தீரன் அதிகாரம் ஒன்று – திரை விமர்சனம்

பருத்தி வீரனுக்குப் பிறகு பல வருடங்கள் காத்திருப்புக்குப் பின் அதே கார்த்தியை இப்போ கண்ணில் காட்டிய H.வினோதுக்கு கார்த்தியும் நாமும் நன்றி சொல்லக் கடமைப் பட்டிருக்கோம். தீரன் பாத்திரத்தில் நின்று விளையாடுகிறார் கார்த்தி! ‘தீரன் அதிகாரம் ஒன்று’ திரைப்படத்தை எழுதி இயக்கியுள்ள சதுரங்க வேட்டை படத்தைத் தந்த இயக்குநர் வினோத் நேர்த்தியான இன்னொரு படத்தை நமக்குத் தந்திருக்கிறார். வாழ்த்துகள்.

நிறைய ஆய்வு செய்து 1995-2005 வரை நடந்த உண்மை சம்பவங்களை இரண்டு மணி நாற்பது நிமிட நேரத்தில் தொகுத்து வழங்கியுள்ளார் வினோத். ஒரு பேருந்து கட்டணச் சீட்டின் பின் பகுதியில் எழுதப்படும் கதையை திரைக்கதை ஆக்கிப் படைக்கும் இக்கால கட்டத்தில் ஒரு நீண்ட தொடர் சம்பவங்களை, அதுவும் இந்தியாவின் பல பகுதிகளை மையப் படுத்தி நடந்தவைகளை வெகு கோவையாக, சீர்மைப் படுத்தித் தெளிவாக ரசிகர்களுக்குப் புரியும் விதத்தில் திரைக் கதையை அமைத்து இயக்கியுள்ள வினோத்துக்கு மனமார்ந்த பாராட்டுகள்!

தொண்ணூறுகளில் dacoity/வழிப்பறிக் கொள்ளைக்காரர்களைப் பற்றி கேள்விப்பட்டிருப்போம்.  தமிழகத்தில் ஒதுக்குப்புறமான வீடுகளில் புகுந்து அதில் வசிப்பவர்களை ஈவு இரக்கமின்றிக் கொன்று நகை, பணத்தைக் கொள்ளை அடித்துச் சென்றவர்களைப் பற்றி பத்திரிகைகளில் படித்திருப்போம். ஒரு நேர்மையான & கெட்டிக்கார காவல் துறை அதிகாரி எப்படி அந்த வடநாட்டுக் கொள்ளைக் கும்பலை குறைந்த தொழில் நுட்ப வசதியுடனும், அரசு கொடுத்தக் குறைந்த பொருளாதார உதவியுடனும், சிறிய குழுவை வைத்து, தங்கள் உயிர்களைப் பணையம் வைத்து கொள்ளைக் கும்பல் தலைவனைக் கைது செய்தும் மற்றும் பலரை என்கவுண்டரில் கொன்றும் தமிழகத்தை அந்தக் குழுவின் துன்புறுத்தலில் இருந்து விடுவிக்கிறார் என்பதே கதை.

உண்மையில் அந்த போலிஸ் அதிகார் S.R.ஜங்கித். அந்தப் பாத்திரத்தை ஏற்று செம்மையாக செய்துள்ளார் கார்த்தி. உடம்பும் காவல் துறை அதிகாரிக்கு ஏற்றதாக முறுக்கி வைத்துள்ளார். அந்த அர்பணிப்புக்குப் பாராட்டுகள். படம் முழுக்க எக்கச்சக்க ஸ்டன்ட் காட்சிகள். அவை அனைத்தும் அற்புதமாகப் படமாக்கப் பட்டுள்ளது. ஆரவல்லி மலைத் தொடர்களின் மத்தியில் பொட்டல் வெளியில் நிறைய சண்டைக் காட்சிகள். எந்தத் தொழில் நுட்ப உபகரணத்தின் நிழல் கூடத் தெரியாமல் சிறப்பாகப் படமாக்கப்பட்டுள்ளது.

கதாநாயகி ராகுல் பரீத் சிங். படத்துக்கு மென்மையைத் தருவது கார்த்தி ராகுல் பரீத் சிங்கிற்குமான காதலும் மண வாழ்க்கையின் இதமும் தான். வெகு அழகாக உள்ளது அவர்களின் அன்பும் நேசமும். கொள்ளைக் கும்பல் தலைவனாக அபிமன்யு சிங் மிக நன்றாக நடித்துள்ளார். வில்லன் பாத்திரம் வலுவாக இருக்குபட்சத்தில் தான் ஹீரோ பாத்திரமும் மிளிரும். கார்த்திக்கிற்கு இணையாக இப்பாத்திரம் அமைந்து இருப்பது படத்தின் இறுதி வரை விறுவிறுப்புக் குறையாமல் இருக்க உதவுகிறது. துணை காவல் துறை அதிகாரியாக வரும் போஸ் வெங்கட்டும் நன்றாக செய்துள்ளார். ஜிப்ரான் படத்துக்குப் படம் அவர் எவ்வளவு பெரிய பலம் என்று நிருபித்து வருகிறார். பாடல் & பின்னணி இசை அருமை!

கண்டுபிடிக்கப்படாத கொடூரமான முறையில் கொலைகள் நிகழ்ந்த சில கேஸ்களை நூல் பிடித்தாற் போலத் தொடர்ச்சியாகச் சென்று அதன் காரணகர்த்தாக்களை ஆராயும் கார்த்தி சரித்திரச் சான்றுகள் மூலம் குற்ற பரம்பரை என முத்திரைக் குத்தப்பட்ட இனங்களை ஆராய்ச்சி செய்து ராஜஸ்தானில் மறைந்திருக்கும் பவாரியா என்னும் கொள்ளைக் கும்பலே தமிழ்நாட்டில் நடக்கும் கொலை/கொள்ளைகளுக்குக் காரணம் என்று கண்டுபிடிக்கிறார்.

பெரிய கதை, நிறைய சம்பவங்கள் என்பதால் படம் நீளமாக உள்ளது. ஆனால் ஸ்டன்ட் காட்சிகளைக் கொஞ்சம் குறைத்திருந்தால் இன்னும் சிறப்பாக இருந்திருக்கும். தேவையில்லாத ஒரு வடநாட்டு ஆடலும் பாடலும் மீதும் கத்திரி போட்டிருக்கலாம்.

இன்பார்மர் மூலம் தகவல் பெறுவது, பல மாநில காவல் துறையினரின் உதவிகளைப் பெறுவது என எந்த சின்ன விவரமும் விடாமல் கதையைச் சொல்லியிருக்கிறார் இயக்குநர். எளிதான காரியமில்லை இது. மேலும் கார்த்தியையும் மற்ற பாத்திரங்களையும் மிகைப்பட நடிக்க விடாமல் சரியாக வேலை வாங்கியிருப்பதற்கும் இவரை பாராட்ட வேண்டும். கொஞ்சம் தப்பியிருந்தால் காட்டுக் கத்தல்களும், பஞ்ச் வசனங்களும், அதிக சத்தமுமாக படம் உருவாகியிருக்கும்! படத்தைத் தொடங்கும் முன் பின்னணி வேலைகளை திறம்பட செய்து பின் ஆரம்பித்தால் வெற்றி நிச்சயம் என்பதற்கு இப்படம் ஒரு எடுத்துக்காட்டு. தமிழ்நாடு காவல் துறை உண்மையில் நடத்திய operation Bawaria என்கிற அதிரடி காவல் துறை நடவடிக்கைப் பற்றியதே இப்படம்.  தமிழ்நாட்டுக் காவல் துறை பெருமைப்பட வேண்டிய ஒரு படைப்பு இது.

 

மகளிர் மட்டும் – திரை விமர்சனம்

இந்தப் படத்தைப் பார்க்க ஆரம்பித்தவுடன் எனக்கு தனிப்பட்ட முறையில் ஓர் ஈர்ப்பு ஏற்பட்டது. எந்த மணமான பெண்ணுக்கும் இந்தப் படத்தைப் பார்க்கும்போது இதில் எந்த ஒரு பகுதியாவது அவர்கள் வாழ்வில் அனுபவித்ததாக, சொல்ல நினைத்ததாக, செய்யத் துடித்ததாக இருக்கும் என்பது உறுதி. முற்றிலுமாக பெண்கள் கோணத்தில் எடுக்கப்பட்டுள்ள படம்.

1978ல் கல்லூரியில் படிக்கும்போது பாதியில் பிரிந்த மூன்று உயிர்த் தோழிகள் தங்கள் ஐம்பதுகளில் சந்திக்கும்போது ஏற்படும் நெகிழ்ச்சி, மகிழ்ச்சி, தவிப்பு என பல உணர்வுகளை அழகாக திரையில் கொண்டு வந்திருக்கிறார் இயக்குநர் பிரம்மா. குடும்ப பாரத்தில் உழலும் இவர்களை சந்திக்க வைப்பது காட்டாற்று வெள்ளம் போல் தங்கு தடையின்றி சுதந்திரமாக ஒரு ஆணைப் போல் தனக்குப் பிடித்தததை செய்யும் பாத்திரத்தில் வரும் ஜோதிகா. நாற்பது வருடங்கள் கழித்து சந்திக்கும் மூவராக ஊர்வசி, பானுப்ரியா, சரண்யா பொன்வண்ணன் கலக்குகிறார்கள். அருமையான தேர்வு. அதில் மற்றவர்களை ஊர்வசி தன் இயல்பான நடிப்பினால் சற்றே ஓவர்டேக் செய்துவிடுகிறார்.

இளம் வயது பாத்திரதிரங்களில் வரும் மூன்று பெண்களையும் அதே சாயலில் தேர்ந்தெடுத்திருப்பது கதையின் ஓட்டத்திற்கு பெரிதும் உதவுகிறது. ஒரு கண்டிப்பான கிருஸ்துவ பள்ளி, அதன் விடுதியில் தாங்கும் இம்மூவர் செய்யும் சேட்டைகள், கடைசியில் விளையாட்டு வினையாகி மூவரும் பிரிவது என கடந்த காலத்தில் நிகழ்ந்தவைகளை நிகழ் காலக் கதையோடு மாறி மாறி காட்டி சுவாரசியமாக எடுத்து செல்கிறார் இயக்குநர்.

குடியரசு ஆட்சியை மக்களால் மக்களுக்காக என்பார்கள். அது மாதிரி இந்தப் படம் பெண்களால் பெண்களுக்காக என்று இருந்தாலும் ஆண் மக்கள் இதைப் பார்த்தால் பெண்ணின் உணர்வுகள், அவர்கள் படும் சிரமம், செய்யும் தியாகம் அனைத்தும் கொஞ்சம் புரியலாம். இதில் ஒரு காட்சியில் பானுப்ரியாவின் மருமகளுக்கு இடுப்பு வலி எடுத்து மருத்துவமனைக்கு அழைத்துச் செல்லப்படும் போது அவரின் பின்புறம் இரத்தம் தோய்ந்திருக்கும். சாதாரணமாக அடி தடி சண்டையில் தான் நாம் படங்களில் இரத்தத்தைப் பார்க்கிறோம். அந்த வன்முறை இரத்தத்தை விட இந்த ஒரு காட்சி சொல்கிறது பொருள் ஆயிரம்.

எவ்வளவு தான் நல்ல குடும்பம் அமைந்தாலும் நட்புகளிடம் இருக்கும் நெருக்கும் உறவுகளில் கிடைப்பது அபூர்வமே. அதுவும் இளமையில் ஏற்படும் எந்த எதிர்பார்ப்பும் இல்லா நட்பு பெரும் வரமாகும். அதைத் திரையில் கொண்டு வந்திருக்கிறார் இயக்குநர். முக்கால்வாசி படம் ஆக்ரா, சட்டிஸ்கரில் நடக்கிறது. இயற்கை காட்சிகள் அழகு. ஜிப்ரானின் பாடல்களும் இசையும் அழகுக்கு அழகு சேர்க்கின்றன.

ஜோதிகா சொந்தக் குரலில் பேசியிருக்கிறார். அது ஒரு மைனசாக உள்ளது. முக உணர்சிகளை விட குரல் அதிகமாக ஓவர் ஏக்டிங் செய்கிறதோ எனத் தோன்றுகிறது. மாயாவியில் அந்தப் பாத்திரத்துக்கு அவர் சொந்தக் குரல் ரொம்ப சரியாக பொருந்தியது.  மற்றபடி அவரின் இந்தப் பாத்திரம் அவர் உண்மை வாழ்க்கையில் இருப்பதற்கு அருகில் இருக்கும் போலத் தோன்றுகிறது. சிரமிமில்லாமல் செய்திருக்கிறார். எடை குறைந்து மிகவும் பொலிவுடன் விளங்குகிறார்.

சரண்யாவின் கணவனாக வரும் லிவிங்க்ஸ்டன் சின்ன வேடத்தில் வந்தாலும் steals the show. குடிகாரக் கணவன், ஆனால் அவர் நடிப்பும், கடைசியில் அவர் தொலைபேசியில் ஜோதிகாவிடம் ஒரு முக்கியத் தகவல் சொல்லும்போது அவர் எடுக்கும் முடிவும் அவர் பாத்திரத்தை உயர்த்துகிறது, அவர் நடிப்பினாலும் அந்த இடம் அதிக வலுவைப் பெறுகிறது.  பானுப்ரியாவின் கணவராக நாசர். அவரும் வடக்கத்தி அரசியல்வாதியாக பக்காவாக உள்ளார்.

குறைகள் என்று பார்க்கும்போது எல்லா பெண்களும் சுதந்திரம் அற்றும், திருமணத்திற்குப் பிறகு சுய வாழ்க்கையைத் தொலைத்தது போலும் காட்டப் படுவது செயற்கையாக உள்ளது. மேலும் எல்லா ஆண்களும் {ஜோதிகாவின் ஜோடி தவிர} மோசமான கணவனாக இக்கதைக்காக சித்தரிக்கப்பட்டிருப்பதும் ஏற்றுக் கொள்ள முடியாததாக உள்ளது. பானுப்ரியாவின் மகன் சட்டென்று ஒரு சம்பவத்தால் மனம் மாறுவதும் சிநிமேடிக். நடுவில் ஒரு கீழ் சாதி, மேல் சாதி கலப்புத் திருமணம் வருகிறது. அதை சேர்த்ததால் ஜோதிகா பாத்திரம் துணிச்சலான பெண் என்பதைத் தவிர வேறு எந்த மேச்செஜும் தரவில்லை.

படம் நடிகர் சூரியாவின் தயாரிப்பு. மனைவிக்காக அவர் செய்திருக்கும் இத்தயாரிப்புப் பாராட்டுக்குரியது :-}