Tamil Tweeter of the Year 2017 @KirukkanJagu

 

2013ஆம் ஆண்டு Tamil Tweeter of the Year விருதினை முதலில் ஒரு விளையாட்டுப் போல கொடுத்தேன். இந்த வருடம் வரை தொடர்கிறது. தமிழ் ட்விட்டர் என்பது தமிழில் ட்வீட்டுபவர்களின் சமூக ஊடக சங்கமம். அதில் என் கண்ணிற்கும் அறிவிற்கும் எட்டியவரை இனிமையான, அனைவரும் விரும்பத் தகுந்த மாதிரியும், அனைவருக்கும் பயன் தரும் மாதிரியும் ட்வீட்டும் ஒருவரைத் தேர்ந்தெடுத்து அவருக்கு அந்த வருடத்தின் சிறந்த தமிழ் ட்வீட்டராக அறிமுகம் செய்யலாம் என்று தோன்றியது. முதல் வருடம் திரு @kanapraba அவர்கள் இவ்விருதினைப் பெற்று இவ்விருதுக்குப் பெருமை சேர்த்தார். அவரைப் பற்றிய கட்டுரை இங்கே.

2014 ஆம் ஆண்டு @RagavanG அவர்களுக்கு இவ்விருதினை அளித்து மகிழ்ந்தேன். அவரைப் பற்றிய தொகுப்பு இதோ

2015ஆம் ஆண்டு இவ்விருதினைப் பெற்ற பெருமைமிகு @iamVariable அவர்களைப் பற்றிய கட்டுரையை இங்கு படிக்கலாம்.

2016 ஆம் ஆண்டு @savidhasasi இவ்விருதிற்குப் பெருமை சேர்த்தார். அவரைப் பற்றிய தொகுப்பு இங்கே.

இவ்விருதுக்கான விதிகளை மறுபடியும் முன் வைக்கிறேன்.

  1. கீச்சுக்கள் யார் மனத்தையும் புண்படுத்தாமல் பொழுது போக்கு அம்சத்தோடு இருத்தல்.
  2. கீச்சுபவர் பொது அறிவுத் திறனுடன் இருத்தல்.
  3. இனிமையானத் தன்மையை உடையவராக இருத்தல்.
  4. ட்விட்டரில் தன் இருப்பை நிலை நாட்டிக் கொள்பவர்.

இந்த வருட Tamil Tweeter Of The Year விருதினை @kirukkanjagu  அவர்களுக்கு அளிப்பதில் மிகவும் பெருமைக் கொள்கிறேன். இவர் ஒரு தீராத விளையாட்டுப் பிள்ளை. இவர் நேரக் கோட்டில் இருக்கும் நேரத்தில் கலகலவென்று யாரையாவது வம்பிழுத்துக் கொண்டிருப்பார். இவரிடம் இரண்டு நிமிடங்கள் உரையாடினாலே அவரின் உற்சாகம் நமக்கும் தொற்றிக் கொள்ளும். இவரை தெரிந்தவர்கள் இவருள் அடங்கியிருக்கும் திறமையைக் கண்டு வியப்பதில் ஆச்சரியமே இல்லை. இருபத்தியாறு வயது இளைஞர், தொடர் படிப்பாளி, பிளாக்கில் எழுதுபவர், புத்தகங்களும் வெளியிட்டுள்ளார், அதற்கும் மேல் அவர் ஒரு சமூகப் போராளி. அவர் வசிக்கும் கோவையின் சுற்றுப்புற நகரங்களில், கிராமங்களில், சாலை விதிகளைப் பின்பற்றுவது,  உடல் உறுப்பு தானம், இரத்த தானம், நூலகத்தின் முக்கியத்துவம் குறித்துப் பல விழிப்புணர்வு முகாம்கள் நடத்தி தன் பேச்சினால் மாற்றத்தை உண்டு பண்ணியுள்ளார். குழந்தைகளுக்கு இள வயதிலேயே நல்லவற்றைச் சொல்லிக் கொடுத்தால் சமுதாய மாற்றம் எளிதில் நிகழும் என்பதை உணர்ந்து அவர்களை நல்வழிப்படுத்துவதை தன் இலக்காக வைத்துப் பயணப் படுகிறார். 2015 ஆம் ஆண்டு மேரத்தானில் பங்கு பெற்றுள்ளார்.

அவர் முதலில் ஒரு கோவிலில் நடக்கும் வகுப்பிற்கு உட்கார நாற்காலிகள் தேவை என்று அறிந்து ட்விட்டரில் அதைப் பற்றி அறிவித்துத் தமிழ்  ட்வீட்டர்கள் கொடுத்தப் பணம் மூலம் அத்தேவையினைப் பூர்த்திச் செய்தார். அது ஒரு சிறு ஆரம்பம். தொடர்ந்து கோவையில் ஒரு நூலகம் ஆரம்பிப்பது பற்றி டிவிட்டரில் ட்வீட் செய்ததின் பலனாக ஜக்குவை ட்விட்டரில் தொடரும் சென்னைவாசி ஒருவர் அவருக்கு வேண்டிய நிதியினை அளித்து ஒரு நூலகத்தைக் கோவையில் தொடங்க உதவியுள்ளார். சமீபத்தில் ஒரு மாற்றுத் திறனாளிக்கு ஒரு சக்கர நாற்காலியை இதே மாதிரி முயற்சியால் வாங்கிக் கொடுத்திருக்கிறார்.

ட்விட்டரிலும் பிளாக்கிலும் அவரின் அடைமொழி “கிறுக்கன்”. அது அவரின் நகைச்சுவை உணர்வை காட்டுகிறது. உண்மையில் கிறுக்கனுக்கு நேர் எதிரான குணம் அவருடையது. தீர்க்கமான எண்ணங்களை உடையவர், அவற்றை செயல்படுத்த ஆக்கப் பூர்வமான செயல்களை மேற்கொள்கிறார். தற்போது வீட்டில் இருந்தபடியே வெப் டிசைனராகப் பணியாற்றுகிறார். அவர் வாழ்க்கையில் இணையமும் கணினியும் அறிமுகம் ஆன பிறகு எட்டடி தாண்டிக் கொண்டிருந்த அவர் பதினாறு அடி, அறுபத்தி நாலு அடி என்று வேகம் எடுத்துத் தாண்டி வருகிறார். பதினாறு பதினேழு வயதில் வீடியோ கேம் விளையாட்டுடன் முடங்கிக் கிடந்த அவர் உலகத்தில் உள்ள அனைவருடனும் சமூக வலைத்தளங்கள் மூலம் இணையத்தால் இணையத் தொடங்கினார். உலகத் தொடர்புடைய விஷயங்களைக் கற்றுக் கொள்ள ஆரம்பித்தார். சொந்த முயற்சியில் இணையத்தில் வெப் டிசைனிங் பயின்று இருபத்தியோரு வயதில் தானே சம்பாதித்தப் பணத்தில் மடிக் கணினி ஒன்றை வாங்கினார். இதே வேகத்தில் சென்றால் அவரின் உலகம் சுற்றும் ஆசையும் விரைவில் ஈடேறும் என்பது உறுதி.

“இணையமும் இவனும்” என்று இவர் எழுதிய புத்தகத்தின் அட்டைப் படத்தை வடிவமைத்ததும் இவரே. வேறு சில புத்தகங்களுக்கும் அட்டைப் பக்கத்தை வடிவமைத்துக் கொடுத்திருக்கார். பேட்டரி பொருத்திய சக்கர நாற்காலி கிடைத்தப் பிறகு இவரால் இன்னும் இலகுவாக செயல்பட முடிகிறது.

 

ட்விட்டரில் தினமும் ஏதாவது ஒரு தலைப்பில் யார் மேலாவது தாக்குதல் நடந்து கொண்டிருக்கும். அந்த போர்க்கள சூழ்நிலையில் ட்வீட் செய்ய வருபவர்கள் அந்தச் சுழலில் எதிர்க் கருத்தை வைத்து சிக்கி சின்னாபின்னமாவது பெரும்பாலானோர் நிலை. அதில் கிட்னியை பறிகொடுக்காது வளைந்து நெளிந்து நகர்ந்து செல்பவர்கள் வெகு சிலரே. அதில் கிறுக்கன் ஜகுவும் ஒருவர். கருத்தைக் கூறுவார். விதண்டாவாதத்தில் இறங்க மாட்டார்.

Walking with a friend in the dark is better than walking alone in the light.”- Helen Keller

இவரை இந்நிலைக்கு உயர்த்தியது தன்னம்பிக்கையும் விடா முயற்சியும் தான் என்றாலும் இவருக்குப் பள்ளியில் கிடைத்த நல்லாசிரியர் செல்விக்கும் இப்பொழுது நிழலாக அவரைத் தொடர்ந்து உதவி புரியும் சுப்புலட்சுமி பாட்டிக்கும் அவர் நன்றி கடன் பட்டுள்ளார். எப்படி கிரேசி மோகன் சின்னப் பையனாக இருந்தபோது வீரபாண்டிய கட்டபொம்மன் வசனத்தை உரைத்த அழகைப் பார்த்து அவரின் பள்ளி ஆசிரியர் ஜானகி ஊக்கமளித்ததால் இன்று இவ்வளவு சிறந்த கதாசிரியராகத் திகழ்கிறாரோ, அதே மாதிரி ஜெகனும் வீரபாண்டிய கட்டபொம்மன் வசனத்தை உச்சரித்தத் திறனை வைத்து அவரின் மாற்றுத் திறனாளிகள் பள்ளி ஆசிரியர் செல்வி தந்த ஊக்கத்தினால் இன்று இந்த உயரத்தில் உள்ளார். சிறப்புக் குழந்தைகளும் சமூகத்தின் ஓர் அங்கம், சாதிக்கப் பிறந்தவர்கள் என்கிற பாடத்தை இளவயதில் மனத்தில் பதிய வைத்தார் ஆசிரியர் செல்வி.

ஹெலன் கெல்லருக்கு ஒரு ஆன் சல்லிவன் கிடைத்த மாதிரி ஜக்குவுக்கும் ஓரு சுப்புலட்சுமி பாட்டி கிடைத்துள்ளார். அவருக்குத் தேவையான உதவிகளை செய்து, நிழல் போலத் தொடர்ந்து அவரை ஊக்குவித்து வழிநடத்துகிறார். அவருக்கும், அவரின் பள்ளி ஆசிரியர் செல்விக்கும் என் மனமார்ந்த நன்றியும் வணக்கமும்.

இவரை சுற்றி ஒரு பெரிய நட்பு வட்டம் எப்பொழுதும் இருக்குமாம். அவர்களே இவரின் பலமும் கூட. அதை அவர் ட்விட்டரில் இருக்கும்போதும் காண்கிறோம். எதுவும் பிரசங்கம் செய்யத் தேவையில்லாமல்  சிலரின் வாழ்க்கையே எடுத்துக்காட்டாக அமையும். அதை @kirukkanjagu விடம் காணலாம்.

பல சமயங்களில் ட்விட்டரில் நேரம் செலவழித்து நேரத்தை விரயமாக்குகிறோமோ என்கிற சந்தேகம் நம் எல்லார் மனத்திலும் எழும். அதை ஜக்குவை பார்க்கும் போது இல்லை என்று உணர முடிகிறது. அவருக்கு ட்விட்டராலும் பயன், ட்விட்டரில் உள்ளோருக்கும் அவரால் பயனுண்டு.

இவர் தமிழ் ட்விட்டர் சந்தின் இவ்வருட பெருமைமிகு ட்விட்டராக தேர்ந்தெடுக்கப்படுவதில் ஆச்சரியம் ஒன்றும் இல்லை. விருதுகள் பெறுவதும் இவருக்குப் புதிதல்ல. பல விருதுகள் இதற்கு முன்பே இவரை வந்தடைந்துள்ளன. இது இன்னுமொன்று! உலகம் சுற்றும் வாலிபனாக, திரைக் கதைகள் பல எழுதி மேலும் தமிழ் ட்விட்டர் உலகுக்குப் பெருமை சேர்க்க மனமார்ந்த வாழ்த்துகள்.

என் மாமியார் – தோற்றம் 23.04.1929 மறைவு 18.04.2017

ஆண்டும்மா என்று அன்போடு குடும்பத்தாரால் அழைக்கப்படும்  என் மாமியார் அவர் வீட்டில் மூத்த மகள், புகுந்த வீட்டில் மூத்த மருமகள். அவர் ஜபல்பூரில் வளர்ந்தவர். கொஞ்சம் வைதீகமான சென்னை வாழ் குடும்பத்தில் உள்ள ஒருவருக்குத் தனது பதினாறாவது வயதில் வாக்கப்பட்டார். அந்த வீட்டுப் பழக்க வழக்கங்களை அந்த இளம் வயதில்அவர் விரைவில் கற்றுக் கொள்ள வேண்டியிருந்தது. பிறந்த வீடும் புகுந்த வீடும் மக்கள் செல்வம் நிறைந்த வீடுகள். அதனால் சிறு வயது முதலே ரொம்ப பொறுப்பு அதிகம் அவருக்கு. அவர் திருமணமாகிப் போன போது அவர் கடைசி நாத்தனாருக்கு நாலு வயது தான். இந்தத் தலைமுறையில் பலர் பிள்ளை வரம் வேண்டி செயற்கைக் கருத்தரிப்பை நாடும் இவ்வேளையில், இவர் முதல் குழந்தையை உண்டாகியிருந்த சமயத்தில் அவரின் தாயாரும் உண்டாகியிருந்தார். அது ஒரு கனாக் காலம் :-}

சின்ன வயது முதலே பொறுப்பை இயல்பாக ஏற்றுக் கொண்டதனால் அவருக்குக் சுற்றமும் நட்பும் மரியாதையையும் இயல்பாகவே வழங்கியது. அனைத்து நாத்தனார்கள், மைத்துனர்கள் திருமணங்களை முன்னின்று நடத்தியது மட்டுமில்லாமல் அவர்களின் பேறு காலத்திலும் எல்லா விதத்திலேயும் உதவியாக இருப்பார்.  என் மாமனார் அப்பொழுது மத்திய அரசில் குமாஸ்தா வேலையில் தான் இருந்தார். பின்பு உழைப்பால் படிப்படியாக முன்னேறினார். அந்தக் கால வழக்கப்படி கூட்டுக் குடும்பத்தில் சம்பளத்தை முழுக்க அவரின் அப்பாவிடம் கொடுத்துவிட வேண்டும். தன் கைச்செலவுக்கும், தன் மனைவியின் கைச்செலவுக்கும் டியுஷன் எடுத்து உபரி வருமானம் ஈட்டினார் என் மாமனார். நான்கு குழந்தைகள் பிறந்த பிறகு அவருக்கு பெங்களூருக்கு மாற்றல் ஆகியது. நான்கு குழந்தைகளுடன் பெங்களூருக்குக் குடி போகிறவருக்கு அங்கே குடும்பம் அமைக்க அவரின் அப்பா சொல்ப பணமே கொடுத்தனுப்பினாராம். பெரிய குடும்பம், நடுத்தர வர்க்கம் என்றாலே எப்பொழுதும் பண நெருக்கடி தான்! என் மாமனாரின் வருமானத்தில் நாலு குழந்தைகளுடன் தனிக் குடித்தனமாக இருப்பது சிரமம் என்று இரண்டு பிள்ளைகளை என் மாமியாரின் பெற்றோர், மாமாக்கள் சில வருடங்கள் வளர்த்துள்ளனர்.

பெங்களூரு சென்று சிறிது காலத்திலேயே பெல்காமுக்கு மாமனாருக்கு மாற்றலாகிவிட்டது. பிள்ளைகள் எல்லாரையும் நல்ல பள்ளியிலிருந்து மாற்ற வேண்டாம் என்பதால் என் மாமியார் பெங்களூருவிலேயே தனியாக குடும்பத்தை நிர்வகிக்க என் மாமனார் பெல்காமில் தனியாக வசித்து வந்தார். என் மாமியாருக்கு உதவியாக அவரின் தம்பி குடும்பம் பெங்களூருவுக்கு வந்தது. உறவுகள் உதவுவதற்காக மாற்றல் வாங்கிக் கொண்டு வருவது போன்ற நிகழ்வுகள் இந்த மாதிரி பதிவுகளில் தான் இனி பார்க்க முடியும் என்று நினைக்கிறேன். என் கணவரை தன்னம்பிக்கை மிக்கவராக, தமிழில் ஆர்வமுள்ளவராக, பொறியியல் துறையில் சேர்ந்து படிக்க உந்துகோலாக இருந்தவர் இந்த மாமா தான்.

அந்தக் காலத்தில் விசேஷங்களோ துக்கங்களோ ஆள் பலம் அவசியம். ஏனென்றால் வெளியாட்களை நியமித்தால் அவர்களுக்குப் பணம் கொடுக்க வேண்டும். உறவினர்கள் தான் உழைப்பை எந்த பதிலுதவியும் எதிர்பார்க்காமல் செய்வார்கள். அதில் முதன்மையானவர் என் மாமியார். பிறந்த வீடு, புகுந்த வீடு இரண்டுமே இவரின் தன்னலம் கருதா உழைப்பையே எதிர்பார்த்திருந்தன. எல்லா விசேஷங்களும் இவர் பங்களிப்பினால் மட்டுமே சிறப்படையும். மிகவும் புத்திசாலி. எதையும் திட்டமிட்டு செய்வார். குறைப் பிரசவத்தில் பிறந்த குழந்தையையும் தன் பராமரிப்பினால் நல்ல நிலைக்குக் கொண்டு வந்து விடுவார். எப்படி செலவை குறைத்து நிறைவாக செய்யலாம் என்று தான் பார்ப்பார். என் அத்தை மகள் திருமணத்துக்கு வந்து இவர் ஓடியாடி செய்ய வேண்டும் என்று எந்த அவசியமும் இல்லை. ஆனால் என் அத்தை இறந்து விட்டதால் தாயில்லா பெண் கல்யாணம் என்று சீர் சாமான் வாங்குவதில் இருந்து திருமணத்தில் உணவு பரிமாறுவது வரை உதவி செய்தார். அவரின் பிள்ளைகளை மிகவும் நன்றாக வளர்த்துள்ளார். மகன்கள் அனைவரும் வீட்டு வேலைகளை அருமையாக செய்வர். பெண் ஆணென பாகுபாடு பார்க்காமல் அனைவருக்கும் எல்லா வேலைகளிலும் நன்கு பயிற்சி அளிப்பார்.

முதலில் வாழ்க்கையில் சிரமப்பட்டாலும் பிள்ளைகள் எல்லாரும் நல்ல நிலைக்கு வந்த பிறகு அவருக்கு மகிழ்ச்சியான வாழ்வே. அந்த விதத்தில் என் மாமனார் மாமியார் மிகவும் கொடுத்து வைத்தவர்கள். உழைப்பின் பயனை அவர்களால் பார்க்க முடிந்தது. என் மாமியார் தன் பள்ளி இறுதி வகுப்பை முடிக்காவிட்டாலும் தன் முயற்சியால் ஆங்கிலம், இந்தி, கன்னடம் கற்றுக் கொண்டு நன்றாகப் பேசுவார். சிறந்தத் தையல் கலை நிபுணர். அமெரிக்காவில் எங்களுடன் வாழ்ந்த போது என் மகளுக்கும் மகனுக்கும் ஹேலோவீன் காஸ்டியும் செய்து கொடுத்திருக்கிறார். {என் மகனுக்கு பேட்மேன், என் மகளுக்கு சின்டரெல்லா.} புது இடங்கள் சுற்றிப் பார்க்க, எல்லா விஷயங்களையும் தெரிந்து கொள்ள மிகவும் ஆர்வம் அவருக்கு. அமேரிக்கா வந்திருந்த போது என் மாமனார் அமைதியாகப் புத்தகம் படித்துக் கொண்டிருந்தால் இவர் டிவியில் எல்லா நிகழ்ச்சிகளையும் பார்த்து எது சுவாரசியமான நிகழ்ச்சி என்றும் என்னிடம் சொல்லிவிடுவார்.

சமையல் அறையை பார்த்தால் சமைக்கும் இடமா என்று தோன்றும். அவ்வளவு துப்புரவாக இருக்கும். ஒரு இடத்தில் எண்ணெய் பிசுக்கு இருக்காது. சமையல் செய்வதை அவர் ஒரு தவமாக மேற்கொள்வார். எது செய்தாலும் அப்படியொரு ருசி! பெரிய குடும்பத்தை நிர்வகித்ததால் இருபது பேருக்கு என்றாலும் அனாயாசமாக சமைத்து விடுவார். ஸ்ரீ ராம ஜெயம் தினமும் எழுதுவார். கையெழுத்து முத்து முத்தாக இருக்கும்.

அவர்களின் ஐம்பதாவது திருமண நாள் விழாவும், மாமனாரின் எண்பதாவது பிறந்த நாளும் விமர்சையாகக் கொண்டாடப் பட்டது. என் மாமனார் இறந்த பிறகு ஒன்பது வருடங்கள் எங்களுடன் இருந்து கொள்ளுப் பேரன்கள், பேத்திகளையும் கொஞ்சி மகிழ்ந்தார். என்பது வயதுக்கு மேல் குளியலறையில் வழுக்கி விழுந்து இடுப்பு ஒடிந்து அறுவை சிகிச்சைக்குப் பின் தன் விடா முயற்சியால் திரும்பவும் நன்றாக நடக்க ஆரம்பித்து 2 கிலோமீட்டர் வரை வாக்கிங் போவார். கடைசி இரண்டு ஆண்டுகளாக dementia வந்து அவரையும் மீறி உடல் நலக் குறைபாட்டினால் அவதிப்பட்டார். ஆனால் அவரின் நல்ல மனசுக்கு அவரின் நான்கு வாரிசுகளும் அவரை கடைசி வரை நன்கு கவனித்துக் கொண்டனர். இறுதி முடிவும் ரொம்ப சிரமப் படாமல் வந்தது.

சேவை மனப்பான்மையோடு கர்ம யோகத்தைக் கடைபிடித்து ஆச்சாரியன் திருவடியை அடைந்த அவருக்கு என் இதயம் கனிந்த நன்றியையும், வணக்கத்தையும் தெரிவித்துக் கொள்கிறேன்.

பெண்

குழந்தை பிறந்தவுடன் கேட்கப்படும் முதல் கேள்வி ஆணா பெண்ணா என்பது தான். ஆண் குழந்தை என்றால் இன்றும் அனைத்துத் தரப்பினரிடமும் சற்றே அதிக மகிழ்ச்சி ஏற்படுதல் குறையவில்லை என்பது தான் உண்மை நிலை. பெண் பிறந்ததும் மகாலட்சுமி பிறந்திருக்கிறாள், பெண் குழந்தை தான் அதிக அன்புடன் இருக்கும், பெண்ணுக்கு தான் அழகு செஞ்சு பார்க்க முடியும் என்று சொல்லுவதெல்லாம் மேல் பூச்சுக்கான சொற்கள். மூன்றாவது குழந்தையும் பெண்ணாகப் பிறந்தால் உண்மையான அன்புடன் போற்றி கொண்டாடும் பெற்றோர் உள்ளனர், ஆனால் அவர்கள் வெகு சிலரே.

குழந்தையை பெற்றேடுப்பதே ஒரு பெண் தான். இன்று வரை அறிவியல் எத்தனை வளர்ந்திருந்தாலும் இதற்கு மட்டும் மாற்று வரவில்லை. அதற்கு இயற்கைக்கு நன்றி சொல்ல வேண்டும். மகப்பேறு மகத்துவம் மட்டும் அவளிடம் இல்லாதிருந்தால் இந்த அளவு கிடைக்கும் மதிப்பயும் மரியாதையையும் கூட அவள் இழந்து வெறும் போகப் பொருளாக மட்டுமே இருந்திருப்பாள். ஆனால் இந்தப் பெருமையே அவளின் பலமும் பலவீனமும் ஆகிறது. முள்ளில் மேல் விழுந்த சேலை கிழிந்தால் முள்ளுக்கு எந்த நட்டமும் இல்லை சேலைக்கு தான் என்பது போல் ஆண் பெண் உறவில் பங்கம் ஏற்பட்டால் களங்கம் பெண்ணுக்கு தான். ‘ஆம்பள கெட்டா வெறும் அத்தியாயம் தான், ஆனா பொம்பள கெட்டா பொஸ்தகமே போட்டுடுவா’ என்று ஊர்வசி சொல்வது {MMKR} தான் உலக நடப்பு.

ஆசிட் வீச்சோ, வன் புணர்வோ, வன் தொடர்தலோ, அடி உதை கொடுத்து குடும்பத்தினரால் வன்முறைக்கு ஆட்படுத்தப் படுவதோ, மன உளைச்சல் உண்டாக்கி வருத்துவதோ ஆணுக்கு நேர்வதில்லை. அதனால் தான் என்னவோ பெண்ணுக்கு இழைக்கப்படும் அநீதிகளையும் அவர்களால் புரிந்து கொள்ளவும் முடிவதில்லையோ என்னவோ!

பெண்ணை ஏமாற்றி வயிற்றில் பிள்ளையைக் கொடுத்தபின் ஆண் தன் வழியே போக முடியும். பெண்ணுக்கோ கருச்சிதைவு செய்யவும் தயக்கம், அதை பெற்று ஒத்தை ஆளாக வளர்ப்பதும் கஷ்டம். {ஏன் பெண் ஏமாந்தாள் என்று தனியாக பட்டிமன்றம் வைத்துக் கொள்ளலாம். அது வேற டிபார்ட்மென்ட்.} ஆனால் மொத்தத்தில் எதிர்வினகளினால் பாதிக்கப்படுவது பெண் தான்.

ஆண் பெண் இருவரும் சரி நிகர் சமானமில்லை. முதலில் புரிந்து கொள்ள வேண்டியது பெண்ணும் ஆணும் வெவ்வேறானவர்கள் என்பதை தான். எவ்வளவு பெண்ணியம் பேசினாலும் இந்த நிலை மாறப் போவதில்லை. பெண் விண்கலத்தில் ஏறி வான வெளியில் உலா வரலாம், செவ்வாய் கிரகத்திலும் கால் பதிக்கலாம். ஆனால் பெண் சில விஷயங்களில் அடக்கி தான் வாசிக்க வேண்டியிருக்கு அடங்கி தான் போக வேண்டியிருக்கு. இதை தான் ஆண்கள் தங்களுக்கு சாதகமாகப் பயன் படுத்திக் கொள்கிறார்கள்.

இப்பொழுது சமூக வலைதளங்களிலும் ஊடகங்களிலும் பெண்ணை எப்படி சித்தரிக்கிறார்கள் என்பதை கவனிக்க வேண்டும். ஏனென்றால் அதன் தாக்கம் மிக அதிகம். முன்பு வீட்டின் பெரியோர் பெண்களை எப்படி நடத்தினார்களோ அப்படியே அவ்வீட்டில் வளரும் பிள்ளைகளும் வளர்ந்த பின் பெண்களை நடத்தினர். இப்பொழுதோ ஊடகங்கள் எல்லாவற்றையும் கிளர்ச்சிக்காக, நிறைய பேர் தங்கள் ஊடகத்தைப் பார்க்க வேண்டும்/படிக்க வேண்டும்  என்பதற்காக செய்திகளை திரித்து, பெண்மையை மாசு படுத்தி, பெண்களை போகப் பொருட்களாகக் காட்டுகிறார்கள். அது உண்மையை பிரதிபலிப்பதில்லை. ஆனால் இன்றைய வளரும் சமுதாயம் ஊடகங்களில் காட்சிப்படுத்தப்படும் பிம்பங்களை தான் உண்மை எனக் கருதி நடக்கின்றனர். இதில் சினிமாவின் பங்கைப் பற்றி சொல்லவும் தேவையில்லை! வேண்டாம், என்னை நெருங்காதே, எனக்குப் பிடிக்காது என்று ஒரு பெண் சொன்னால் உண்மையில் அவள் அதைத் தான் சொல்கிறாள், அதற்கு வேறு பொருள் கிடையாது. ஆனால் அவள் NO என்று சொன்னாலும் அவளை வற்புறுத்தலாம் என்று சினிமாவில், தொலைகாட்சி நாடகங்களில் காட்டப்படுகின்றது. இது எவ்வளவு பெரிய கேவலம் தெரியுமா?

சரியான புரிதலுக்கு இளைஞர்கள் கருத்துள்ள கட்டுரைகளைப் படித்தும், சூழ்நிலைகளைப் புரிந்தும் அனைத்தையும் உள்வாங்கிக் கொள்ள வேண்டும். ஊடகங்களில், சினிமாவில் சொல்லப்படும் எந்தக் கருத்தையும் சரியா தவறா என்று சீர் தூக்கிப் பார்க்கக் கற்றுக்கொள்ள வேண்டும். முன்னெடுத்த முடிவுடன் ஒரு பிரச்சினையை அணுகினால் உண்மையை எப்படி புரிந்து கொள்ள முடியும்?

எளிதாகப் பெண்ணை குற்றம் சொல்லிவிடலாம். சரியாக உடுக்கவில்லை, இரவில் வெளியே சென்றாள், ஆண் நட்புடன் ஹோட்டலுக்குப் போனாள், இவை தான் ஓர் ஆணை வன் புனர்வுக்குத் தூண்டியது என்று ஊடகங்களும், சமூகமும் உரக்கச் சொல்லி சொல்லி அதையே உண்மையாக மாற்றுவதில் வெற்றியும் கண்டுள்ளது. இவை தான் உண்மையான காரணமா என்று ஒவ்வொரு இளைஞனும் சற்றே யோசிக்க வேண்டும்.

ஒரு ஆட்டோக்காரர் வண்டியில் பயணி விட்டுச் சென்ற தங்க நகைகளை கொண்டு வந்து காவல் நிலையத்தில் ஒப்படைத்தார் என்பதை ஏன் ஒரு பெருமையாக செய்தியில் சொல்லப்படுகிறது? ஏனென்றால் அது தான் நியாயம், தர்மம், தவறு செய்ய வாய்ப்பிருந்தும் அந்த ஆட்டோக்காரர் செய்யவில்லை என்பதை அது காட்டுகிறது. அதையே தான் பெண்கள் விஷயத்தில் எது முறையோ, அது தர்மமோ, தவறு செய்ய வாய்ப்பிருந்தும் செய்யாமல் இருப்பதை ஆண்களிடமிருந்து எதிர்பார்க்கிறோம். இது ஓர் அதிக எதிர்பார்ப்பா?

இந்த மாற்றம் எல்லாம் உடனே வரும் என்று எதிர்பார்க்க முடியாது. ஆனால் அதற்கான முயற்சியாவது நாம் எடுக்க வேண்டியது மிக மிக அவசியம். முதலில் பிரச்சினை உள்ளது என்பதை ஒத்துக் கொண்டால் தான் விடிவுக்கான வழியைப் பற்றி யோசிப்போம்.

பெண்கள் இயல்பிலேயே அன்பின் ஊற்று. தாயிடம் அன்பு செலுத்தும் நாம் மற்ற பெண்களையும் மரியாதையுடன் நடத்த வேண்டும் என்று சொல்லி தான் புரிய வைக்க வேண்டுமா? ஆண் பெண் உறவில் புரிதலன்றி பிரிவது நிகழலாம். பெண்ணின் மேலும் தவறு இருக்கும். ஆணின் மீதும் தவறு இருக்கும். தவறான கருத்து, மன வேற்றுமை, தப்பர்த்தம் செய்வது போன்ற பிரச்சினைகளால் பேதங்கள் வருவது இயல்பு. அதற்காக பெண்ணின் மீது பழி சுமத்தி, கேவலமாகப் பேசுவதோ நடத்துவதோ சமுதாய சீர்கேட்டில் தான் முடியும்.

பெற்றோர்களும் ஆசிரியர்களும் இளம் வயதில் இருந்தே ஆண்களை செம்மையாக வளர்க்கப் பாடுபட வேண்டும். பண்புடன் பெண்களிடம் பழக இளம் வயதில் இருந்தே ஆண் குழந்தைகளுக்குக் கற்றுத் தர வேண்டியது காலத்தின் கட்டாயமாகிறது. பெண்களை மதிப்பும் மரியாதையும் கொடுத்து நடத்தினால் அந்தச் சமுதாயம் நிச்சயம் இன்னும் சிறப்பாக முன்னேறும். பெண்கள் தினம் என்று ஒன்று தனியாக தேவையில்லாதவாறு சமூகத்தை மாற்றி அமைப்பது நம் கையில் தான் உள்ளது அது வரை பெண்கள் தின வாழ்த்தைப் பகிர்வோம்.

March 8 2017

என் பார்வையில் செல்வி ஜெயலலிதா

Image result for images of jayalalitha

பெண்ணாய் பிறந்திட மாதவம் செய்திடல் வேண்டும் என்பது ஆன்றோர் வாக்கு. சில பெண்களின் வாழ்க்கை சிறு வயது முதலே போராட்ட வாழ்க்கையாய் அமைந்து இறுதி வரை போர்க்களத்திலேயே வீழும் வாழ்க்கையாக அமைந்து விடுகிறது. அப்படிப்பட்ட ஒருவர் தான் நம் மாநில முதல் மந்திரி செல்வி ஜெ. ஜெயலலிதா அவர்கள்.

சிறந்த படிப்பாளி, நாட்டியத்தில் நன்கு தேர்ச்சிப் பெற்றவர், அழகும் அறிவும் ஒரு சேரப் பெற்ற நடிகையாகப் பள்ளிப் படிப்பு முடிந்தவுடன் தன் கேரியரை ஆரம்பித்தார். அம்மு என்று அவரை நெருங்கிய அனைவராலும் அன்புடன் அழைக்கப்பட்ட மென் மனத்தினராக இருந்தார். நடிக்கும்போது கூட செட்டில் தன் பகுதி முடிந்தவுடன் புத்தகமும் கையுமாக தான் இருப்பார், யாரிடமும் வம்புப் பேச்சு கிடையாது என்று அவருடன் நடித்தவர்கள் சொல்லுவர்.

இரண்டு வயதில் தந்தையை இழந்து ஸ்டெனோகிராபராக இருந்து பின் நடிப்புத் தொழிலுக்கு வந்த தன் தாயுடனும், அண்ணனுடனும் வளர்ந்தார். ஒரு கட்டத்தில் எந்த உறவும் இல்லாமல் சுற்றி இருந்தோர் அனைவருமே அவரை பயன்படுத்தி கொண்டார்கள்! நடிகையாக தான் வாழ்ந்த நாளில் ஒரு நொடி கூட தான் மகிழ்ச்சியாக இருந்ததில்லை என்று ஒரு வட இந்திய ஊடக பேட்டியில் {சிமி காரேவால்} சொல்லியிருந்தார். நன்றாக படிக்கும் ஒரு இளம் பெண்ணை, மேற்படிப்புப் படிக்க வேண்டும் என்று ஆர்வத்துடன் இருந்த ஒருவரை வலுக்கட்டாயமாக நடிப்புத் தொழிலுக்கு அனுப்பியது அவரது தாய் சந்தியா. அது ஒரு சுயநலச் செயல். மகன் படித்து முன்னுக்கு வர மகளை பொருள் ஈட்ட அனுப்பினார். நடிகை சந்தியாவிற்கு அச்சமயத்தில் நடிப்பு வாய்ப்புகள் இல்லை, மகளை வைத்து நன்றாக சம்பாதிக்க முடியும் என்பதால் அவர் செய்த ஏற்பாடு இது. எங்கும் இருப்பது போல் இரட்டை நிலை. சமுதாயம் ஆண் உயர்ந்தவன் என்றும் பெண் தாழ்ந்தவள் என்றும் கூறி பேதப்படுத்துகிறது

“பெண்ணுக்கு ஞானத்தை வைத்தான்
புவி பேணி வளர்த்திடும் ஈசன்

எட்டுமறிவில் ஆணுக்கிங்கே பெண் இளைப்பிள்ளை காண் என்று கும்மியடி” என பாரதியார் பெண் விடுதலைக்குக் குரல் கொடுத்துப் பாடிவிட்டுப் போய்விட்டார். ஆனால் அது நடைமுறையில் இன்று வரை முழுமையாக வந்தபாடில்லை 😦

சினிமாவில் நடிப்பது ஒரு வங்கிப் பணியோ, ஆசிரியர் பணியோ மாதிரி 9 to 5 வேலை கிடையாது. ஆண்களுடன் நெருங்கி டூயட் பாடுவதும், உடலைக் காட்டும் உடைகளை அணிவதும் ஒரு நடிகையின் வாழ்வின் இயல்பான ஓர் அங்கம். அதில் எத்தனை ஆண்கள் அவர் விருப்பத்திற்கு மீறி அத்து மீறீனார்களோ தெரியாது. ஒரு சமயத்தில் அவர் நடிகர் ஷோபன் பாபுவுடன் திருமண உறவில் இருந்தார். அவர்களுக்கு ஒரு குழந்தை பிறந்ததாகவும் ஒரு செய்தி பல காலம் உலவியது. அப்படி இருந்திருந்தால் நிச்சயம் இன்றைய ஊடகங்கள் அதை கண்டுபிடித்து அவர் மகனையோ மகளையோ இந்நேரம் வெளிக் கொண்டுவந்திருக்கும். ஆதலால் பிள்ளைச் செல்வம் இல்லை என்றே நினைக்கிறேன்.

தன்னுடைய புத்திசாலித்தனத்தாலும், ஆங்கிலம் பேசும் புலமையினாலும், எம்ஜிஆருடன் நிறையப் படங்களில் நடித்தப் பழக்கத்தினாலும், மேலும் அவருடன் நெருக்கமான உறவும் இருந்ததாக கூறப்பட்டதாலும் எம்ஜிஆர் கட்சி ஆரம்பித்தவுடன் அவரை தன் கட்சியின் கொள்கை பரப்பு செயலாளராக ஆக்கினார். அரசியலுக்கும் அவர் விருப்பபட்டு வந்தாரா என்று தெரியாது. அவருக்கு அந்தக் காலகட்டத்தில் நிறைய கடன் இருந்ததாக சொல்லப்பட்டது. அதை அடைக்க இந்தப் பணி உதவியதால் இதில் தன்னை ஈடுபடுத்திக் கொண்டிருக்கலாம். அதில் இருந்து தொடங்கியது அவரது அரசியல் வாழ்க்கை. எம்ஜிஆர் முதல் மந்திரியாக இருந்த பத்து வருட காலத்தில் படிப்படியாக அரசியலை இவர் நன்கு கற்றுக்கொண்டார்.

எம்ஜிஆர் இறந்த போது அவர் உடலின் தலைமாட்டில் சோகமே உருவாக அமைதியாக நின்றிருந்தார். ஆனால் அவரால் இறுதி ஊர்வலத்தில் கலந்து கொள்ள முடியவில்லை. இறுதி ஊர்வல வண்டியில் இருந்து தள்ளி விடப்பட்டார். ஆனால் எம்ஜிஆர் இறந்த இரண்டே ஆண்டுகளில் அண்ணா திராவிட முன்னேற்ற கழகத்தின் பொதுச் செயலாளர் ஆனார். அவரின் சலியாத உழைப்பும் போராட்டக் குணமும் அவருக்குப் படிப்படியாக வெற்றிகளைத் தந்தன. அவரை கட்சி ரீதியாக பிடிக்காதவர்கள் கூட அவரிடம் இருக்கும் வைராக்கியத்திற்காக அவரை பிடித்தவர்கள் அநேகம் பேருண்டு.

கலைஞர் இந்திய அரசியல் சரித்திரத்தில் இடம்பெறப் போகும் மாபெரும் அரசியல் வித்தகர். அவரின் எழுபது, எழுபத்தைந்து வருட அரசியல் பயணத்தில் அவரை விஞ்ச எவரும் இல்லை. அப்படிப்பட்ட ஜாம்பவானையும் அவரது கட்சியையும் எதிர்கொண்டு வெற்றி பெறுவது எளிதன்று. அத்தகைய சாகசத்தை அவர் தனியாகப் பலமுறை நிகழ்த்தியிருக்கிறார்.

அரசியல் ஒரு சாக்கடை என்பது தான் பலரின் கருத்து. அதில் இருப்பவர்கள் பெரும்பாலும் ரவுடிகளும் அராஜகப் போக்கும் கொண்டவர்கள் என்பது பொது கண்ணோட்டம். அப்படிப்பட்ட அரசியலில் தனியொரு பெண்ணாக எந்த ஒரு ஆணின் துணையில்லாமல் தனித்துத் தலைமைப் பொறுப்பில் பல்லாண்டு காலம் தமிழகத்தை வழி நடத்தியிருகிறார். இது ஒரு மாபெரும் சாதனை.

‘‘நிமிர்ந்த நன்னடை நேர்கொண்ட பார்வையும்

நிலத்தில் யார்க்கும் அஞ்சாத நெறிகளும்

திமிர்ந்த ஞானச் செருக்கும் இருப்பதால்

செம்மை மாதர் திறம்புவ தில்லையாம்’’ (ப.,214)

என்கிற பாரதியார் பாடலுக்கு அவர் ஓர் எடுத்துக்காட்டு.

வீட்டில் ஆண் குடித்து விட்டு அடிக்கும்போதும், பணம் கொடுக்காமல் சச்சரவு செய்யும்போதும், அதட்டி மிரட்டி ஆணாதிக்கத்தைக் காட்டும் போதும், பொது வெளியில் ஆண்கள் பெண்களை சீண்டும் போதும், இன்ன பிற எரிச்சலூட்டும் செயல்களை ஆண்கள் செய்யும்போதும் நம் முதலமைச்சரின் கெத்து, ஆண் வர்க்கத்தையே அடக்கி ஆளும் திறன், பெண் வர்க்கத்துக்கு எரியும் புண்ணின் மேல் வருடும் குளிர் காற்றாக இருந்தது. துணிச்சலில்  அவருக்கு நிகர்  எவருமே இல்லை. அவரிடம் இருந்து நாம் கற்றுக்கொள்ள வேண்டியதே இந்தத் துணிச்சல் குணத்தை தான்.

எத்தனை தோல்விகள் வந்தாலும், எத்தனை எதிர்ப்புகள் வந்தாலும் சளைக்காமல் எதிர் கொண்டு போராடினார். சாவுடனும் 75நாட்கள் விடாமல் போராடி சாகா வரம் இவ்வுலகில் யாருமே பெறாததால் அந்தப் போராட்டத்தில் மட்டுமே அவர் வெற்றி காணவில்லை.

நான் அவர் பதவியில் இருந்தபோது செய்த முறைகேடுகளை, வருமானத்துக்கு அதிகமாக சொத்து சேர்த்ததை, தத்தெடுத்து அந்தப் பிள்ளைக்கு வெகு ஆடம்பரமாகத் திருமணம் செய்ததை, மக்களுக்கு இலவசங்களை அளித்ததைப் பற்றியெல்லாம் இங்கு நான் விமர்சிக்கவில்லை. இந்திய அரசியலில், ஏன் தற்போது டிரம்ப் தான் அமெரிக்காவின் அடுத்த ஜனாதிபதி என்னும் நிகழ்வுக்குப் பின், உலக அரசியலில் கூட இவ்வாறான முறைகேடுகள் எல்லாம் வெகு சாதாரணமப்பா என்று அனைவரும் கடக்கின்ற நிலையில் இவர் ஆட்சியில் நடந்த சில எல்லை மீறுதல்களை இங்கே இப்பொழுது பேச விரும்பவில்லை. அதனால் அவர் செய்த தவறுகள் எல்லாம் சரி என்றும் சொல்லவில்லை. இத்தருணத்தில் அவை முக்கியமில்லை என்றே கருதுகிறேன்.

அவர் உண்மையிலேயே தாயுள்ளம் கொண்டவர். உங்களால் நான் உங்களுக்காகவே நான் என்று அவர் ஒவ்வொரு முறை கூறும்போதும் அது அவர் உள்ளத்தில் இருந்து ஒலிக்கும் குரலே! அம்மா என்று அனைவரும் அவரை அழைப்பது மரியாதைக்காக மட்டுமல்ல உண்மையான அன்பினாலும் தான். சிலவற்றை மக்களிடம் திணிக்க முடியாது. அதிகாரத்தால் அன்பை விலைக்கு வாங்க முடியாது. அன்பையும், மரியாதையும் ஒருவர் தன் நடத்தையினால் மட்டுமே பெற முடியும். அதனால் தான் இலட்சக்கணக்கான மக்கள் அவருக்காக இத்தனை பிரார்த்தனைகளையும்  தானாக முன் வந்து செய்கின்றனர். அம்மா உணவகம், அம்மா மருந்தகம், அம்மா குடிநீர், அம்மா பேருந்துகள், அம்மா மருத்துவக்காப்பீட்டு திட்டம், ஆகியவை அரசாங்கம் வைத்தப் பெயராக இருந்தாலும் அவைகளை மக்கள் விருப்பத்துடனேயே அவ்வாறு அழைக்கின்றனர். அவரின் பெயரை வருங்காலம் முழுவதும் அவர் கொண்டு வந்த இந்த நலத் திட்டங்கள் சொல்லும். அம்மா என்றால் அன்பு தான்! அவர் புகழ் நிலைக்கட்டும்!

 

மே 31 – உலகப் புகையிலை எதிர்ப்பு நாள்

notobacco

பீடி, சிகரெட், மூக்குப் பொடி, வெற்றிலை பாக்குடன் சுவைக்கும் புகையிலை இவை அனைத்துமே புகையிலையின் வெவ்வேறு வடிவங்களே. புகையிலையை வாயில் போடுவது, மூக்கில் இடுவது, புகைப்பது இவை யாவும் மூளைக்கும், இருதயத்திற்கும் சுறுசுறுப்பை உண்டாக்குகிறது என்று சிலர் கூறலாம். ஆனால் இதனால் கிடைக்கும் அற்ப நன்மையை விட தீமைகள் மிக அதிகம்.

இதை உபயோகிப்பவர்களின் நல்ல இரத்தம் கெட்டு நெஞ்சு வலி, தலை நோய், பீனிசம், காசம், நீரிழிவு முதலிய நோய்கள் உண்டாவது நிச்சயம். பித்தம் அதிகரித்து கபாலச்சூடு உண்டாகி நடுக்கம், நரம்புத் தளர்ச்சி, புற்றுநோய் முதலியன உண்டாகின்றன. வாய் புற்று நோய் வந்தவர்களை பார்த்தவர்கள் யாரும் புகையிலை அருகில் போகவே மாட்டார்கள். இந்தப் பழக்கத்தை நிறுத்த புகையிலை பயன்படுத்துபவர்களின் நண்பர்கள் அடையார் கேன்சர் இன்ஸ்டிடயிட்டிற்கு அந்த நட்புக்களை அழைத்து சென்று அங்கு இருக்கும் நோயாளிகளை காட்டலாம். நம் நாட்டில் ஒவ்வொரு எட்டு வினாடிக்கும் ஒரு புகையிலையினால் ஏற்படும் இறப்பு நிகழ்கிறது.

புகையிலையில் நிக்கோடீன் என்ற கொடிய விஷம் உள்ளது. அரைத்துளி நிக்கோடீன் விஷம் ஆளையே கொல்லவல்லது. புகையிலையை எந்த ரூபத்தில் பயன்படுத்தினாலும் அது மனிதனின் நரம்பையும் இரத்தக் குழாய்களையும் சீர்குலைத்து விடும். சிகரெட்டில் நாலாயிரம் வகை நச்சு ரசாயனங்கள் கலந்திருக்கின்றன. புகையிலையில் உள்ள தார் சத்தும், நிக்கோடீனும் வாய்த் திசுக்களைக் கெடுத்து சுவை குன்றச் செய்துவிடும். புற்றுநோய் இவர்களை எளிதில் பீடிக்கும். புகைப்பவர்களின் இரத்தக் குழாய்கள் அடைபட்டு மாரடைப்பு ஏற்பட வழி உள்ளது.

சிகரெட்டின் எரிமுனையில் வெப்பநிலை 900 டிகிரி செல்சியஸ் ஆகும். இது நீரின் கொதிநிலையை விட 9 மடங்கு அதிகமானது. இந்த வெப்பநிலையில் சில ரசாயன மாற்றங்கள் ஏற்பட்டு மிகவும் விஷமுள்ள பொருட்களை விடுவிக்கப்படுகின்றன. இதனால் இயற்கை மாசுபடுவதோடு, உங்கள் அருகில் உள்ள அப்பாவிகளும் நீங்கள் விடும் புகையால் பாதிக்கப்படுகின்றனர்.

மனைவி கருவுற்றிருக்கும் போது, அவர் கணவர் அருகில் புகைப்பிடித்தால் குழந்தை வளர்ச்சி தடைபட்டு எடை குறைவாக பிறக்கும். கருச்சிதைவு அபாயம் மற்றும் சிசுவின் மரணத்திற்கு வாய்ப்பு அதிகம். மேலும் குழந்தையின் அறிவு வளர்ச்சி தாமதப்படும். மனவளர்ச்சி குன்றிப்போகும். குழந்தைப்பருவ ஆஸ்துமா அந்த குழந்தைக்கு மற்ற குழந்தைகளை காட்டிலும் அதிகம் வரும். (புகை பிடிப்பவர்களின் குழந்தைகள் சரியாக படிக்காததற்கு நீங்களே காரணம் என்பதை புரிந்து கொள்ளுங்கள்)

புகையிலைப் பொருட்கள் மீது எச்சரிக்கைப் படங்களை பெரிய அளவில் வெளியிடும் விஷயத்தில் புகையிலை பயன்பாட்டை யாரும் குறைத்திருப்பதாகத் தெரியவில்லை, ஆயினும் அது மிக மிக தேவையே. அன்புமணி ராமதாசுக்கு நிச்சயம் நன்றி சொல்ல வேண்டும், சினிமாவில் ஹீரோக்கள் புகை பிடிக்கக் கூடாது என்று அவர் வேண்டுகோள் விடுத்ததற்கு. பல இளைஞர்கள் தங்களுக்குப் பிடித்த நடிகரையே தங்கள் ஆதர்சமாக நினைக்கின்றனர். அதனால் அவர்கள் புகைக்காமல் இருந்தாலே அது அவர்களின் ரசிகர்களின் மத்தியில் நல்ல தாக்கத்தை ஏற்படுத்தும். சூப்பர் ஸ்டார் ரஜின்காந்த் கண் கெட்ட பிறகு சூரிய நமஸ்காரம் செய்தாலும் வெளிப்படையாக தன் உடற்கேட்டிற்கான காரணம் புகையிலையும், குடிப்பழக்கமும் தான், அதை நீங்கள் செய்யாதீர்கள் என்று தன் ரசிகர்களிடம் சொன்னது மிகவும் பாராட்ட வேண்டிய ஒன்று. திருமணத்திற்கு ஜாதகப் பொருத்தம் பார்ப்பதை விட முக்கியமாகப் புகையிலை பயன்படுத்தாதவரை தேர்ந்தெடுத்தாலே புகையிலை பயன்பாடு குறைந்துவிடும் என்பது என் எண்ணம்.

DontSmoke

விதியை மதியால் வெல்ல முடியுமா?

 

 

hands

மதி என்ன என்று நம் அனைவருக்கும் தெரியும். மதி என்றால் அறிவு, புத்திசாலித்தனம், சாமர்த்தியம் என்று சூழ்நிலைக்குத் தக்கவாறு சொல்லிக் கொள்ளலாம்.

விதி என்றால் விதிக்கப்பட்டது என்று பொருள். விதிக்கப்பட்டது என்ன என்பது ஒரு சம்பவம் நடந்து முடிந்த பின் தான் தெரியும்.  பல சமயங்களில் புரிந்து கொள்ள முடியாத, காரணம் கூற இயலாத சம்பவங்களுக்கும் விதிப்படி நடந்து விட்டது என்றும் கூறுகிறோம்.

நம் எல்லைக்கு அப்பாற்பட்டு, நம் கட்டுப்பாட்டுக்கு மீறி நடப்பவைகளும் விதியில் அடங்கும். உதாரணத்துக்கு இயற்கைச் சீற்றங்களை எடுத்துக் கொள்ளலாம், சுனாமி, பூகம்பம், எரிமலை வெடிப்பது ஆகியவை தானாக ஏற்படுபவை. ஐப்பசி கார்த்திகை மாதங்களில் சென்னையில் மழை பெய்யும், கோடையில் வெயில் கொளுத்தும் என்பது நியதி. அவைகளும் ஒரு விதிக்கு உட்பட்டே செயல் பட்டு வருவதால் இது பிரபஞ்சத்தால் உண்டாகும் விதி.

வாழ்க்கையில் நாம் புரிந்து கொண்டு முடிவு எடுக்கும் தருணத்தில் இருந்து விதி எனப்படுவது முக்கியத்துவம் பெற துவங்குகிறது. பள்ளிக்குச் செல்லலாமா இல்லை வயிற்று வலி எனப் பொய் சொல்லிவிட்டு வீட்டிலேயே தங்கிடலாமா என்பதில் இருந்து நாம் முடிவெடுக்கும் எந்த நிகழ்வுக்கும் எதிர் வினை உண்டு. இந்த சின்ன முடிவின் வினை எப்படி இருக்கும் என்றால், ஒன்று நாம் அன்று முக்கியமாகத் தெரிந்து கொள்ள வேண்டிய பாடத்தைத் தவற விட்டிருப்போம் அல்லது வயிற்று வலி எனப் பொய் சொன்னதினால் அம்மாவிடம் ரெண்டு அடி வாங்கியிருப்போம். எந்த செயலின் பின் விளைவுக்கும் விதி என்ற பெயர் வந்துவிடுகிறது.

நன்றும் தீதும் பிறர் தர வாரா. எல்லாமே நம் செயல்களின் பலன்கள் தான். இங்கே விதியைப் பற்றி பேசும்போது கர்மாவைப் பற்றியும் சொல்ல வேண்டியுள்ளது. முற் பிறவியில் செய்த நன்றும் தீதும் இப்பிறவியில் நாம் அனுபவிக்கிறோம் என்பது நம்பிக்கை. அதனாலேயே பிறக்கும் குழந்தைகளே வெவ்வேறு மாதிரி பிறக்கின்றன, ஒரு குழந்தை ஏழை வீட்டிலும் இன்னொன்று பணக்காரர் வீட்டிலும். ஒரு குழந்தை ஆரோக்கியமாகவும், ஒரு குழந்தை உடல் ஊனத்துடனும். ஒரு குழந்தை மேதாவியாகவும், ஒரு குழந்தை புத்திக் குறைபாடுடனும்.

இவ்வாறு வேறுபாடுகள் இருந்தும் எல்லா மானிடர்களுக்கும் பொதுவானது என்னவென்றால் சுயமாக முடிவெடுக்கும் சுதந்திரம். நமது வாழ்க்கையில் எடுக்கும் ஒவ்வொரு முடிவும் பின்னால் வரும் நம் வாழ்க்கைப் பாதையை வகுக்கும் விதியாக மாறுகிறது. அதனால் தான் நாம் செய்யும் செயல்கள் மீது நாம் அதிக கவனம் செலுத்த வேண்டியது அவசியமாகிறது. ஏனென்றால் அவைதான் பின்னர் விதியாக மாறி, நமக்கு இன்பத்தையோ, துன்பத்தையோ கொடுக்கப் போகின்றன.

இராமாயணக் கதை உலகறிந்தது. அதில் இராமனுக்கு முடிச்சூட்டல் நாளை காலை என்னும் போது கைகேயின் விண்ணப்பத்தால் காட்சி மாறி இராமன் பதினான்கு ஆண்டுகள் காட்டுக்குச் செல்லவும் பரதன் அயோத்தியை ஆளவும் சூழ்நிலை மாறுகிறது. இராமனை தன் மகனாக பாவித்த கைகேயி எப்படி இப்படி ஒரு கோரிக்கையை தசரதன் முன் வைக்க மனம் வந்தது? அங்கு ஒரு திருப்பம். கூனி என்னும் அவளின் ஊரில் வந்த அவள் தோழி/நலன் விரும்பி அவள் மனத்தை தன் வாதத் திறமையினால் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக நஞ்சாக மாற்றுகிறாள். அதற்கு ஏற்றாற்போல் முன்பு தசரதன் கைகேயிக்குக் கொடுத்த இரண்டு வரங்கள் அவள் உதவிக்கு வருகின்றன. கைகேயின் எண்ணத்தை முறியடிக்க தசரதன் எவ்வளவோ முயன்றும் முடியவில்லை. அவன் தன் மதியால் எத்தனையோ வாதங்களை அவள் முன் வைத்தான். எதுவும் அவள் மனத்தை மாற்றவில்லை.

ramasita

இங்கே இராமன் காட்டுக்குப் போகவேண்டும் என்பது விதி. போகாவிட்டால் பின்னால் இலங்கையில் இராவண வதமே நடந்திருக்காது, இராமனின் அவதாரக் காரணமே நிறைவேறி இருக்காது. மேலும் தசரதனின் வாழ்க்கையை பின்னோக்கிப் பார்த்தால் அவன் கண் தெரியாத கணவன் மனைவி இருவரின் மகனை தெரியாமல் கொன்று அவர்களின் சாபத்துக்கு ஆளாகியிருப்பார். தசரதன் இறக்கும் தருவாயில் அவருடன் எந்தப் பிள்ளையும் உடன் இருக்கமாட்டார்கள் என்பதே அவரின் சாபம். அன்று அவர் செய்த செயல் பின்னாளில் இவ்வாறு விதியாக மாறியது. இவ்வாறு ஒவ்வொரு செயலுக்குப் பின்னாலும் ஒரு காரணம் இருக்கும், ஒவ்வொரு செயலுக்கும் வரும் நாட்களிலும் ஒரு வினை உண்டாகும், அதுவே விதி.

இந்த உலகத்தில் நடக்கும் அனைத்தும் இறைவன் இச்சையினாலேயே நடக்கிறது. அவன் அன்றி உலகில் ஓர் அணுவும் அசையாது. “அவன் அருளாலே அவன் தாள் வணங்கி” என்று இறைவனை நினைக்கக் கூட அவன் மனம் வைக்க வேண்டும் என்றிருக்கும் போது நம் வாழ்க்கையில் ஏற்படும் அனைத்துக்கும் அவனே காரணம் என்றும் ஆகிறது. அதெப்படி நன்றும் தீதும் பிறர் தர வாரா, ஆனாலும் எல்லாம் அவன் செயல் என்று முன்னுக்கு முரணாக வருகிறதே என்கிற கேள்வி இங்கே எழும். இரண்டு கால்களையும் தூக்கி நிற்க முயற்சி செய்தால் மனிதன் கீழே விழுந்துவிடுவான் என்று விதிக்கப்பட்டுள்ளது. அதே போல பறவைகள் இறக்கைகளை விரித்துக் கொண்டு பறக்கும் என்பதும் இயற்கையாக விதிக்கப்பட்டுள்ளது. இவ்வியற்கை விதிகளை மாற்ற முடியாது.

ஆனால் இருக்கும் வரைமுறைகளுக்குள் நாம் சிறப்பாக செயலாற்றுவது நம் கையில் உள்ளது. எல்லாம் அவன் செயல், மரம் வைத்தவன் தண்ணீர் ஊற்றுவான் என்று வாளாய் இருக்க முடியாது. மனிதன் ஒவ்வொருவருக்கும் உள்ள ஆற்றல் வெவ்வேறு. அந்தத் தனிப்பட்ட ஆற்றலைக் கொண்டு நம் இலக்கு என்ன, நாம் எவ்வளவு முயற்சி செய்கிறோம் என்பதே நம் வாழ்வின் பாதையையும், வெற்றியையும் நிர்ணயிக்கிறது.

முயற்சி என்றால் என்ன? ஒரு இலக்கை நோக்கிய தொடர் பயணமே முயற்சி. இலக்கு என்பது நாம் நிர்ணயம் செய்வது. ஒரு சிலருக்கு பணம் இலக்காகலாம். ஒரு சிலருக்கு பதவி. வேறுசிலருக்கு நிம்மதி இலக்காக இருக்கலாம். யாருக்கு எது எளிதில் கிடைக்கவில்லையோ அது தான் இலக்கு. அதை அடைய எடுக்கும் வழிமுறைகள் தான் முயற்சி. அது தான் விதி. பிறக்கும் போதே நமக்குக் கொடுக்காமல் நம்மை தேட வைத்து நமக்கு கிடைக்க வேண்டியதை போராடினால் தான் பெற முடியும் என்ற நிலை உருவாக்கியிருப்பது விதியின் நிலையன்றி வேறொன்றும் இல்லை.

என்னுடைய கர்மவினை எப்படிப்பட்டதாக இருப்பினும் என்னுடைய சமூக சூழல் எவ்வாறாக இருப்பினும், என்னுடைய பெற்றோர்கள் எப்படிப்பட்டவர்களாக இருந்தாலும், எனக்கு அது ஒரு பொருட்டில்லை. நான் என் இலக்கை நோக்கிச் செல்கிறேன் என்று உழைப்பவர்கள் விதியை மதியால் வென்றவர்கள் என்று கூற மாட்டேன் விதியை மதியாதவர்கள் என்றே சொல்லுவேன். இவர்களே வாழ்க்கையில் உண்மையில் வெற்றிப் பெற்றவர்கள்.

learntosurf

நம் வாழ்வின் ஒரே குறிக்கோள் மகிழ்ச்சியாக இருப்பது தான். அப்படி இருப்பதற்கு ஒரே வழி வாழ்க்கை முறை எப்படி வேலை செய்கிறது என்பதை அறிந்து கொண்டு அதற்கேற்ப நம் எண்ணங்களை செலுத்துவதே.

செயலாக மாறாத எந்தவொரு எண்ணமும் நம்மை ஆனந்தத்திலிருந்து வெளிநடத்திச் சென்று விடுகிறது. எனவே ஞானம் (அ) அறிவு, செயல், சிந்தனை – இவை மூன்றுமடக்கிய எண்ண முறையானது அவசியம்.

உதாரணத்துக்கு வேலை வாய்ப்புத் தேடி அலைகிறோம், நம் இலக்கு வெளிநாட்டில் வேலை செய்வது. அந்த வாய்ப்பைத் தரும் அலுவலகத்தில் வேலைக்குச் சேர்ந்து நன்றாக உழைக்கிறோம். ஆனால் சில ஆண்டுகள் காத்திருப்பின் பின்னும் அந்தக் கம்பெனி வெளிநாடு செல்லும் வாய்ப்பை நமக்கு அளிக்கவில்லை. அந்நிலையில் கம்பெனியை விட்டு விலகி வேறு கம்பெனியில் வேலை தேடலாம். அந்தப் புது கம்பெனியிலும் வெளிநாடு அனுப்புவார்களா என்று தெரியாது. அல்லது அதே கம்பெனியில் தொடர்ந்து இருந்து வெளிநாடு செல்லாவிட்டாலும் பதவி உயர்வை பெற்று வாழ்க்கையை மேம்படுத்திக் கொள்ளலாம்.

rethink

இங்கே விதி என்பது என்ன? நாம் ஓர் இலக்கு வைத்து உழைக்கிறோம், அறிவுடன் செயல்படுகிறோம். ஆயினும் நம்மால் அந்த இலக்கை எட்ட முடியவில்லை. வேறு எதோ தான் விதிக்கப்பட்டுள்ளது. நாம் இந்நிலையில் தோல்வியை எண்ணிக் கலங்கி நிற்பதா? வேறு தவறான பாதையில் இலக்கை அடைய நினைப்பதா? அல்லது இருக்கும் வாய்புகளை வைத்து தீவிரமாக முன்னேறி உழைப்பதா? இந்த முடிவை எடுக்கும் சுதந்திரம் தான் நம் கையில் உள்ளது.

நாம் நம்முடைய  எண்ணங்களை மாற்றியமைப்பதன் மூலம் நமக்கு விதிக்கப்பட்டதை ஆனந்தமாக ஏற்றுக் கொள்ள முடியும். பாதையை மாற்றி அமைத்துக் கொள்ள முடியும். எனவே, வாழ்க்கை என்பது வெறும் திட்டமிடா ரசாயன மாற்றங்களால் ஆனதல்ல. நமக்குப் பிடித்தது கிடைக்காவிட்டால் கிடைத்ததை விரும்பப் பழகினால் விதியை மதியால் வென்றுவிட்டோம் என்று கொள்ளலாம்.

முற்பிறவி வாசனைகள் என்னும் நதி மனிதனை நல்ல வழியிலோ கெட்ட வழியிலோ இழுத்துச் செல்கிறது. ஆனால் முயற்சியால் கெட்ட வழியில் இருந்து நல்ல வழிக்குத் திரும்பலாம், அதே மாதிரி நல்ல வழியிலிருந்து கெட்ட வழிக்கும் எளிதாக திசை மாறலாம். அதனால் மனிதனுக்கு முயற்சி மிக அவசியம். ஆற்றில் அடித்துச் செல்லப்படும் இலையைப் போல் இல்லாமல் ஓர் இலக்கை நோக்கி துடுப்பைப் போட்டு ஓடும் ஓடமாக நாம் இருக்க வேண்டும்.

Serenity prayer என்று மிகவும் பிரபலமான ஒரு பிரார்த்தனை ஒன்றுண்டு.

Serenity Prayer

{Reinhold Niebuhr (1892-1971)}

God grant me the serenity

to accept the things I cannot change; 

courage to change the things I can;

and wisdom to know the difference.

இதுவே விதியைப் பற்றி அழகாகச் சொல்கிறது. “எதை மாற்ற முடியாதோ அதை அப்படியே ஏற்றுக் கொள்ளவும், மாற்றக் கூடியதை மாற்றியமைக்க துணிச்சலும், மாற்ற முடியாதவை, மாற்ற முடிந்தவை – இவை இரண்டுக்கும் உள்ள வேறுபாட்டை புரிந்து கொள்ளும் பக்குவத்தையும் எனக்குத் தாருங்கள் இறைவா!”

இதை நாம் கடைபிடித்தால் விதி, மதி இரண்டையும் நம் வசப்படுத்தியவர்கள் ஆகிறோம்!

accept

 

காதல் வாழ்க!

love

காதல் – நான் வளரும் பொழுது என்னுடைய பதின் பருவத்தில் அது ஒரு கெட்ட வார்த்தை. யாராவது தெருவில் காதலிக்கிறார்கள் என்று தெரிந்தால் அவர்களின் நடவடிக்கைகள் அத்தெரு சிறுவர் சிறுமிகளால் மறைந்திருந்து கூர்ந்து கவனிக்கப் படும். ஏனென்றால் அந்த வயதில் காதல் என்றால் என்ன என்று சரியாகப் புரிந்து கொள்ள முடியாத, ஒரு புது உணர்வாக அது இருந்ததே காரணம்.

இப்பொழுது எல்கேஜி பசங்களே என் கிளாசில் கேஷவ் ராம்னு ஒரு பையன் இருக்கான், அல்லது யாழிநின்னு ஒரு பொண்ணு இருக்கா, நான் லவ் பண்றேன், பெரியவள்/ன் ஆனதும் அவனை/அவளை தான் கல்யாணம் பண்ணிக்கப் போறேன்னு சொல்லி அம்மா மனத்தில் எளிதாக பீதியை கிளப்பி விடுகின்றார்கள்.

babylove1

திருமணத்திற்கு முன் ஆணோ பெண்ணோ எதிர்பாலார் யாரிடமாவது சற்றே ஈர்ப்பு இல்லாமல் தங்கள் இளமையைக் கடந்திருக்க முடியாது. ஆனால் அந்த ஈர்ப்பு வெறும் இனக் கவர்ச்சி என்கிற தகுதியில் பலருக்கும் நீர்த்து விடும். காதலாக மாறும் தன்மையும் சக்தியும் சில ஈர்ப்புகளுக்கே உண்டு.

பல்லாயிரக் கணக்கான வெற்றி பெற்ற காதல் திருமணங்கள் உலகம் முழுவதும் காதலின் உன்னதத்தை பறை சாற்றிக் கொண்டிருக்கின்றன! திருமணத்தில் முடியாத காதலும் அமர காவியமாக நம் மனத்தில் நிலை பெறுகின்றன.

புகழ் பெற்றவர்கள் என்றால் அவர்கள் காதலும் புகழைப் பெறுகின்றன. ஆனால் வீட்டு வேலை செய்பவருக்கும், பட்டாசு தொழிற்சாலையில் வேலை செய்பவருக்கும் தான் காதல் அரும்புகின்றது. அவற்றில் சில திருமணத்தில் முடிந்து, மகிழ்ச்சியான வாழ்வாக, இன்பத்திலும் துன்பத்திலும் விட்டுக் கொடுக்காமல் ஈருடல் ஒருயிராகச் தொடர்கிறது. ஆனால் அதிலும் பல நிறைவேறாக் காதலாக மாறி அத் துயரம் மனத்தில் ரணமாக அவர்கள் வாழ்நாள் முழுதும் வலிக்க வைக்கிறது. காலம் வலியை குறைக்கும் என்பது உண்மை தான், ஆனால் வலியை முற்றிலுமாகப் போக்காது.

வெளி நாடுகளில் காதல் திருமணங்கள் தான் இயல்பு. நம் நாட்டில் தான் பெற்றோர்களால் இன்றும் பெரும்பாலும் திருமணங்கள் நிச்சயிக்கப் படுகின்றன. அதனால் தான் காதலிக்கிறேன் என்று ஒரு பெண்ணோ பையனோ பெற்றோரிடம் துணிந்து சொல்லி திருமணத்திற்கு அவர்கள் சம்மதத்தை வாங்க பயப்படுகிறார்கள்/யோசிக்கிறார்கள். இதற்கு முக்கிய இரு காரணங்கள் ஜாதி, அந்தஸ்து. எத்தனையோ பெற்றோர்கள் ஒரே ஜாதியாக இருப்பினும் ஏழை பணக்காரன் என்கிற வித்தியாசத்திற்காக மறுப்புத் தெரிவித்துள்ளனர். காதல் ஜோடியைப் பிரித்து தாங்கள் விருப்பப் பட்டவர்களுக்கே மணம் முடித்துள்ளனர். வாழப்போவது மகனோ மகளோ என்று யோசிக்காமல் தங்கள் கௌரவமே முக்கியம் என்கிற வறட்டுப் பிடிவாதத்தால் வரும் செயல் இது.

இதுவே காதல் ஜோடிகள் வெவ்வேறு ஜாதியாக, மொழியாக, இனமாக, மதமாக இருப்பின் குடும்பத்தில் அடி தடி வெட்டுக் குத்து தான். விரல் விட்டு எண்ணக் கூடிய அளவு பெற்றோர்களே பிள்ளைகள் இம்மாதிரி தங்கள் சாதியைச் சேராத காதலி/காதலனை அறிமுகம் செய்யும் போது இன்முகத்துடன் உடனே சம்மதம் கூறி ஆசி வழங்குகிறார்கள்.

நமக்குப் பிறக்கும் குழந்தைகள் நமக்குச் சொந்தம் கிடையாது. அப்படிச் சொந்தம் கொண்டாடுவதில் தான் பிரச்சினை தொடங்குகிறது. பிறந்த பின் அவர்கள் தனி மனிதர்கள். அவர்களின் விருப்பு வெறுப்புகளும் அவர்களுக்கே உரித்தானவை. பதினெட்டு வயது வரை நல்ல முறையில் அவர்களை வளர்த்து விட்ட பிறகு அவர்கள் சுயமாக சிந்தித்து செயல்படக் கூடியவர்கள் என்று நம்பிகை பெற்றோருக்கு வரவேண்டும். உதவி கேட்டாலன்றி அவர்களைத் தனித்து முடிவெடுக்க விடுவது பெற்றோருக்கும் பிள்ளைகளுக்கும் சிறந்தது. தவறாக முடிவெடுக்கும் போது அறிவுரை கூறுவது பெற்றோரின் கடமை, அதையும் மீறி அவர்கள் செயல்பட்டால் அது அவர்களின் பொறுப்பு என்று தள்ளி நின்று பார்ப்பதே அறிவுடைமை.

பயத்துடன் வளர்க்காமல் எதையும் பெற்றோரிடம் சொல்லி அவர்களின் ஆதரவை பெறலாம் என்கிற நம்பிக்கையோடு வளர்த்தாலே பல தற்கொலைகளும் தவறான முடிவுகளும் தடுக்கப் படும். தோளுக்குப் பின் வளர்ந்த பிறகு உண்மையிலேயே அவர்கள் தோழர்கள் தாம்.

காதல் வாழ்க!

lovesmiley

Previous Older Entries