கவண் – திரை விமர்சனம்

தூர்தர்ஷன் காலத்தில் செய்தி வெறும் நடப்பு செய்தியாக இருந்தது. ஆனால் இன்றோ பரபரப்பான பிரேக்கிங் நியுசுக்கு அடிமையாகிவிட்ட பார்வையாளர்களை எப்படி தங்கள் சேனலையே பார்க்குமாறு தக்க வைத்துக் கொள்ளவும், டிஆர்பி ரேடிங்கை உயர்த்தவும் தகிடு தத்தம் வேலை செய்யும் இன்றைய தொலைக்காட்சி ஊடகத்தின் உண்மை முகத்தைக் காட்ட முயன்றிருக்கிறார் இயக்குநர் கே.வி.ஆனந்த். அவர் கதைக்கு உதவி எழுத்தாளர் சுபா.

ஒரு நல்ல ஊடவியலாளராக வர உழைக்கும் கதாபாத்திரம் விஜய் சேதுபதிக்கு. முதலில் வரும் கெட் அப்பில் நன்றாக இருக்கிறார். அப்படியே தொடர்ந்து இருந்திருக்கலாம். ஒரு மாறுதலான முக அமைப்பைப் புது சிகை அலங்காரம் அவருக்குக் கொடுத்தது. மெருகேறிய நடிப்பு விஜய் சேதுபதிக்கு. அவருக்குத் துணை பாத்திரமாக மடோன்னா செபாஸ்டியன். அவரும் மிகவும் நன்றாக நடிக்கிறார். டண்டணக்கா டணக்குணக்கா என பாத்திரக் கடைக்குள் யானை புகுந்தார் போல டி.ஆர் எட்டு வருடத்திற்குப் பிறகு ரீ என்டிரி! ஒரு ராஜ் டிவி மாதிரி சேனலின் உரிமையாளராக வருகிறார். முதலில் சில சீன்களில் எரிச்சல் படுத்தினாலும் பின் பாதியில் அதகளப் படுத்துகிறார்.

ஆகாஷ்தீப் செய்கால் அயன் படத்தில் வில்லன், இந்தப் படத்திலும் அவரே. நன்றாக தடித்து வயதும் ஏறியிருக்கிறார். ஆண்டொன்று போனால் வயதொன்று கூடும் தானே. ரொம்ப சுமாரான நடிப்பு. இவரைத் தவிர நாசர், ஜெகன், விக்ராந்த், பாண்டியராஜன் & நமது ட்விட்டர் கிரேசி கோபாலும் நடித்துள்ளனர். பாண்டியராஜனின் குரலில், வார்த்தை உச்சரிப்பில் அவ்வளவு தெளிவில்லை.

இசை ஹிப் ஹாப் தமிழா. ஆக்சிஜன் பாடல் தவிர வேறு ஒன்றும் சொல்லிக் கொள்ளும் படி இல்லை. கே.வி.ஆனந்த் எடிட்டிங், ஒளிப்பதிவில் குறை வைக்கவில்லை. தேவையற்ற இடங்களில் பாடல்களும் நடனங்களும் படத்தில் தொய்வை ஏற்படுத்துகின்றன.

உண்மைக்கு முக்கியத்துவம் தராமல் பணத்துக்காக எப்படி ஊடக இயக்குநர்கள் எந்தக் கீழ் தரத்துக்குப் போகவும், குற்றம் செய்யவும் தயாராக இருக்கிறார்கள் என்பது தான் கதைக் கரு. பாலியல் தொல்லைக்கு உட்பட்ட பெண்ணுக்கு ஊடகங்கள் எப்படி தனி மனித அந்தரங்கத்துக்கு மதிப்பளிக்காமல் வெட்ட வெளியில் போட்டுடைக்கின்றன, அதனால் சம்பந்தப்பட்டவர்களுக்கு ஏற்படும் மனக் கஷ்டம் இவை காட்டப்பட்டிருப்பது பாராட்டுக்குரியது.

ஆனால் எடுத்துக் கொண்ட எந்தச் சம்பவத்திலும் சுவாரசியமே இல்லை. ரகுவரன் அர்ஜுன் முதல்வன் பேட்டி மாதிரி இதில் போஸ் வெங்கட்டுக்கும் விஜய் சேதுபதிக்கும் ஒரு நச் பேட்டி உள்ளது. அதுவும் க்ளைமேக்சிலும் மட்டுமே கொஞ்சம் சுவாரசியம். நிறைய விஷயங்களை சொல்ல முற்பட்டிருக்கிறார்கள், எதிலுமே முழுமை இல்லை. முதல் பாதியில் இருந்த விறுவிறுப்பு இரண்டாம் பாதியில் இல்லை.

நீயா நானா கோபி, கலந்துரையாடல் ஏங்கர்கள் குஷ்பூ, இலட்சுமி இராமகிருஷ்ணன், போன்றவர்களை நன்றாக கலாய்த்திருக்கிறார்கள். ஆனால் கதை, சித்தன் போக்கு சிவன் போக்கு என்று போய் ஒரு மாதிரி இஸ்லாம், தீவிரவாதி என்று பின்னிப் பிணைத்து முடிகிறது.

சில நல்ல சீன்கள் உள்ள சுமாரான படம் கவண். அவர் இயக்கியப் படங்களில் அயனுக்குப் பிறகு கோ பரவாயில்லை. அதன் பின் வந்த மாற்றான் சொதப்பல். அநேகனுக்கு அவர் எழுதிய திரைக்கதையை விட அப்படத்தைப் பார்த்தவர்கள் அளித்தப் பொழிப்புரை இன்னும் சுவாரசியமாக இருந்தது. உண்டிவில்லை இன்னும் கொஞ்சம் டைட்டா இழுத்து விட்டிருக்கலாம் – கவண்.

Advertisements

தொடரி – திரை விமர்சனம்

thodari1

பிரபு சாலமன்- ஹாலிவுட் படக் கதை மாதிரி ஒன்னு வெச்சிருக்கேன் தனுஷ். சூப்பரா இருக்கு. நீங்க பண்ணா வேற லெவலுக்கு எடுத்துட்டுப் போயிடலாம். நூத்தி இருபது கிலோமீட்டர் வேகத்துல தறி கேட்டு ஓடற டிரெயினை என்ஜினில் இருந்து நீக்கி எழுநூத்தி சொச்சம் பயணிகளைக் காப்பாத்தறீங்க. அதான் ஒன் லைன்!

தனுஷ்- சூப்பர் பிரபு! எப்போ ஷூட்டிங் வெச்சிக்கலாம்?

இதான் இவர்களுக்குள் படம் ஆரம்பிப்பதற்கு முன் நடந்த உரையாடலா இருக்கும் என்று ஊகிக்கிறேன்.

முதல் பாதி டெல்லி சென்னை வரும் ரயிலின் பேன்ட்ரி காரில் தனுஷ், கருணாகரன், தம்பி ராமையா இவர்களுக்குள் நடக்கும் உரையாடலாகவே கழிகிறது. வசனத்தின் துணையால் சில இடங்களில் நகைச்சுவையாகவும் உள்ளது. அதே டிரெயினில் சினிமா நடிகை ஸ்ரிஷாவும் பயணிக்கிறார். அவரின் டச் அப் பெண் கீர்த்தி சுரேஷுக்கும் {நடிகையை விட டச்சப் பெண் அழகாக உள்ளார்} தனுஷுக்கும் காதல். டிரெயினின் மேல் ஏறி டூயட் பாடுகிறார்கள். அது கனவு சீனாகத் தான் இருக்கும் என்று நாம் நினைத்துக் கொண்டோமானால், பின்னால் வரும் ஸ்டன்ட் சீன்களில் தனுஷ் பறந்து பறந்து சண்டையிடுவது கனவு சீன் இல்லை, நிஜம் தான் எனப் புரிந்து கதாப் பாத்திரங்களின் புவி ஈர்ப்பு சக்தியை எதிர்க்கும் திறனைக் கண்டு வியந்து நிற்கிறோம்!

எப்பத் தான் கதை ஆரம்பிக்கும் என்று கொட்டாவி விட்டுக் கொண்டிருக்கும்போது பின் பாதியில் ஒரு மத்திய அமைச்சர், ஒரு சைக்கோ பாதுகாவலர், சில பல காரணங்களால் தறி கேட்டு ஓடும் டிரெயின், அதை நிறுத்த நம் ஹீரோ செய்யும் சாகசம் என ஒரு கதைச் சொல்ல முற்படுகிறார். பிரபு சாலமன்.

கொள்ளைக் கூட்டத்தினருடன் வரும் சண்டைக் காட்சியில் டிரெயின் கூரையின் மேல் நிற்கும் ஒருவனின் காலைப் பிடித்துத் தொங்கும் தனுஷ், மறு பக்கம் அவனின் கூட்டாளிகள் அவனை கீழே விழுந்து விடாமல் மேலே இழுக்கும் போது மகாபாரதத்தில் ஜராசந்தன் இரண்டாகக் கிழிக்கப் படுவது நினைவுக்கு வந்தது. ஆனால் இது இங்கு அப்படி ஆகவில்லை. அந்தக் கொள்ளைக்காரன் கிழிபடாமல் தனுஷையும் மேலே கொண்டு வந்து விடுகிறான்.

தறி கேட்டு ஓடும் டிரெயினை நிறுத்த ஸ்பெஷல் போர்ஸ் ஒன்று பல உக்திகளை யோசித்து செயல் படுத்தப் பார்க்கிறது. இதன் நடுவில் தொலைக்காட்சி ஊடகங்கள் தங்கள் விருப்பத்திற்கேற்ப ஒரு கதையை உருவாக்கி டிரெயினைத் துரத்தி நேரடி ஒளிபரப்பு செய்து தங்கள் டிஆர்பி ரேடிங்கை உயர்த்திக் கொள்ளப் பார்க்கின்றன. முகேஷ் அம்பானிக்கு இந்தப் படம் பற்றி முன்பே சொல்லியிருந்தால் அவர் தன் ஜியோ சிம்மிற்கு நல்ல விளம்பரமாக இப்படத்தைப் பயன் படுத்திக் கொண்டிருப்பார். ஏனென்றால் டிரெயினில் இருக்கும் அனைவரும் லேப் டாப்பிலோ, போனிலோ தொலைக்காட்சியில் ஒளிபரப்பப் படுவதை நேரடியாகக் கண்டு களிக்கின்றனர்! என்னா மாதிரி நெட்வர்க் கனெக்ஷனா இருக்கணும்!

ஆனால் பின் பாதி உண்மையிலேயே நகைச்சுவையாக் உள்ளது. ஊடகங்களை, அரசியல் கட்சிகளை செமையாக ஓட்டுகிறது படம். அதில் உச்சக் கட்ட நகைச்சுவை படு வேகமாக ஓடும் ரயிலின் என்ஜினையும் போகிகளையும் தனுஷ் தனி ஒருவராகப் பிரிப்பது தான்.

விலங்குகள், பறவைகள் இப்படப்பிடிப்பின் போது துன்புறுத்தப் படவில்லை என்று டைட்டில் கார்டில் வருகிறது. அதுக்குப் பதிலா மொத்தமா ரசிகர்களை…    168நிமிடங்கள்!

Dhanush & Keerthi Suresh Movie Working Stills

Dhanush & Keerthi Suresh Movie Working Stills

24 – திரை விமர்சனம்

24

சூர்யா நடிப்பிற்கு நல்ல ஸ்கோப் தந்திருக்கும் படம், மூன்று வேடங்களில் மிகவும் சிறப்பாக செய்திருக்கிறார். வில்லன் & ஹீரோ பாத்திரங்களில் நல்ல வித்தியாசத்தைக் காண்பித்து நடிப்பில் மிளிர்கிறார். அவரின் கேரியரில் நிச்சயம் இது ஒரு முக்கியமான படம். ஒவ்வொரு பாத்திரத்தையும் உள்வாங்கி கேரக்டராக மாறி நடித்துள்ளார். அதுவும் மணி பாத்திரத்தில் ஒரு ஜாலித் தன்மையுடனும், வில்லனாக குரூர குயுக்தியுடன் நடிப்பது பாராட்டுக்குரியது!

திரைக் கதை மட்டும் இன்னும் நன்றாக அமைந்திருந்தால் இன்னும் நல்ல படமாக இது அமைந்திருக்கும். டைம் டிராவல் கதை.  நல்ல மூலக் கதையை வைத்துக் கொண்டு பரபரவென நகரும் திரைக் கதையாக மாற்றியிருக்க வேண்டும் விக்ரம் குமார். இப்படத்தை ஹரி இயக்கியிருந்தால் இருநூறு கிலோமீட்டர் வேகத்தில் பயணித்து இருப்போம். ஆனால் இது விண்டேஜ் கார் மாதிரி மெதுவாக பயணிக்கிறது. முதல் பாதி வெகு நீளம். இடைவேளையின் போதே படத்தை முடித்திருக்கலாம் என்று தோன்றியது. ஆனால் குழப்பம் இல்லாமல் நகர்கிறது திரைக் கதை. சகொதர்களிடையே வரும் பகைக்கான காரணம் சொல்லாததும் படத்தில் அழுத்தத்தை குறைக்கிறது.

நித்யா மேனனுக்கு சின்ன பாத்திரமாக இருந்தாலும் நன்றாக செய்துள்ளார். சமந்தா ஸ்பெஷலாக எதுவும் இல்லை. சராசரி என்ற அளவிலே தான் அவர் பங்களிப்பு உள்ளது. தமிழ் படங்களின் ஆஸ்தான அம்மாவான சரண்யா பொன்வண்ணன் கச்சிதமாக நடித்திருக்கிறார். எல்லா அம்மாக்களும் இவ்வளவு பப்ளியாக நிஜ வாழ்க்கையில் இருந்தால் நன்றாக இருக்கும். மகனிடம் முன் கதையை சொல்லும் பொழுது நெகிழ வைக்கிறார்.

ஜனரஞ்சகப் படங்களுக்குப் பாடல்கள் தேவை எனினும் இப்படத்தில் பாடல்கள் ரொம்ப சுமார் ரகம். ரஹ்மானின் இசை என்று சொல்லவே முடியாது. மேலும் டூயட்கள் படத்தில் வேகத் தடைகளாகவே உள்ளன. சூர்யாவுக்கும் சமந்தாவுக்கும் சுத்தமாக கெமிஸ்டிரி இல்லை. அல்லது அந்த மாதிரி ரோமேண்டிக் சம்பவங்கள் சேர்க்கப்படவில்லை என்று சொல்லலாம்.

திருவின் ஒளிப்பதிவு படத்தின் பலம். சோதனைக் கூடத்தில் இருக்கும் சேதுராமனை காட்டும்போதும், அவரின் evil twin ஆத்ரேயாவை காட்டும்போதும் ஒளியில் எதோ மாயம் செய்து நல்ல வித்தியாசத்தைக் கொண்டு வருகிறார்.

24 என்ற ப்ராஜெக்டின் பெயருக்கான காரணம் புரிய வரும்போது அட போட வைக்கிறார் இயக்குநர். சின்ன சின்ன நிகழ்வுகளால் பின்னப்பட்டுள்ள கதை, லைட்டான படம். மெலோடிராமா எதுவும் இல்லை.

சூர்யா ரசிகர்கள் மட்டும் அல்லாமல் மற்ற தரப்பினருக்கும் இந்தப் படம் entertainingஆக இருக்கும். ரசிகர்களிடம் இருந்து வந்த Feed back வைத்து படத்தை trim செய்தால் நன்று.

24-1

விசாரணை – திரை விமர்சனம்

visaranai

போலிஸ், அரசியல் அமைப்பு இவர்களின்  கையில் உள்ள அதிகாரத்தினால் ஏற்படுத்தப் படும் மனித உரிமை மீறலை முகத்தில் அறையும்படி பதிய வைத்திருக்கிறார் வெற்றிமாறன். இப்படி ஒரு கதையைத் தேர்ந்தெடுத்து, ஒரு டாகுமெண்டரி மாதிரி இல்லாமல் சுவாரசியமாக திரைக்கதையை அமைத்து, திரைப்படத்தை இயக்கிய வெற்றிமாறனுக்கும் தயாரித்த தனுஷுக்கும் வாழ்த்துகள். எப்போதோ ஒரு முறை அத்திப் பூத்தார் போலத் தான் இம்மாதிரி திரைப்படங்கள் வெளிவருகின்றன. .

திரு சந்திர குமார் எழுதிய LockUp என்ற தன் சொந்தக் கதையினை தழுவி எடுக்கப்பட்டப் படம் விசாரணை. படத்தின் தலைப்பான விசாரணையே படம் எப்படி இருக்கும் என்பதை உணர்த்திவிடுகிறது. செய்யாத குற்றத்துக்காக விசாரணைக் கைதிகளாக துன்புறுத்தப்படும் நான்கு இளைஞர்களின் கதை தான் விசாரணை. போலிசிற்கு மேலதிகாரிகளிடம் வரும் ப்ரெஷர், அரசியல்வாதிகளிடம் இருந்து வரும் இவர்களால் மறுக்க முடியாத உத்தரவுகள், அதனால் அவர்கள் செய்ய முற்படும் தவறான காரியங்கள், அவை ஏற்படுத்தும் விளைவுகள், அதனை சரிக்கட்ட அவர்கள் பலி கடாவாகக் கொடுப்பது என்ன/யாரை என்பது தான் “விசாரணை” படத்தின் கதைக் கரு.

இதில் வரும் ஒவ்வொரு கதாப்பாத்திரமும் நூற்றுக்கு நூறு சரியான தேர்வு. ஆந்திரா போலிஸ் ஸ்டேஷனில் ஆரம்பிக்கும் படம் பின் பாதியில் தமிழ்நாடு போலிஸ் ஸ்டேஷனுக்குக் மாறுகிறது. ஆனால் போலிஸ்காரர்கள் நடந்து கொள்ளும் முறை ஆந்திராவானாலும் தமிழ்நாடு ஆனாலும் ஒண்ணே தான் என்பதை படம் வெளிச்சம் போட்டுக் காட்டுகிறது. அட்டைக்கத்தி தினேஷ், ஆடுகளம் முருகதாஸ், சமுத்திரக்கனி, கிஷோர், தெலுங்கு இன்ஸ்பெக்டராக அஜய் கோஷ், ஆனந்தி, மிஷா கோஷல் ஆகியோர் முக்கியப் பாத்திரங்களில் வாழ்ந்து இருக்கின்றனர். மற்ற பாத்திரங்களில் வரும் அனைவரும் மனத்தில் நிற்கின்றனர். அது வெற்றிமாறன் உருவாக்கியுள்ள கதாப்பாத்திரங்களின் அமைப்பிற்கும், நடிப்பை வெளிக் கொண்டுவந்திருக்கும் அவரின் திறனுக்கும் ஒரு சான்று.

கனமான கதைக்கு பின்னணி இசையின் பங்களிப்பு மிக மிகவும்! ஜி.வி.பிரகாஷ் பல இடங்களில் இசையமைக்காமல் அமைதியைக் கொடுத்துப் படக் காட்சிகளின் தீவிரத்தை உணர்த்தியிருக்கிறார். அவரின் இந்த maturityக்கு பாராட்டுகள்.

விசாரணைக் கைதிகளின் பெயர்களின் மூலமும் அவர்களின் சொந்த ஊர்களின் பெயர்களின் மூலமும் பல குறியீடுகளை வைத்துள்ளார் வெற்றிமாறன். இன்னும் சொல்லப் போனால் பல நுட்பமான நுண்ணரசியல் frameக்கு frame உள்ளது என்பது படத்தை ஊன்றிப் பார்த்தால் தெரியும். அதனால் தான் இந்தப் படம் 72 Venice Film festivalல் Amnesty International Italia Award வாங்கியுள்ளது.

எதையும் sugar coat பண்ணாமல் உள்ளதை உள்ளபடி காட்டியுள்ளார் வெற்றிமாறன். அதனால் ஒவ்வொரு சீனும் நம் மனத்தில் பரிதவிப்பை ஏற்படுத்துகிறது. ஏழை பணக்காரன் என்றில்லாமல் போலிஸ் பிடியில் சிக்கிக்கொண்டால் நம் தனிப்பட்ட உரிமையை நினைத்துக் கூட பார்க்கமுடியாது என்பதை உணர்த்துகிறார் இயக்குநர். இது நம் நாட்டுக்கு மட்டும் பொது அல்ல பல்வேறு நாடுகளிலும் நடக்கும் அவலம் தான். அதிகாரத்தில் இருக்கும் ஒவ்வொருவனும் தன்னைக் காப்பாற்றிக் கொள்ள எந்த அளவுக்கும் போக முற்படுவான் என்பதை நாம் பார்க்கிறோம்.படத்தின் க்ளைமேக்சும் போலிசின் சூதையே காட்டுகிறது.

பொழுதுபோக்கு அம்சங்களுடன் வரும் படங்களுக்கு நடுவில் இந்த மாதிரி திரைப் படங்களையும் வரவேற்று வெற்றி பெற வைக்க வேண்டியது தமிழ் ரசிகர்களாகிய நம் கடமை என்றே சொல்லுவேன்.

வாழ்த்துகள் team விசாரணை!

visaranai1

கெத்து – திரை விமர்சனம்

gethu1

பொங்கல் திரைப்பட புக்கிங் ஆரம்பித்து விட்டது என்ன படம் முதலில் போகலாம் என்றார் கணவர். ரஜினி முருகன் என்றேன் நான். ஆன் லைன் புக்கிங் பார்த்தபோது ரஜினி முருகன் படத்திற்கு இன்றைய காட்சிகள் புக் ஆகிவிட்டன. அடுத்து தாரை தப்பட்டை – அதுவும் அரங்கம் மழுக்க நிரம்பி விட்டது. கெத்து அல்லது கதகளியா என்று டாஸ் போட்டபோது கெத்துக்குத் தலை விழுந்தது. அது ஒரு குறியீடு என்று அப்பொழுது புரியவில்லை. இன்று பார்க்கும்போது தலை அறுபட்டு விழுந்தது!

படம் இரண்டு மணி நேரம் தான். இரண்டு யுகமாகக் கழிந்தது. திரைக் கதை எழுதும் நல்ல எழுத்தாளர் எவரேனும் இப்படத்தைப் பார்த்தால் திரை அரங்கிலேயே உயிரை மாய்த்துக் கொள்வர். அங்கேயும் இங்கேயுமாக அலைபாய்கிறது கதை. ஹீரோ சமத்துப் பையனாக, லைப்ரேரியனாக இடைவேளை வரை வருகிறார். ஆனால் திடீரென்று தந்தையைக் காக்கும் பொருட்டு அவர் எடுக்கும் வீர தீர அவதாரத்துக்கு என்ன முன் பயிற்சி எடுத்தார் என்பது புரியவில்லை. இயல்பிலேயே கெத்து இரத்தத்தில் ஊறியிருந்து அப்பொழுது வெளிப்பட்டது என்று நாம் எடுத்துக் கொள்ள வேண்டும் போல!

கண்ணைக் கவரும் இயற்கை எழில் கொஞ்சும் குமிளி/கொடைக்கானல் பகுதியைப் பார்த்ததில் ஒரு மகிழ்ச்சி. நன்றி ஒளிப்பதிவாளர் சுகுமார். சத்தியராஜ் ஈகோ பார்க்காமல் உதயநிதி ஸ்டாலினுக்கு அப்பாவாக வருகிறார். அவர் பங்கிற்கு மிக நன்றாக செய்துள்ளார். எமி ஜேக்சன் ஹீரோயின். ஐ படத்தில் வந்த பெண்ணா என்று சந்தேகம் வரும் அளவு இப்படத்தில் ரொம்ப சுமாராக இருக்கிறார்.

படத்தில் இரண்டு வில்லன்கள். ஒன்று, கதாசிரியரே வில்லன் என்று கதையில் கொண்டு வரும் விக்ராந்த். இன்னொருவர் மறைமுக வில்லன். அவர் பெயர் ஹேரிஸ் ஜெயராஜ். அவர் படத்துக்கே வில்லன். அதுவும் பின்னணி இசையின் மூலம் திரை அரங்கில் ஒவ்வொருவரையும் தனித் தனியாகக் கொன்று விடுகிறார்.

ரியல் வாழ்க்கையில் பணக்கார வீட்டுப் பிள்ளை ஸ்டாலின். ஆனாலும் பணத்தை வேஸ்ட் பண்ணாமல் இன்னும் கொஞ்சம் ஜாக்கிரதையாக கதை, திரைக் கதையைத் தேர்ந்தெடுத்து தயாரித்து நடிக்கலாம் என்பது என் தாழ்மையான கருத்து.

கெத்து – வெத்து! {படத்துக்குப் பெயர் வைக்கும்போது இப்படி ரைமிங்கா கிண்டல் செய்ய ஏதுவா பெயர் வைக்காதீங்கப்பா }

gethu

 

 

Court – திரை விமர்சனம்

01-court

இந்த வருடம் பிற மொழி படங்கள் வரிசையில் நம் நாட்டில் இருந்து ஆஸ்கர் நாமினேஷனுக்காகனப் படம் கோர்ட். காக்கா முட்டை, குற்றம் கடிதல், பாகுபலி, பஜ்ரங்கி பாய்ஜான், மாசான் ஆகிய படங்களும் போட்டியில் இருந்தன. அவைகளை எல்லாம் பின்னுக்குத் தள்ளிவிட்டு மராத்திப் படமான கோர்ட் முதலிடத்தைப் பெற்றுள்ளது. இந்தத் தேர்வில் எத்தனையோ அரசியல் குறுக்கீடு இருந்திருக்கும். ஆயினும் அவைகளைத் தாண்டி இவ்வளவு நல்ல படத்தைப் புறக்கணிக்காமல் துணிந்து தேர்ந்தெடுத்ததற்கு தேர்வுக் குழுவிற்கு பாராட்டும் நன்றியும்.

ஒரு வயது முதிர்ந்த நாட்டுப் பாடல்களைப் பாடும் தலித் போராளி நாராயண் காம்ப்ளே (வீரா சாத்திதர்). அவர் ஒரு குப்பத்துப் பகுதியில் மேடையில் பாடிக் கொண்டிருக்கும்போது கைது செய்யப் படுகிறார். அப்பகுதியில் வசித்த வாசுதேவ் பவார் என்னும் ஒரு சாக்கடை அள்ளும் தொழிலாளியை தற்கொலைக்குத் தூண்டியதாக அவர் மேல் பிராது. அதற்காகக் கைது செய்யப் படுகிறார். அவர் பாடிய பாடல் வாசுதேவ் பவாரை சாக்கடை ஓட்டையில் (manhole) விழுந்து தற்கொலை செய்யத் தூண்டியுள்ளது என்று போலீசார் வழக்குப் பதிவு செய்து அவரை புழல் மாதிரி ஒரு சிறையில் அடைத்து விடுகின்றனர். இக்கட்டத்திலும் சரி படம் முழுக்கவும் சரி ஒரு மெலோடிராமாவும் இல்லை. யதார்த்தமாக அனைத்தும் காட்டப் படுகிறது. அதானாலேயே ஒவ்வொரு காட்சியில் காட்டப்படும் உண்மை நிலை முகத்தில் அறைகிறது.

இப்படத்தை எழுதி இயக்கியவர் சைத்தன்ய தம்ஹானே. இயக்குநராக இது இவருக்கு முதல் படம். இப்படத்தைத் தயாரித்து முக்கிய வேடத்தில் காம்ப்ளேவின் வக்கீல் வினய் வோராவாக வருகிறவர் விவேக் கோம்பர். அவரும் சரி, அரசு தரப்பு வக்கீல் நூதனாக வரும் கீதாஞ்சலி குல்கர்னியும் சரி மிகையில்லாமல் பாத்திரத்தில் பொருந்தி வாழ்ந்துள்ளார்கள். அதே போலப் போராளி நாராயண் காம்ப்ளேவாக நடிக்கும் வீரா சத்திதாரும் மிகச் சரியான தேர்வு. அவர் நிஜ வாழ்க்கையிலும் ஒரு human rights activist.

நம் கோர்ட் கேஸ்கள் நடைமுறையில் மிக மெதுவாக நகருவதைக் காட்ட மிகவும் நிதானமாகவே நகர்கிறது கதை. அது தான் நம்மை உலுக்கும் factor. ஒரு மடத்தனமானக் குற்றச்சாட்டு, அரசியல் காழ்ப்புணர்ச்சியால் தூண்டப்பட்டு ஒரு முதிய, உடல் நலம் குன்றியவரின் மேல் போடப்பட்டுள்ளது. ஆனால் சொல்லப்பட்டக் குற்றச்சாட்டில் உண்மையில்லை என்பதை நிருபித்து ஒரு பெயில் வாங்க மட்டுமே பல மாதங்கள் ஆகின்றன. அரசு தரப்பு வக்கீல் ஒவ்வொரு ஹியரிங்கிலும் சட்ட நுணுக்கங்களை மேற்கோள் காட்டி பெயில் கிடைக்காமல் செய்கிறார். அவர் தன் வேலையை 9 to 5 ஜாப் மாதிரி பார்க்கிறாரே தவிர ஒரு மனிதனின் வாழ்க்கையே தன் கையில் உள்ளது என்ற பொறுப்புணர்ச்சி அவரிடம் சிறிதும் இல்லை. அது தான் எங்கும் நடப்பதும் கூட. காம்ப்ளேயின் வக்கீல் பொறுமையாகப் போராடுகிறார். கோபப்பட்டோ அவசரப்பட்டோ ஒன்றும் ஆகப் போவதில்லை என்று அனுபவம் அவருக்குப் பாடம் கற்றுக் கொடுத்திருக்கிறது. செஷன்ஸ் கோர்ட் நீதிபதி பிரதீப் ஜோஷி ஒரு தனி பிரகுரிதி. அம்மாதிரி நீதிபதிகள் தாம் இந்தியா முழுவதும் உள்ளனர். ஒரு நீதிபதி பாரபட்சமின்றி தீர்ப்பு வழங்க வேண்டும். ஆனால் அவர்களும் மனிதர்களே. பிரிட்டிஷ் காலத்து சட்ட திட்டங்களை இன்னும் பாவித்துக் கொண்டு ரூல்ஸ் என்ன அனுமதிக்கிறதோ அதை மட்டுமே தீர்ப்பாக எழுதி…. அப்படியே வாழ்கிறார்! ஒரு காட்சியில் வழக்கில் சம்பந்தப்பட்ட பெண் ஸ்லீவ்லெஸ் உடையில் வருவதால் அதை கோர்ட் விதிப்படி அனுமதிக்க முடியாது என்று வழக்கை எடுத்துக் கொள்ளாமல் இன்னொரு தேதிக்கு மாற்றி வைக்கிறார் 🙂

கதைப்படி நாராயண் காம்ப்ளே எழுதும் சில பாடல்களில் தற்கொலையைத் தூண்டும் விதமாக இருப்பதற்குக் காரணம் தலித்களின் நிலைமை அவ்வளவு கேவலமாக இருப்பதால், அவ்வாறு வாழ்வதற்குப் பதில் இறந்தே போகலாம் என்று நினைத்து அவர் எழுதுவதாகக் காட்டப்பட்டுள்ளது. அவர் அம்மாதிரி பாடல்கள் எழுதுவதால் தலித்களிடையே எழுச்சி ஏற்படும் என்று பயந்து போலிஸ் அவரை பொய் வழக்குகளில் கைது செய்கிறது. மேலும் இது மராத்திக் கதை என்பதை நினைவில் வைத்துக் கொள்ள வேண்டும். அங்கு நடப்பவைகளே இப்படத்தின் அடிநாதமாக உள்ளது. அரசு தரப்பு வக்கீல் குடும்பத்துடன் ஒரு நாடகத்துக்குச் செல்கிறார். அதில் பிற மாநிலத்தவர் மகாராஷ்டிரத்தில் வேலை செய்வதை எதிர்த்து வரும் காட்சிகளில் நாடகத்தில் பலத்த கைத்தட்டல் வரும். வக்கீலும் அவர் குடும்பத்தினருமே அக்காட்சியைக் கொண்டாடுவர்.

சாக்கடை அள்ளும் தொழிலாளியாகப் பணி செய்யும் ஒருவருக்குத் தற்காப்புக் கவசங்களோ, தேவையான கருவிகளோ கூட அரசாங்கம் தருவதில்லை என்று இந்த வழக்கு விசாரணையில் தெரியவரும். ஆயினும் அதைப் பற்றி நீதிபதியோ மற்ற எவருமே கவலைப்படமாட்டார்கள். நம் நாட்டில் எல்லாம் இப்படித்தான் என்று எடுத்துக் கொள்ளும் மனநிலையை நன்றாகக் காட்டுகிறார் இயக்குநர். இறந்தவரின் மனைவியை விசாரிக்கும்பொழுது அவர் தன் கணவர் துர்நாற்றத்தை சகித்துக் கொள்ள தினமும் குடித்துவிட்டு தான் சாக்கடை குழாய்க்குள் இறங்குவார் என்று சர்வ சாதாரணமாகச் சொல்வார். முகத்தில் துயரத்தின் சாயலே இல்லாமல் இயந்திரத் தன்மையுடன் அவர் கணவருடனான வாழ்க்கையையும், விபத்தையும் விவரிக்கும்பொழுது அவரின் துக்கத்தின் தாக்கத்தை இன்னும் ஆழமாக நம்மால் உணரமுடிகிறது.

இக்கதையின் சுவாரசியமே கோர்ட்டில் இருக்கும் முக்கியப் பாத்திரங்களின் தனிப்பட்ட வாழ்க்கையை இயக்குநர் காட்டும் விதம் தான். ஒவ்வொருவரின் கேரக்டரும் அதில் வெளிப்படுகிறது. அவரவர் அவரவர் வாழ்க்கையை வாழ்ந்து கொண்டிருக்கின்றனர். அரசு தரப்பு வக்கீல் ஒரு நடுத்தரவர்கத்தின் குடும்பத் தலைவி. அவளின் செயல்பாடுகளும் அப்படியே. நாராயண் காம்ப்ளேயின் வக்கீல் பணக்காரர் ஆனால் மனிதாபிமானம் மிக்கவர்.

கோர்ட் அறை, வளாகம், முக்கிய பாத்திரங்களின் வீடுகள், போலிஸ் ஸ்டேஷன், ஆகியவை துல்லியமாக வடிவமைக்கப் பட்டுள்ளன. ஒவ்வொரு சின்ன விஷயமும் நுட்பமாக கவனித்து சேர்க்கப்பட்டுள்ளன. செட் டிசைனர் நிலேஷ் வாகுக்குப் பாராட்டுகள்.

நம்முடைய லீகல் சிஸ்டம் எப்படிப்பட்டது, அதன் அவலங்கள் என்ன என்பதை முழுமையாகப் படம் பிடித்துக் காட்டுகிறது கோர்ட். இப்படத்தின் ஒரே குறை, படம் டாகுமெண்டரி போல இருப்பது தான். பின்னணி இசைத் தவிர வேறு இசை கிடையாது. படத்தின் குணத்தினால் நிசப்தமே பல இடங்களில் தேவையாக இருப்பதால் இசை அமைப்பாளரும் அதை உணர்ந்து அமைதி காத்துள்ளார்.

இப்படம் ஆஸ்கர் வெல்லுமா என்பது மற்ற நாடுகளில் இருந்து வந்திருக்கும் படங்களின் தரத்தைப் பொறுத்தே அமையும். வெற்றி பெற வாழ்த்துவோம் 🙂 சப் டைட்டிலுடுன் படம் உள்ளது. பார்க்கவும் 🙂

o-COURT-MARATHI-FILM-CHAITANYA-TAMHANE-facebook

பாயும் புலி – திரை விமர்சனம்

payum puli

பத்தோடு பதினொண்ணு. எப்படித் தான் துணிந்து இந்த மாதிரி படங்கள் எல்லாம் எடுக்கிறாங்களோ? சுசீந்திரன் பெயருக்காக படத்துக்குப் போறவங்க தான் இருப்பாங்க. வலுவில்லாத திரைக்கதையும் பார்த்துப் பார்த்துப் புளித்துப் போன சண்டை காட்சிகளளும் அவர்களை நொந்து நூடுல்ஸ் ஆக்கி விட்டிருக்கும்! டப் டப் டப்பென்று தீபாவளி துப்பாக்கி வைத்து சுடுவது போல ஏகத்துக்கு போலிசும் கெட்டவர்களும் சுட்டுக் கொள்ளும் சண்டைக் காட்சியில் நம் கையிலே ஒரு துப்பாக்கி இருந்திருந்தால் நாமும் பக்கத்தில் இருப்பவரை சுட்டிருப்போம். அப்படி  ஒரு mind numbing fight sequence.

விஷால் அண்ணே நீங்க திருட்டு விசிடிக்காகப் போராடறது எல்லாம் சுப்பர் தான். ஆனால் இந்த மாதிரி படத்தில் நடித்தால் யாரண்ணே திரை அரங்கில் போய் பார்ப்பான். கொஞ்சம் சோஷியல் ரெஸ்பான்சிபிலிடியோடு படத்தைத் தேர்வு செய்யுங்கள்.

மதுரை ஒரு காலத்தில் சங்கத் தமழ் வளர்த்ததற்கும் கலை நயமும் பக்திப் பரவசமும் பெருக்கும் கோவில்களையும் நினைவூட்டிக் கொண்டிருந்ததை வெறும் தாதாக்களின் ஊராக அடி தடி, கொலை, கொள்ளை சர்வ சாதாரணமாக நடக்கும் ஊராக இன்றைய தலைமுறையினர் நினைக்கத் தொடங்கியிருப்பதற்கு, நன்றி சினிமா கதை எழுத்தாளர்களே!

காஜல் அகர்வால் ஹீரோயினி. அவர் சமீபத்தில் நடித்தப் படங்களில் ஹீரோவை வைத்து மட்டுமே எந்தப் படம் என்று கண்டுபிடிக்க வேண்டிய சூழல். அனைத்தும் ஒரே ரகம். D.இமான் இசை, ஒரே ஒரு பாடல் தவிர (சிலுக்கு மரமே) வேறு எதுவும் மனத்தில் நிற்கவில்லை. சமுத்திரக்கனி பாவம் அவரே கன்வின்ஸ் ஆகாத பாத்திரத்தில் நடித்திருக்கிறார். அப்போ நமக்கு எப்படி இருந்திருக்கும் என்று யோசித்துக் கொள்ளுங்கள்.

விஷால் ட்ரிம் ஆக பாத்திரத்துக்கு ஏற்ற மாதிரி உள்ளார். நடனம், பைட், சூரியுடனான மொக்கக் காமெடி இவை அனைத்திலும் நன்கு பரிமளிக்கிறார். வாழ்க வளமுடன், நம்மை கழுத்தறுக்காமல். இந்தப் படத்துக்கு எதுக்கு ரஜினி பட டைட்டில் என்று புரியவில்லை. எந்த டைட்டில் வைத்திருந்தாலும் ஒகே தான்.

vishal

Previous Older Entries