ரிச்சி – திரை விமர்சனம்

நிவின் பாலியின் நேரடி தமிழ்ப் படம் ரிச்சி. தெற்குத் தமிழகத்தில் எதோ ஒரு மீனவர்கள் கிராமமே கதைக் களம். அங்கே ஒரு தலைவர் ஐசாக் அண்ணாச்சி, கடனில் வாழும் ஒரு மீனவத் தொழிலாளி காகா பீட்டர் {குமாரவேல்}, ஒரு சோக நிகழ்வுக்குப் பிறகு மதுரையில் இருந்து புலம் பெயர்ந்து அதே கிராமத்தில் வாழும் படகு எஞ்சின் பழுது பார்க்கும் செல்வம் {நடராஜன் சுப்பிரமணியம்}, ஒரு  சீர்திருத்தப் பள்ளியில் எட்டு வருட வாழ்க்கையை தொலைத்தப் பாதிரியாரின் {பிரகாஷ் ராஜ்} மகனாக நிவின் பாலி, சிறு வயதில் நிவினின் நண்பனாக இருந்து பின்னர் கொல்கத்தாவுக்கு ஓடிப்போய் அங்கு எதோ ஒரு தாதாவிடம்அடியாளாக இருக்கும் ரகு {ராஜ் பரத்} இவர்களை வாழ்க்கையில் நடக்கும் அசாதாரண சம்பவங்களைப் பற்றியது கதை.

சுருக்கமாக இதை உங்களுக்கு சொல்லிவிட்டேன். ஆனால் இதைத் திரையில் நீங்கள் பார்த்து இவர்களுக்குள் நடப்பதைத் தெரிந்து கொள்ள அதிகப் பொறுமை தேவை. மிகவும் குழப்பான திரைக்கதை. கதைச் சொல்வது ஒரு கலை. அதை இயக்குநர் அறிந்திருக்கவில்லை. கடைசி பத்து, பதினைந்து நிமிடங்களில் தான் கதையின் சாராம்சமே புரிகிறது. இரண்டு மணி நேரப் படத்தை நாலு மணி நேரப் படமாக தோன்ற வைக்க நன்கு மெனக்கிட்டுள்ளார் இயக்குநர் கௌதம் இராமச்சந்திரன். புது யுக்தியாக நினைத்து அந்தக் கிராமத்தில் நடந்த சமபவங்களை அறிந்த ஒரு பத்திரிகை நிருபர் அங்கு நடந்த ஒரு சம்பவத்தில் புதைந்திருக்கும் இரகசியத்தைக் கண்டுபிடிக்க பலரை பேட்டிக் கண்டு உண்மை கண்டறிவதாக நகர்கிறது கதை. இதில் சஸ்பென்ஸ் வெளிப்பட்டுவிடக் கூடாதென்று முதல் பாதியில் எதையும் தெளிவாகச் சொல்லாமல் கதையை நகர்த்துவதால் பாப் காரன் சாப்பிட்டு நாம் நேரத்தைக் கடத்த வேண்டியுள்ளது.

நல்ல நடிகரான பிரகாஷ்ராஜ் கூட தேமேன்னு வந்துவிட்டுப் போகிறார். தந்தையின் அன்புக்கு எங்கும் பாத்திரமாக நிவின் பாலி, கொபக்காரராக, இசாக்கிடம் வேலை செய்யும் முரட்டு உதவியாளராக வருகிறார். கடைசியில் தான் அந்தக் கோபத்துக்கான காரணம் தெரிகிறது. அடர்ந்த மலையாளத் தமிழ் பேசுகிறார். மோகன் லாலும் அப்படித் தான் பேசுவார், பழகிவிட்டது. நிவின் பாலிக்கும் தமிழ்ப் படங்களில் தொடர்ந்து வாய்ப்பு வந்தால் இவருடைய தமிழையும் இவ்வாறே கேட்டுப் பழகிக்கணும். ஆனால் வருமா என்பது சந்தேகம். மலையாளப் படங்களில் அவரைப் பிடித்த அளவுக்கு இந்தப் படத்தில் பிடிக்காததற்குக் காரணம் இயக்குநர் என்று கண்டிப்பாக சொல்லலாம். பாத்திரத் தன்மையை அவருக்கு சரியாக விளக்காததால் அவரின் நடிப்பு அவரிடமே கண்ணாமூச்சி ஆடுகிறது.

குறும்படப் புகழ் லட்சுமி இதில் குமாரவேல் தங்கை யாக மீன் விற்பவராக வருகிறார். அவருக்கும் நட்டிக்கும் காதல். படத்திலேயே உருப்படியாக நடித்திருப்பவர்கள் இவர்கள் இருவர் தான். இன்னொரு நல்ல விஷயம் நல்ல வசனங்கள். எழுதியவருக்குப் பாராட்டுகள். நிருபராக வரும் ஷ்ரத்தா ஸ்ரீநாத் வெகு சுமாராக நடித்துள்ளார். ரகுவின் அம்மா பாத்திரத்தில் வருபவரும் பொறுமையை சோதிக்கிறார். ஒருவருமே வட்டார மொழியைப் பேசவில்லை.

காதைப் பிளக்கும் பின்னணி இசை. அஜநீஷ் லோகநாத். அந்தக் கால எம்ஜிஆர், சிவாஜி படங்களில் மெலோடிராமா காட்சிகளில் பின்னணி இசை எப்படி இருக்குமோ அப்படியே படம் முழுவதும் ஒலிக்கிறது. பாடல்களும் உள்ளன. இதில் ஓரிடத்தில் புலி ஆட்டம் வருகிறது. நிம்மதியாக ராஜா சார் பாடல்களை போட்டுவிடுகிறார் இசை அமைப்பாளர். அனுமதி வாங்கினாரா என்று தெரியவில்லை.

நிவின் பாலிக்கு நடனமும் வரவில்லை. தளபதி படத்தின் காட்டுக் குயிலு மனசுக்குள்ளே பாடலுக்கு அவர் செய்யும் அசைவுகளை மம்முட்டியும், ரஜினியும் பார்க்காமல் இருந்தால் நல்லது.

Comedy of errors எப்பவும் கதை வடிவில், நாடக வடிவில் நன்றாக இருக்கும். இந்தப் படம் Tragedy of Errors. கன்னடப் படத்தின் தமிழாக்கம் இப்படம். கன்னடத்தில் இதைவிட மோசமாக இருந்ததா இல்லை நன்றாக இருந்ததா என்று கன்னடப் படத்தைப் பார்த்தவர்கள் தான் கூறவேண்டும்.

படத்தின் ஒரு வரி – நல்லவர்கள் என நினைப்பவர்கள் நல்லவர்களில்லை கெட்டவர்கள் என நினைப்பவர்கள் கெட்டவர்கள் இல்லை. எல்லாருமே சூழ்நிலைக் கைதிகள். {அப்படீன்னு நினைக்கிறேன்}