பெரிய பட்ஜெட் படங்கள் எடுத்து முதல் நாளே நூறு கோடி ரூபாய் வசூல் என்று சக்சஸ் மீட் வைத்து அடுத்த மாதத்தில் தயாரிப்பாளர் மனம் நொந்து நஷ்டத்தை ஈடு செய்வது எப்படி என்று புலம்புவதை தான் காண்கிறோம். ஆனால் அந்த நடத்தைக்கு நேர்மாறாக இப்படம் அமைந்துள்ளது.

அருவி புது முகங்களை வைத்துத் தயாரிக்கப்பட்ட சின்ன பட்ஜட் படம். என்றுமே கதைக்கு முக்கியத்துவம் கொடுத்து இயக்கப் படும் படங்கள் சோடை போனதில்லை. இந்தப் படமும் அவ்வரிசையில் வருகிறது. ‘சொல்வதெல்லாம் உண்மை’ போன்ற தொலைக்காட்சி நிகழ்ச்சிகளை நையாண்டி செய்யும் விதமாக முற்பகுதியின் பின்பாதி உள்ளது.தொடக்கத்தில் அவ்வளவாக படம் போகும் பாதை புரிபடவில்லை. கொஞ்சம் பொறுமையாக இருந்தால் மூன்றாவது கியரில் வேகம் எடுத்து இடைவேளை பிளாக்கில் ரசிகனை உச்சத்தில் கொண்டு வைக்கிறது . படம்முடிந்த பிறகு கைத் தட்டுவதை திரை அரங்கத்தில் பார்த்திருக்கிறேன், இப்படத்தில் இடைவேளையிலும் அதைக் கண்டேன்.

கதை தெரியாமல் போய் பாருங்கள். அப்பொழுது தான் நீங்கள் நன்கு ரசிக்க முடியும். முகத்தில் அறையும் உண்மை பார்க்கும் எல்லாரையும் கொஞ்சமேனும் மாற்றும். லட்சுமி இராமகிருஷ்ணன் மாதிரி வரும் லட்சுமி கோபால்சுவாமி பிரமாதமாக நடித்துள்ளார். பிராமண ஸ்லேங்குடன் அவர் பேசி நடத்தும் தொலைக்காட்சி நாட்டாமை நிகழ்ச்சி, உண்மையில் அம்மாதிரியான நிகழ்ச்சிகளில் நடக்கும் அட்டூழியங்களை தோலுரித்துக் காட்டுகிறது. இலட்சுமி கோபால்சுவாமி 2000வது வருடம் மம்முட்டியுடன் நடித்த முதல் மலையாள படத்திலேயே மாநில அளவில் விருதினைப் பெற்றிருக்கிறார்.

அருவி பாத்திரத்தில் நடிக்கும் அதிதி பாலன் அட்டகாசமான நடிப்பை வெளிப்படுத்தியுள்ளார். இடைவேளைக்கு சற்று முன்னே அருவி “சொல்லுவதெல்லாம் சத்தியம்” தொலைகாட்சி நிகழ்ச்சி படமாக்கப்படும் தளத்தில் லட்சுமி கொபால்சுவாமிக்குப் பதில் சொல்லும் விதமாக ஒரு நீண்ட உரை ஆற்றுவார். அருவிக் கொட்டுவது போலப் பேச்சு. கைத் தட்டாமல் இருக்க முடியவில்லை.  அனைத்துப் பாத்திரங்களில் நடித்தவர்களும் வெகு நன்றாக நடித்துள்ளனர். நடிக்க வைத்த இயக்குநருக்கு பாராட்டுகள்.

தனக்கு நேர்ந்த அநீதிக்கு வெறும் மன்னிப்பைப் பெற அருவி எடுக்கும் முயற்சி எப்படி தீவிரவாதமாக மீடியாவினாலும், காவல் துறையினாலும் பெரிது படுத்தப் படுகிறது என்பது நகைச்சுவை கலந்த சோகம். அரவாணி பாத்திரம் நிறைவான சித்தரிப்பு. பொதுவில் அரவாணிகளை குடும்பம் தான் முதலில் நிராகரிக்கும், இதில் அரவாணி எமிலி {அஞ்சலி} குடும்பத்தால் நிராகரிக்கப்பட்ட அருவிக்கு அன்பும் அடைக்கலமுமாக இருக்கிறார். தாங்களாக செய்யாத பிழைக்கு சமூகத்தால், குடும்பத்தால் புறக்கணிக்கப் படும்போது ஏற்படும் வலியை அருவி, எமிலி பாத்திரங்கள் வெளிக்கொண்டு வருகின்றன. ஆதரவற்று இருக்கும் இவர்கள் போல் உள்ளவர்களிடம் சமூக அங்கத்தினர்கள் எடுத்துக் கொள்ளும் வரம்பு மீறிய உரிமைகளை வெளிச்சம் போட்டுக் காட்டுகிறார் இயக்குநர். முக்கியமாக யாரிடம் நாம் அதிக நம்பிக்கையும் எதிர்பார்ப்பையும் வைக்கிறோமோ அவர்களே ஏமாற்றுவது அதீத வலியும், நிதர்சனமும் ஆகும். உண்மையான பெண்ணியம் என்ன என்பதைத் துணிந்து போராடும் அருவியும், எமிலியும் உணர்த்துகிறார்கள்.

படத்துக்கு இசை அமைத்தவர்கள் பிந்து மாலினியும், வேதாந்த் பரத்வாஜும், படத்தோடு இழைகிறது இசை. பாடல்களும் பின்னணி இசையும் மாறுபட்ட பாணியில் மிகவும் அருமையாக உள்ளது.

முடிவில் கொஞ்சம் சோகம் தூக்கலாக உள்ளது ஒரு குறை என்று சொல்லலாம், கொஞ்சம் பிரச்சார நெடியும் உள்ளது. அதுவும் குறை தான். ஆனால் நிறைவான குடத்தில் இருந்து ஓரிரு துளிகள் கீழே சிந்தினாலும் அது நிறை குடம் தானே! படத்தைத் தயாரித்துள்ள எஸ்.ஆர்.பிரபு {ட்ரீம் வாரியர்ஸ்} அவர்களுக்குப் பாராட்டுகள். இயக்குநருக்கு மிகப் பெரிய பூங்கொத்து {தேசிய விருது ஒன்னு பார்ஸல்} உரித்தாகுக!

ரிச்சி – திரை விமர்சனம்

நிவின் பாலியின் நேரடி தமிழ்ப் படம் ரிச்சி. தெற்குத் தமிழகத்தில் எதோ ஒரு மீனவர்கள் கிராமமே கதைக் களம். அங்கே ஒரு தலைவர் ஐசாக் அண்ணாச்சி, கடனில் வாழும் ஒரு மீனவத் தொழிலாளி காகா பீட்டர் {குமாரவேல்}, ஒரு சோக நிகழ்வுக்குப் பிறகு மதுரையில் இருந்து புலம் பெயர்ந்து அதே கிராமத்தில் வாழும் படகு எஞ்சின் பழுது பார்க்கும் செல்வம் {நடராஜன் சுப்பிரமணியம்}, ஒரு  சீர்திருத்தப் பள்ளியில் எட்டு வருட வாழ்க்கையை தொலைத்தப் பாதிரியாரின் {பிரகாஷ் ராஜ்} மகனாக நிவின் பாலி, சிறு வயதில் நிவினின் நண்பனாக இருந்து பின்னர் கொல்கத்தாவுக்கு ஓடிப்போய் அங்கு எதோ ஒரு தாதாவிடம்அடியாளாக இருக்கும் ரகு {ராஜ் பரத்} இவர்களை வாழ்க்கையில் நடக்கும் அசாதாரண சம்பவங்களைப் பற்றியது கதை.

சுருக்கமாக இதை உங்களுக்கு சொல்லிவிட்டேன். ஆனால் இதைத் திரையில் நீங்கள் பார்த்து இவர்களுக்குள் நடப்பதைத் தெரிந்து கொள்ள அதிகப் பொறுமை தேவை. மிகவும் குழப்பான திரைக்கதை. கதைச் சொல்வது ஒரு கலை. அதை இயக்குநர் அறிந்திருக்கவில்லை. கடைசி பத்து, பதினைந்து நிமிடங்களில் தான் கதையின் சாராம்சமே புரிகிறது. இரண்டு மணி நேரப் படத்தை நாலு மணி நேரப் படமாக தோன்ற வைக்க நன்கு மெனக்கிட்டுள்ளார் இயக்குநர் கௌதம் இராமச்சந்திரன். புது யுக்தியாக நினைத்து அந்தக் கிராமத்தில் நடந்த சமபவங்களை அறிந்த ஒரு பத்திரிகை நிருபர் அங்கு நடந்த ஒரு சம்பவத்தில் புதைந்திருக்கும் இரகசியத்தைக் கண்டுபிடிக்க பலரை பேட்டிக் கண்டு உண்மை கண்டறிவதாக நகர்கிறது கதை. இதில் சஸ்பென்ஸ் வெளிப்பட்டுவிடக் கூடாதென்று முதல் பாதியில் எதையும் தெளிவாகச் சொல்லாமல் கதையை நகர்த்துவதால் பாப் காரன் சாப்பிட்டு நாம் நேரத்தைக் கடத்த வேண்டியுள்ளது.

நல்ல நடிகரான பிரகாஷ்ராஜ் கூட தேமேன்னு வந்துவிட்டுப் போகிறார். தந்தையின் அன்புக்கு எங்கும் பாத்திரமாக நிவின் பாலி, கொபக்காரராக, இசாக்கிடம் வேலை செய்யும் முரட்டு உதவியாளராக வருகிறார். கடைசியில் தான் அந்தக் கோபத்துக்கான காரணம் தெரிகிறது. அடர்ந்த மலையாளத் தமிழ் பேசுகிறார். மோகன் லாலும் அப்படித் தான் பேசுவார், பழகிவிட்டது. நிவின் பாலிக்கும் தமிழ்ப் படங்களில் தொடர்ந்து வாய்ப்பு வந்தால் இவருடைய தமிழையும் இவ்வாறே கேட்டுப் பழகிக்கணும். ஆனால் வருமா என்பது சந்தேகம். மலையாளப் படங்களில் அவரைப் பிடித்த அளவுக்கு இந்தப் படத்தில் பிடிக்காததற்குக் காரணம் இயக்குநர் என்று கண்டிப்பாக சொல்லலாம். பாத்திரத் தன்மையை அவருக்கு சரியாக விளக்காததால் அவரின் நடிப்பு அவரிடமே கண்ணாமூச்சி ஆடுகிறது.

குறும்படப் புகழ் லட்சுமி இதில் குமாரவேல் தங்கை யாக மீன் விற்பவராக வருகிறார். அவருக்கும் நட்டிக்கும் காதல். படத்திலேயே உருப்படியாக நடித்திருப்பவர்கள் இவர்கள் இருவர் தான். இன்னொரு நல்ல விஷயம் நல்ல வசனங்கள். எழுதியவருக்குப் பாராட்டுகள். நிருபராக வரும் ஷ்ரத்தா ஸ்ரீநாத் வெகு சுமாராக நடித்துள்ளார். ரகுவின் அம்மா பாத்திரத்தில் வருபவரும் பொறுமையை சோதிக்கிறார். ஒருவருமே வட்டார மொழியைப் பேசவில்லை.

காதைப் பிளக்கும் பின்னணி இசை. அஜநீஷ் லோகநாத். அந்தக் கால எம்ஜிஆர், சிவாஜி படங்களில் மெலோடிராமா காட்சிகளில் பின்னணி இசை எப்படி இருக்குமோ அப்படியே படம் முழுவதும் ஒலிக்கிறது. பாடல்களும் உள்ளன. இதில் ஓரிடத்தில் புலி ஆட்டம் வருகிறது. நிம்மதியாக ராஜா சார் பாடல்களை போட்டுவிடுகிறார் இசை அமைப்பாளர். அனுமதி வாங்கினாரா என்று தெரியவில்லை.

நிவின் பாலிக்கு நடனமும் வரவில்லை. தளபதி படத்தின் காட்டுக் குயிலு மனசுக்குள்ளே பாடலுக்கு அவர் செய்யும் அசைவுகளை மம்முட்டியும், ரஜினியும் பார்க்காமல் இருந்தால் நல்லது.

Comedy of errors எப்பவும் கதை வடிவில், நாடக வடிவில் நன்றாக இருக்கும். இந்தப் படம் Tragedy of Errors. கன்னடப் படத்தின் தமிழாக்கம் இப்படம். கன்னடத்தில் இதைவிட மோசமாக இருந்ததா இல்லை நன்றாக இருந்ததா என்று கன்னடப் படத்தைப் பார்த்தவர்கள் தான் கூறவேண்டும்.

படத்தின் ஒரு வரி – நல்லவர்கள் என நினைப்பவர்கள் நல்லவர்களில்லை கெட்டவர்கள் என நினைப்பவர்கள் கெட்டவர்கள் இல்லை. எல்லாருமே சூழ்நிலைக் கைதிகள். {அப்படீன்னு நினைக்கிறேன்}