தங்கல் – திரை விமர்சனம்

dangal

அது எப்படியோ ஆமிர் கான் தேசப் பற்று மிக்கப் படங்களைப் பிரமாதமாக எடுத்துவிடுகிறார். அதுவும் விளையாட்டுப் போட்டியும் சேர்ந்த கதையம்சத்துடன் இருந்தால் படத்தின் தரம் இன்னும் ஒரு படி உயர்ந்து விடுகிறது. நித்தேஷ் திவாரி இயக்கியிருக்கும் இந்தப் படம் உண்மை நிகழ்சிகளை வைத்தே பின்னப்பட்டிருக்கிறது.

மல்யுத்த வீரர் மஹாவீர் சிங் போகாட்டின் {ஆமிர் கான்} வாழ்க்கையில் ஆரம்பித்து அவர் மகள்களின் வாழ்க்கையில் மையம் கொள்கிறது இக்கதை. மல் யுத்தத்தில் இந்தியாவிற்கு தங்கம் வாங்கிக் கொடுக்க வேண்டும் என்கிற அவரின் கனவு நினைவாகவில்லை. தனக்குப் பிறக்கும் மகன் மூலம் அதை சாதிக்கலாம் என்று எண்ணியவருக்குப் பிறக்கும் நான்கு குழந்தைகளுமே பெண் பிள்ளைகள்.

ஒரே ஒரு ப்ளாஷ் பேக் தான் ஆமிர்கானின் மல் யுத்தப் போட்டியைக் காட்டுகிறது. மிகவும் இளமையாகவும் சிக்ஸ் பேக் உடல் அமைப்புடன் அதில் விளங்குகிறார். படத்தின் மிச்சப் பகுதிகள் அனைத்தும் எப்படி தன் பெண்களை மல்யுத்த வீராங்கனைகளாக ஆக்குகிறார் என்பதைச் சுற்றி வலம் வருகிறது. மகள்களாக கீதா, பபிதா பாத்திரங்களில் வரும் நடிகைகள் {கீதாவாக பாத்திமா சானா ஷேக், குழந்தை கீதாவாக சைரா வாசிம். பபிதாவாக சான்யா மல்ஹோத்ரா, குழந்தை பபிதாவாக சுகானி பட்நாகர்} பிராமதமாக நடித்திருக்கிறார்கள். இப்படத்தின் வெற்றிக்கு அவர்கள் முக்கிய காரணம்.

மகன் பிறக்கவில்லையே என்கிற வருத்தத்தில் இருக்கும் மகாவீர் சிங் தன்னுடைய பெண்களின் சண்டை போடும் திறனை எதேச்சையாகத் தெரிந்து கொண்டு அந்தத் திறமையை வளர்க்கப் பாடு படுகிறார். கிராம சூழ்நிலையில் இம்முயற்சி எத்தனை எதிர்ப்பை கிளப்பும் என்று நாம் யூகிக்க முடியம். மகள்களும் கடுமையான பயிற்சியையும், குழந்தைப் பருவ மகிழ்ச்சிகளை தொலைப்பதையும் விரும்பவில்லை. ஆனால் தந்தையாக இல்லாமல் ஒரு கோச்சாகக் கடுமையாக அவர்களை தயார் செய்கிறார் மகாவீர் சிங்.

இந்த இடத்தில் தந்தைக்கான பாத்திரத்தில் அவர் கொடுமைக்காரராக தான் காட்சியளிக்கிறார். அடித்துத் துன்புறுத்துதல் இல்லை, ஆயினும் சில செயல்கள் மூலம், தான் சொல்படி நடக்க வேண்டும் என்கிற தந்தையாக வருகிறார். மைக்கேல் ஜெக்சனின் தந்தையும் தன் மகன் மகள்களை அடித்துத் துன்புறுத்தி இசையில் பயிற்சி எடுக்க வைத்தார் என்றொரு குற்றச்சாட்டு உண்டு.  இள வயதில் இருந்தே தீவிர பயிற்சி எடுக்க வேண்டிய கலை, விளையாட்டு ஆகியவை சார்ந்த பயிற்சிகளில் பெற்றோர்/கோச் சரியான/தவறான முறை எது என்பதில் ஒரு நூலிழையில் அவர்களின் பயிற்சி முறை மதிப்பீடு மாறுபடும். இக்கதையிலும் அக்கோணம் உள்ளது.

பெண் சிசுக் கொலைகளும், குழந்தைத் திருமணங்களும் சர்வசாதாரணமாக நடக்கும் ஒரு மாநிலம் ஹரியானா. அப்படிப்பட்ட பின்தங்கிய மாநிலத்தில் மஹாவீர் சிங் தன்னுடைய மகள்களை மல்யுத்த வீராங்கனைகளாக உருவாக்கியதன் பின்னணியை இந்தப் படம் அலசியிருக்கிறது. மஹாவீர் தன்னுடைய கனவை மகள்கள் மீது திணித்திருக்கிறார் என்ற பொதுவான ஒரு குற்றச்சாட்டும் வைக்கப்படுகிறது.

மல்யுத்த வீராங்கனைகளாக தத்ரூபமாக நடித்திருக்கிறார் பாத்திமா சானா ஷேக். அம்மாவாக வரும் சாக்ஷி தன்வார், கசினாக வருபவர், இருவரும் நல்ல தேர்வு. நடக்கும் போட்டிகளை நாமே அரங்கில் இருந்து பார்ப்பது போன்ற பீலிங்கை ஒளிப்பதிவாளர் ஸ்ரீராம் ஏற்படுத்துகிறார். உண்மை கதை, ஆயினும் சஸ்பென்சுக்கும், ட்விஸ்டுக்கும், பஞ்சமில்லாமல் நகருகிறது திரைக்கதை. படம் நீளமாக இருந்தாலும் நேரம் போவதே தெரியவில்லை. ப்ரீதமின் இசையமைப்பும் நன்றாக உள்ளது.

ஆமிர் கான் பாத்திரமாகவே மாறிவிடுகிறார். எப்படியாவது தன் மகள்கள் தன் கனவை நினைவாக்க வேண்டும் என்கிற வெறியோடு ஒவ்வொரு செயலையும் செய்கிறார். விளையாட்டு வீரர் ஒருவரின் வாழ்க்கையை நேர்மையாகவும் எளிமையாகவும் பதிவுசெய்திருக்கிறது இந்தப் படம். இந்த நேர்மைக்காக இயக்குநர் நித்தேஷ் திவாரியைப் பாராட்ட வேண்டும்.

குறைகள் இல்லாமல் இல்லை. ஒரு தோழியின் அறிவுரையினால் கீதாவும் பபிதாவும் மனம் மாறிவிடுவது, பதின் பருவ பெண்கள் அதே வயதையொத்த ஆண்களுடன் மல் யுத்தம் செய்வது எவ்வாறு போன்ற கேள்விகள் எழுகின்றன. அதே சமயம் விளையாட்டு வீரர்களுக்கு அரசாங்கம் எந்தவித உதவியும் செய்யாமலிருப்பதும் கோடிட்டுக் காட்டப்பட்டுள்ளது. பல பரிமாணங்கள் உள்ள படம். கண்டிப்பாகப் போற்றி பாராட்டப் பட வேண்டும். படத்தைப் பார்த்தத் தாக்கத்தினால் ஜெய் ஹிந்த் சொல்லி முடிக்கிறேன் 😉

பின்குறிப்பு: படம் முடிந்து க்ரடிட்சில் கீதா பபிதா வாங்கிய தங்கம், வெள்ளி மெடல்கள் பற்றிய விவரங்களும், மொத்தம் அவர்கள் வாங்கிய மெடல்களின் எண்ணிக்கையும் காட்டபடுகின்றன. இவர்களினால் இன்று பெண்கள் மல்யுத்தப் போட்டிகளில் பெருமளவில் பங்கு பெறுவதையும் குறிப்பிடுகிறார்கள்.

dangal1

Advertisements