டிக் டிக் டிக் – திரை விமர்சனம்

இதுவரை எடுத்துக் கொள்ளாத ஒரு கதைக் களம், விண்வெளியில் நடக்கிறது முக்கால்வாசி கதை. துணிச்சலாக இக்களத்தை தேர்ந்தெடுத்துத் திரைக்கதை அமைத்ததற்கு இயக்குநரை பாராட்டவேண்டும். இதுவரை தமிழ் திரையுலகில் விண்வெளியில் நடப்பவைகளாக எந்தக் கதையும் எடுக்கப்படவில்லை. ஒரு மிகப் பெரிய எரிகல் (ஆஸ்டிராய்ட்) தென் இந்தியாவை தாக்கப் போவதாகவும், அது தாக்கினால் பெரும்பாலான தென் பகுதிகள் அழிந்துவிடும் என்னும் நிலையில் அதைத் தடுக்க ஒரு மிகப்பெரிய ஏவுகணையை கள்ள மார்க்கெட்டில் வாங்க அன் அபிஷியலா இந்திய விண்வெளி ஆராய்ச்சி மையத்தின் தலைவர் (அல்லது தளபதி? சரியா புரியவில்லை) முனைவதாகவும் ஆரம்பிக்கிறது கதை. அந்தக் கள்ளச் சந்தையில் வாங்க முனைகையில் அந்த ஏவுகணை இருக்குமிடம் விண்வெளியில் சைனா போன்ற ஒரு நாட்டின் கட்டுப்பாட்டில் உள்ள ஒரு விண்வெளி தளத்தில் என்று தெரியவருகிறது. அதை விண்வெளிச் சென்று திருட ஒரு திருடனைத் தேர்ந்தெடுத்து அவனுக்குப் பயிற்சி அளித்து அந்த எரிகல் பூமி எல்லையைத் தொடும் முன் அதன் மேல் ஏவுகணையைப் பாய்ச்சி அதை உடைத்து நம் தென் தமிழகத்தைக் காப்பாற்ற முனைவது தான் கதை. இதை ஆறு நாட்களுக்குள் செய்து முடிப்பது இன்னொரு சவால்.

கதையில் பலப் பல ஓட்டைகள் இருக்கின்றன. இவர்கள் காட்டுவது போல் ஒரு விண்வெளி மையமே நம் நாட்டில் கிடையாது. திருட்டுக் குழு ஜெயம் ரவி & டீம் அர்ஜுன் & ரமேஷ் திலக் இவர்களுக்கு விண்வெளியில் ராக்கெட்டில் பயணிக்கக் கொடுக்கப்படும் பயிற்சி இத்யாதிகள் ஒரு கண்டு பூவை நம் காதில் சுத்துவதை ஒத்துள்ளது. அதுவும் ராக்கெட் பழுதாகி சந்திரனில் இறங்கி பின் டேக் ஆப் ஆவது எல்லாம் பயங்கர உடான்ஸ். ஆனாலும் விண்வெளியில் இருக்கும் விண்கலங்கள், அதில் நிறுத்தி வைக்கப்பட்டிருக்கும் ஏவுகணை, அமெரிக்க ரஷிய விண்வெளி ஸ்டேஷனை போல  உள்ளது. அனிமேஷன் பக்கா. கம்மி பட்ஜெட்டில் மிகத் தரமான காட்சிகளை தந்துள்ளனர். அவர்களுக்கு ஒரு பூங்கொத்து. முக்கியமாக சீனா விண்வெளி வீரர்களிடம் சண்டையிட்ட பின் விண்வெளியில் ரவி மிதக்கும் காட்சி, ஹாலிவுட் தரம்.

மேலும் முதலில் நடிகர்கள் கொஞ்சம் சுமாராக நடித்தும் கதையில் இருக்கும் மிகப்பெரிய ஓட்டைகள் நம்மை எரிச்சல் படுத்தினாலும் போகப் போக திரைக் கதையில் சுவாரசியம் ஏற்படுத்தி இயக்குநர் நம்மை இருக்கையில் இருத்தி வைத்து வெற்றிப் பெறுகிறார். ஜெயம் ரவி, அர்ஜுன், ரமேஷ் திலக் இம்மூவரும் மிகவும் சிறப்பாக நடித்துள்ளனர். நிவேதா பெத்துராஜ் நடிப்பு வெகு சுமார். இன்னும் கேட்டால் முக்கிய வேடத்தில் வரும் ஜெயபிரகாஷ் நடிப்பும் சோபிக்கவில்லை. மிகவும் நாடகத்தனமாக இருந்தது. பாத்திரங்களுக்கு ஏத்த நடிகர்களைத் தேர்ந்தெடுத்திருந்தாலே படம் இன்னும் நன்றாக வந்திருக்கும்.

வெங்கடேஷின் ஒளிப்பதிவில் நாமே ஸ்பேஸுக்கு சென்ற அனுபவம் கிடைக்கிறது. டி.இமான் மெதுவாக செல்லும் காட்சிகளை இசையால் தூக்கிப்பிடிக்கிறார். பின்னணி இசை வெகு நன்று. ஆடைவடிவமைப்பாளர் தனபால் மற்றும் கலை இயக்குநர் எஸ்.எஸ்.மூர்த்தி டீம் பாராட்டப்படவேண்டியவர்கள். படம் இரண்டு மணி பத்து நிமிடங்கள். நன்றி பிரதீப் ராகவ் (படத்தொகுப்பு).

எப்படி இந்தத் திட்டத்தை செயல்படுத்த முடியும் என்று நாம் நினைக்கையில் அதை ஒரு நல்ல திரைக்கதையால் முடித்துக் கொடுக்கிறார் மிருதன் இயக்குநர் சக்தி சௌந்தர்ராஜன். இதில் ஜெயம் ரவியின் மகனும் அவர் மகனாகவே படத்தில் நடித்துள்ளார். மீன் குட்டிக்கு நீச்சல் கற்றுத் தர வேண்டுமா? கேமரா பயம் இல்லாமல் நடித்திருக்கிறான். அர்ஜுன் டைமிங் நகைச்சுவை நல்ல ரிலீஃப். படத்தின் வில்லன் குருதிப் புனல் டைப், முடிவும் அப்படியே!

நிரைய லாஜிக் தவறுகள் உள்ள ஆனால் ஒரு புது முயற்சியை பாராட்ட வேண்டும் என்கிற என்ணம் இருப்பவர்களுக்கு இந்தப் படம் பிடிக்கும். குழந்தைகள் விரும்பிப் பார்ப்பார்கள். ஒரு டூயட் கூட கிடையாது அதனால் தைரியமாக பிள்ளைகளை அழைத்துப் போகலாம்.

தேடினேன் வந்தது… நாடினேன் தந்தது… – சிறுகதை

“ஏங்க சரசு மாமனார் நேத்து கல்யாணத்துக்கு வந்திருந்தாரே அவர்ட்ட நம்ம குல தெய்வம் எந்த சாமின்னு கேட்டீங்களா?”

“கேட்டேன் கனகா, அவருக்கும் தெரியலை. அவங்க சாமி அழகு சுந்தரி அம்மனாம்.”

“அவங்களும் குளித்தலை தானே? அப்ப நம்ம சாமியும் அந்த அம்மனா இருக்குமோ?”

“இருக்காதாம். என்னமோ உறவு முறை எல்லாம் சொன்னார். அந்த சாமி நமக்கு வராதாம்.”

“எப்போ தான் நம்ம குல தெய்வம் நமக்குக் கிடைக்குமோ தெரியலை” சலித்துக் கொண்டாள் கனகா.

தியாகு உடனே அங்கே இருந்து எஸ் ஆனார். தொடர்ந்து வரும் கனகாவின் புலம்பல் அவருக்கு மனப்பாடம். மகனுக்குத் திருமணம் ஆகி ஏழாண்டுகள் ஆகியும் குழந்தை பிறக்கவில்லை. மகளுக்கு இருபத்தி ஒன்பது வயதாகிறது ஆனா இன்னும் எந்த வரனும் சரியாக வரவில்லை. ஜோசியரிடம் போனதில் குல தெய்வ வழிபாடு விட்டுப் போயிருக்கு, அதனால் தான் இந்தப் பிரச்சினை எல்லாம் என்று சொல்லிவிட்டார்.

புகுந்த வீட்டார் மேல் முதலில் இருந்ததே இருந்த எரிச்சல் இதை கேட்டதில் இருந்து பன் மடங்கைகிவிட்டது கனகாவிற்கு. அவள் பதினெட்டு வயதில் திருமணம் ஆகி வரும்போது மாமியார் இறந்து சில வருடங்கள் ஆகியிருந்தன. ஒரே நாத்தனாரும் திருமணம் முடிந்து போய்விட்டிருந்தார். புகுந்த வீட்டுக்கு வந்த கனகாவுக்கு ஒரு பெரிய அதிர்ச்சி காத்திருந்தது. அவர்கள் திராவிட கட்சியினர். சாமி நம்பிக்கையே கிடையாது. வீட்டில் ஒரு சாமி படம் கூட இல்லை. கனகாவோ பெருமாள் பக்தை. பிறந்த வீட்டில் எல்லாமே பெருமாள் தான். திருமணமான முதல் வாரத்திலியே பிறந்த வீடு திரும்பி விட்டாள், அப்பாவுடன் படை சண்டை போட!

“தெரிஞ்சு தான் அந்த இடத்தில் என்னை கொடுத்தீங்களா? அவங்க சாமியே கும்பிட மாட்டாங்களாம். வீட்டுல விளக்கேத்தறது கூட இல்ல. இப்படி புடிச்சு தள்ளிவிட்டுட்டீங்களே. எனக்கு கீழ ரெண்டு பொட்டப் பசங்க இருக்குன்னு தான் இப்படி பண்ணீங்க? ஒழுங்கா காலேஜ் படிப்பையாவது முடிச்சிருப்பேன்.” கையில் சிலம்பில்லாத கண்ணகி போல் அப்பா முன்னாடி நியாயம் கேட்டு நின்றாள். கனகா சந்தேகப்பட்டது என்னமோ நிஜம் தான். பையனின் அப்பா சோமசுந்தரத்துக்குக் கடவுள் நம்பிக்கை இல்லைன்னு அவள் அப்பா வைகுண்டநாதனுக்குத் தெரியும். நல்ல, படிச்சப் பையன், வசதியான குடும்பம், அதனால் அந்த இடத்தை விட்டுவிட அவருக்கு விருப்பம் இல்லை. கல்யாணத்தைக் கூட சோமசுந்தரம் சோபா கல்யாணமா தான் பண்ணனும்னு சொன்னார். ஆனா அதுக்கு வைகுண்டநாதன் ஒத்துக் கொள்ளவில்லை. சோமசுந்தரத்துக்கும் மனைவி இல்லாத வீட்டில், மகளும் திருமணம் ஆகி போய்விட்டதால் சமைக்க, வீட்டைப் பார்த்துக் கொள்ள ஒரு பெண் தேவையாக இருந்தது. இந்த விஷயத்தில் ரொம்ப முரண்டு பிடித்து இதற்கு முன் வந்த இரண்டு மூன்று பெண் வீட்டார் வேண்டாம் என்று போய் விட்டனர். அதனால் ஐயர் வைத்துக் கல்யாணம் நடத்த சரி என்று ஒத்துக் கொண்டார்.

மகளை சமாதனப் படுத்தினார் வைகுண்டநாதன். “நீ தான் அந்த வீட்டுக்குப் போயிட்ட இல்லம்மா, நீ விளக்கேத்து. இந்தா இந்தப் பெருமாள் படத்தை எடுத்துப் போய் வெச்சுக்க. நீ சாமி கும்பிடு. உன்னை என்ன சொல்லப் போறாங்க? உங்க மாமனாருக்கு உன்னை ரொம்பப் பிடிச்சிருக்கு. நீ ஒண்ணும் கவலைப்படாதே” அப்படின்னு சொல்லி ஒரு பெரிய பெருமாள் படத்தை பேப்பரில் கட்டிக் கொடுத்து அடுத்த வண்டியிலேயே ஏற்றிவிட்டுவிட்டார்.

அவளும் குடும்பத்தை நன்றாகவே வழி நடத்தினாள். மாமனாரும் இவள் சமைத்துப் போடும் அருமையான சாப்பாட்டுக்கும், வீட்டை நிர்வகிக்கும் சிறப்பான திறனுக்கும் அடிமையாகி அவள் சாமி கும்பிடுவதை தடை செய்ய முடியவில்லை. இவளும் ஒரு பண்டிகை பாக்கி விடாமல் எல்லா பண்டிகைகளும் கொண்டாடினாள். இஷ்டப்பட்ட கோவில்களுக்கும் கணவனையும் அழைத்துக் கொண்டு போனாள். எங்காவது கடவுள் மறுப்பு குணம் பசங்களுக்கு வந்துவிடுமோ என்று பயந்து சின்ன வயதில் இருந்தே விழுந்து விழுந்து சாமி கும்பிட பழக்கி வைத்தாள்.

என்ன பண்ணி என்ன, இப்ப குலதெய்வம் யார் என்று தெரியாமல் திண்டாடுகிறாள். மாமனாருக்குக் கட்சி விசுவாசிகளிடம் இருந்த நெருக்கம் உறவினர்களிடம் இல்லை. அதனால் இவளுக்கும் அவர் பக்க சொந்தங்களிடம் பழக்கமில்லாமல் போய்விட்டது. நாத்தனாரும் தன்னால் முடிந்த அளவு தன் அப்பா வழி சொந்தங்களை கேட்டுப் பார்த்தாள். யாருமே குல தெய்வ வழிபாடு செய்வதாகத் தெரியவில்லை.

இது தெரிந்தவுடன் திரும்ப அவள் கோபம் உச்சிக்குப் போனது. ” உங்க குடும்பத்தில யாருமே சாமி கும்பிடறதில்லையாம். என்ன குடும்பமோ இது. ஒரு பொங்கல் வைக்கறது இல்லை, கிடா வெட்டறதில்லை. நம்ம பசங்களுக்கு மொட்டை அடிச்சு, காது குத்தினதில் இருந்து வேற சாமிக்குப் பண்ணி சாமி குத்தம் தான் சேர்ந்திருக்கு.” மூக்கைச் சிந்தினாள். இப்படி சில வருடங்களாக மூக்கைச் சிந்தி சிந்தி அவள் மூக்கே சிவப்பாகிவிட்டது.

“அம்மா எனக்கு விஜயவாடாவுக்கு டிரேன்ஸ்பர் ஆகியிருக்கு. அடுத்த மாசம் ஒண்ணாந்தேதி ஜாயின் பண்ணனும். விநிதா வேலையை விட்டுடலாம்னு இருக்காம்மா. அவளுக்கு சொந்தமா ஏதாவது பிசினஸ் பண்ணனும்னு தோணுது. அதனால அவளும் விஜயவாடா வரதுல சிக்கல் இல்லமா.” பெங்களூரில் இருந்து மகன் அருணிடம் இருந்து போன் வந்தவுடன் கனகாவுக்கு மனசுக்குள் சந்தோஷம். ரெண்டு பேரும் வேலை வேலைன்னு ராப்பகலா உழைக்கறதுனால தான் அவங்களுக்கு இன்னும் குழந்தை பிறக்கலையோன்னு அவளுக்கு ஒரு சந்தேகம். மருமகள் வேலையை விடுகிறாள் என்றதும் கொஞ்சம் நிம்மதி!

விஜயவாடா போய் மூணு மாசத்துக்கெல்லாம் வினிதா முழுகாம இருக்கான்னு சேதி, இங்கே மகள் ரம்யாவுக்கு வெளிநாட்டு மாப்பிள்ளை அமைந்து ரெண்டே வாரத்தில் ஹோட்டலில் திருமணம். மகிழ்ச்சியில் திக்குமுக்காடிப் போனாள் கனகா. எப்படி குலதெய்வத்தைக் கண்டுபிடிக்காம எல்லாம் நடந்ததுன்னு தியாகுவுக்கு மனைவியை நறுக்குன்னு நாலு வார்த்தை கேக்க ஆசை. ஆனா மனைவியிடம் அனாவசியமாக வாயைக் கொடுத்து வம்பை விலைக்கு வாங்க வேண்டாம்னு அவரின் பகுத்தறிவு சொல்லியதால் வாயை திறக்கவில்லை.

ஒரு மாசம் எங்களோடு வந்து இருங்கம்மா, நீங்க கவலைப்பட்டதுக்கெல்லாம் இப்போ சந்தோஷமா இருக்க வேண்டியது உங்க முறைன்னு தங்கைக்குத் திருமணம் முடிந்த கையோடு விஜயவாடாவுக்குக் கூட்டிப் போனான் அருண். அபார்ட்மென்ட் அமைதியான ஒரு பகுதியில் இருந்தது. மேல் மாடியில் இருந்து கிருஷ்ணா நதி தெரிந்தது, கூடவே பக்கத்தில் ஒரு கோவிலும்.

“அது என்ன கோவில் வினிதா?”

“சாயங்காலம் அவர் வந்ததும் உங்களை கூட்டிக்கிட்டுப் போகலாம்னு இருக்கோம் அத்தை. உங்க பேர் உள்ள கோவில் தான். அம்மன் பேரு கனகதுர்கா. இந்த வீட்டுக்கு வந்ததும் பக்கத்து வீட்டு அக்கா எங்களை அந்தக் கோவிலுக்குக் கூட்டிக்கிட்டுப் போனாங்க. சின்னக் கோவில் தான். ஆனா அந்தக் கோவிலுக்குப் போனதும் எங்க ரெண்டு பேருக்கும் அப்படி ஒரு நிம்மதி ஏற்பட்டது. அடுத்த வாரமே எதோ கோவில்ல திருவிழா, விசேஷம்னு சொன்னாங்க. பக்கத்து வீட்டு அக்கா தான் நல்ல சக்தி வாய்ந்த அம்மன் வேண்டிகிட்டு ஏதாவது செய்யுங்கன்னு சொன்னாங்க. அருணுக்கு என்ன தோணிச்சோ தெரியலை அத்தை அபிஷேகத்துக்கும் பணம் கட்டி, பட்டுப் புடைவை வாங்கி அம்மனுக்கு சாத்தினார். அடுத்த மாசமே குட் நியுஸ் எங்களுக்கு. அதனால குழந்தை பெண்ணா பிறந்தா கனகதுர்கான்னு பேரை தான் வைக்கறதா இருக்கோம். அது உங்க பேருன்னும் இவருக்கு ரொம்ப சந்தோஷம்.”

ஆச்சரியமா இருந்தது கனகாவுக்கு. தான் கும்பிடற எல்லா தெய்வமும் இந்த சாமி மூலம் கண்ணைத் திறந்து பிரச்சனைகளை தீர்த்துவிட்டது என்று நினைத்துக் கொண்டாள். சாயங்காலம் அருண் வந்ததும் கோவிலுக்குப் போனார்கள். வினிதா சொன்னா மாதிரியே அம்மனைப் பார்த்தவுடனேயே கனகாவுக்கும் மனத்தில் அமைதி ஏற்பட்ட மாதிரி தோன்றியது. தெலுங்கில் பேசிக்கொண்டிருந்த குருக்கள் அருணைப் பார்த்ததும் தமிழில் வரவேற்றார். அம்மாவை அறிமுகம் செய்து வைத்தான் அருண்.

“தமிழ் பேசறீங்களே எப்படி தமிழ் தெரியும்” என்றாள் கனகா.

“நாங்க வீட்டுல தமிழ் தான் பேசுவோம்மா. இங்கே இருந்து பல தலைமுறை முன்னாடி தமிழ்நாடு போய் செட்டில் ஆன குடும்பம் எங்களது. மதுரை பக்கம் தான் எங்க உறவினர்கள் பெரும்பாலும் வசிக்கிறாங்க. திருமலை நாயக்கர் காலத்தில் குடிபெயர்ந்தோம். இதோ இந்த கனகதுர்கா தான் எங்க குல தெய்வம். இங்கே இருந்த பூசாரிக்கு மலேசியால மாரியம்மன் கோவில் ஒண்ணுல வேலை கிடைச்சுது. அதனால எங்கப்பாவை இங்க வந்து பார்த்துக்க முடியுமான்னு கேட்டாங்க. மதுரையிலேயே ரெண்டு மூணு கோவிலுக்கு அவர் இன்சார்ஜா இருக்கார். அவர் தான் நம்ம குல தெய்வக் கோவில், பூசாரி இல்லாம இருக்கக் கூடாதுன்னு என்னை போன வருஷம் அனுப்பினார். எனக்கும் என் மனைவிக்கும் இங்க ரொம்பப் பிடிச்சுப் போச்சு. இங்க இருக்கறவங்களுக்கு நல்ல பக்தி இருக்கு, கோவிலுக்கு நல்லா செய்யறாங்க. அதனால டெம்பரவரியா வந்த நாங்க இங்கேயே செட்டில் ஆயிட்டோம்” என்றார்.

“இங்க பொங்கல் வைக்கிற வழக்கம் இருக்கா?”

“அது இல்லம்மா, ஆனா என்ன வேணா பிரசாதமா செஞ்சு சாமிக்குப் படைச்சு இங்க வரவங்களுக்குக் கொடுக்கறது வழக்கம். உங்க பையன் கூட சக்கரை பொங்கல், வடைன்னு சாமிக்கு ரெண்டு மாசம் முன்னாடி படைச்சு எல்லாருக்கும் அவர் கையாலேயே கொடுத்தாரே.”

பெருமையாக மகனை பார்த்துக் கொண்டாள். நல்லா தான் வளர்த்திருக்கோம் என்று மனத்தில் பூரிப்பு!

ஒரு மாதம் மகிழ்ச்சியாக இருந்து விட்டு ஊர் திரும்பினாள். சாமி அறையை சுத்தம் செய்து விளக்கேற்றிக் கொண்டிருக்கையில் தியாகு உள்ளே வந்தார். “போனில் சொல்ல மறந்துட்டேன் கனகா. ரெண்டு நாள் முன்னாடி சரசு மாமனாரை எதேச்சையாக பஸ்ஸில் பார்த்தேன். அவர் சமீபத்துல தான் எங்கப்பாவோட பெரியப்பாவின் கடைசி மகனை மதுரையில் ஒரு கல்யாணத்தில் பார்த்தாராம். நாம குல தெய்வம் தேடறதை சொல்லி ஏதாவது விவரம் தெரியுமான்னு கேட்டிருக்காரு. அதுக்கு அந்த பெரியப்பா  நம்ம பூர்வீகம் தமிழ்நாடே இல்ல, ஆந்திரால விஜயவாடா அப்படீன்னு சொன்னாராம். அங்கே இருந்து மதுரைல செட்டில் ஆன குடும்பங்கள்ல நம்மதும் ஒண்ணாம். எங்க தாத்தா தான் மதுரைலேந்து குளித்தலைக்கு வந்துட்டாராம். விஜயவாடால ஏதோ அம்மன் தான் நம்ம குலதெய்வம்னு சொன்னாராம். அவர் போன் நம்பர் கொடுத்திருக்காரு. நீ வந்ததும் பேசலாம்னு நான் இன்னும் பேசலை” என்றார் தியாகு.

கண்களில் கண்ணீர் மல்க தன் ஹேன்ட்பேகில் இருந்த சின்ன கனகதுர்கா படத்தை எடுத்து சாமி மாடத்தில் நடுவாக அமர்த்தி சந்தனம், குங்குமம் பொட்டு வைத்து வணங்கினாள் கனகா.

காலா – திரை விமர்சனம்

Kaala

கதைக் களம் என்னமோ ரொம்பப் பழசு தான். நாயகன் முதலான படங்களில் பார்த்த தாராவியில் அரசியல் செல்வாக்குடன் ஒருவன் வந்து வீடுகளை இடித்துத் தரை மட்டமாக்கி குடியிருப்புகள் கட்டத் திட்டமிடுவது, அதைத் தடுத்து அங்கு வாழும் மக்களின் உரிமைகளைப் பாதுகாக்கும் ஒரு நல்ல தமிழ் தாதா ஹீரோவாக இருப்பது! நாயகன் படத்துக்கும் இந்தப் படத்துக்கும் உள்ள வித்தியாசம் என்னவென்றால் அதில் வீடுகளை இடித்து யாரோ ஒரு பணக்காரன் நிலத்தை ஆட்டையப் போடப் பார்ப்பான். இந்தப் படத்தில் மக்களுக்கே அங்கு குடியிருப்புகள் கட்டித் தருவதாகச் சொல்லி வேறு மாதிரி மக்களை ஏமாற்ற திட்டம் போடுகிறான் அரசியல்வாதி வில்லன். இதை முறியடிக்க காலா என்ன செய்கிறார் என்பதே கதை. இந்த மாதிரி படங்களுக்கு பலமே திரைக்கதை தான். எப்படி கதை சொல்லப்படுகிறது என்பதில் தான் சுவாரசியம் அடங்கியிருக்கும். அதில் சராசரி மதிப்பெண் மட்டுமே பெற்று பாஸ் செய்திருக்கிறார் இயக்குநர் ரஞ்சித்.

தொடக்கத்தில் இருந்தே காலா போராட்டக்காரராகவும் தாராவி மக்களின் நலனை மட்டுமே மனத்தில் வைத்து செய்லபடுபவராகவும் காட்டியிருப்பதும் அந்த கேரக்டர் கடைசி வரை அதில் வழுவாமல் இருப்பதும் சிறப்பானப் பாத்திர உருவாக்கம். அதற்கு ரஞ்சித்திற்குப் பாராட்டுகள். காலாவின் ஒரு மகன் அகிம்சை வழியில் போராடுபவராக காட்டி பின் அந்தப் பாத்திரம் இருந்தும் அவரின் செயல்பாடுகள் காணாமல் போய்விடுகின்றன. தந்தைக்கும் மகனுக்கும் பெரிய சண்டை எல்லாம் வருகிறது, பிறகு அதன் தொடர்ச்சி புஸ்ஸென்று போய்விடுகிறது.

ரஜினிக்கு மச்சானாக ஈஸ்வரி ராவுக்கு தம்பியாக வரும் சமுத்திரக்கனி மிகவும் நன்றாக நடித்துள்ளார். சதா சர்வகாலமும் தண்ணியில் மிதந்தும், தள்ளாடியும், ஸ்டெடியா நிற்கும் பாத்திரம். ஆனால் அந்தப் பாத்திரத்தினால் கதைக்கு எந்தப் பயனும் இல்லை, காமெடிக்காக அவரை பயன்படுத்தியிருக்கலாம். ஈஸ்வரி ராவ் காலாவை அன்பால் அதிகாரம் செலுத்தும் ஒரு வெள்ளந்தியான பாத்திரம். அஸால்டாக செய்கிறார். மற்ற குடும்ப உறுப்பினர்களாக வரும் அனைவரும் ஓகே. முன்னாள் காதலி ஹூமாவின் கேரக்டர் முரண்பாடாகவும், கதையுடன் ஒன்றாமலும் உள்ளது. முன்னாள் காதலியாகவும், திடீரென வில்லியாகவும் பின்னர் புரட்சியாளராகவும் மாறுவதை ஏற்றுக்கொள்ள முடியவில்லை.

நில உரிமை போராட்டம் என்பது படத்தின் கரு. எந்தக் கதைக்கும் ஒரு நோக்கம் இருக்கவேண்டும், ஓரிடத்தில் இருந்து இன்னொரு இடத்துக்கு செல்லும் ஓர் இலக்கு. திரைக்கதை அதில் ரொம்பத் தள்ளாடுகிறது. படத்தைத் தாங்கிப் பிடிப்பது ரஜினி மட்டுமே. ரஜினி பயங்கர ஃபிட்டா இருக்கிறார். நின்னா, நடந்தா, உட்கார்ந்தா, பார்த்தா, சிரிச்சா, புருவத்தை உயர்த்தினான்னு ஒவ்வொரு அசைவிலும் ஸ்டைல். அவரை அதில் மிஞ்ச ஒருவர் இனி பிறந்து தான் வரவேண்டும்.

க்யா ரே செட்டிங்கா? வேங்கை மகன் ஒத்தையில நிக்கேன் வாலேன்னு சொல்லிட்டு நிக்கற ரஜினிக்குப் பெரிய சண்டைக் காட்சி இருக்கும்னு பார்த்தா வேங்கை மகனோட மகன் தான் சுத்திச் சுத்திச் சண்டை போடுகிறார். ஆனால் பிறகு மழையில் மேம்பாலத்தின் மேல் வரும் சண்டைக் காட்சி மாஸ்! வல்லவனுக்குப் புல்லும் ஆயுதம், காலாவுக்கு குடையும் கூர்வாள்!

முதலில் கதை சூடு பிடிக்கக் கொஞ்ச நேரம் ஆகிறது. பிறகு கொஞ்சமாக சுவாரசியம் உருவாகிறது. வில்லன் வரவே இடைவேளை வந்துவிடுகிறது. அதுவரை ரஜினி ஷேடோ பாக்ஸிங் தான் செய்து வருகிறார். நானா படேகரும் ரகுவரன் அளவுக்கெல்லாம் இல்லை. திரும்பத் திரும்ப நிலத்தை அபகரிக்க வில்லன் திட்டமிடுவதும் அதைத் தடுக்க காலா முயல்வதும் எந்த வித சஸ்பென்ஸும் இல்லாமல் நகர்கிறது கதை. இதில் க்ளைமேக்ஸ் ரொம்பப் பொறுமையை சோதிக்கிறது. நிறைய சண்டைக் காட்சிகளும் முடிவில்லாமல் இழுத்துக் கொண்டே போகும் போராட்டமும் நல்ல எடிட்டரின் கத்திரிக்கு வெட்டப்பட்டு படத்தைக் காப்பாத்தியிருக்கும். இத்தனைக்கும் நல்ல எடிட்டர் தான் ஶ்ரீகர் பிரசாத். படத்தின் நீளம் 167 நிமிடங்கள் என்பதை கவனிக்கத் தவறிவிட்டாரா?

சந்தோஷ் நாராயணனனின் பின்னணி இசை படத்துக்குப் பலம். நானா படேகர் வரும் இடங்களில் பின்னணி இசை கச்சிதம். ந ன ன ன ன ன என காதலி சந்திப்பின் போது ஒலிக்கும் பின்னணி இசை மட்டும் செம கடுப்பு. பாடல்கள் இசை வெளியீட்டில் கேட்டதை விட படத்தில் பாந்தமாக வந்து அமருகின்றன. முரளியின் ஒளிப்பதிவு மழையில் சண்டைக் காட்சிகளிலும், தாராவிப் பகுதிகளை காட்டும்போதும் அவரின் திறன் வெளிப்படுகிறது.

நிறைய குறியீடுகள், புத்தர் கோவில் முன் காலா உட்கார்ந்து ஆலோசிப்பது, காலா வீட்டில் அம்பேத்கார் படம், புத்தர் சிலை இருப்பது, மேஜையில் இராவண காவியம் புத்தகம் எனப் பல! ஆனால் அவை காலாவுக்கான குறியீடுகளாகத் தெரியவில்லை, இயக்குநர் ரஞ்சித்தின் குறியீடுகளாகத் தெரிகின்றன. பிஜேபி மாதிரி ஒரு கட்சிக்கு எதிரா தான் காலாவின் எதிர்ப்பு உள்ளது. ஸ்வச் பாரத் மாதிரி பியுர் இந்தியா திட்டத்தின் விளம்பர பலகைகளை பார்க்கலாம், வெள்ளை பைஜாமா குர்தாவவுடன் நெற்றியில் குங்கும திலகம் தரித்தவர்களே அக்கட்சியினராகவும் காட்டப்படுகின்றனர். இதில் இராம பக்தன் வில்லனாகக் காட்டப்படுகிறார். காலாவை இராவணனாக நினைத்துக் கொள்ள வேண்டும் என்பது இயக்குநரின் நோக்கமாக இருக்கும் என்று கொள்ளவேண்டும்.

படத்தில் பஞ்ச் டயலாகுகள் இல்லை. க்ளைமேக்சில் ரஜினி ரொம்ப அமைதி காப்பது போலவும் அவரை மிஞ்சி காரியங்கள் நடப்பது போலவும் காட்டியிருப்பது அவரின் பாத்திரப் படைப்புக்கு இழுக்காகவும் அவரின் சூப்பர் ஸ்டார் பிம்பத்துக்கும் சரிப்பட்டு வரவில்லை என்றே தோன்றுகிறது. முக்கியமாக முடிவில் நடப்பது என்ன என்று புரிந்து கொள்வது கூட சிரமாமக உள்ளது. ஹீரோ & வில்லன் கொல்லப்பட்டார்களா போன்ற சில முக்கிய விஷயங்களையே மக்களின் கற்பனைக்கு விட்டுவிட்டார் இயக்குநர்.

நில உரிமை எளிய மக்களின் வாழ்வாதரம், அவர்களின் உடம்பே ஆயுதம் என்னும் முக்கிய கருத்துகளை ரஜினியை பயன்படுத்தி மக்கள் முன்வைத்த ரஞ்சித் படம் இது!

Kaala1