வேலைக்காரன் – திரை விமர்சனம்

 

சிவ கார்த்திகேயன் தமிழ் சினிமாவில் தனக்கான இடத்தைப் பிடித்து விட்டார். இதே போலக் கதைகளையும் இயக்குநர்களையும் தொடர்ந்து தேர்வு செய்தால் அவருக்கு இனி எல்லாம் ஏறுமுகமாக தான் இருக்கும். மாஸ் படங்களில் நடிப்பதே பிரபலம் ஆகும் வழி என்கிற நம்பிக்கைக்கு நடுவில் இம்மாதிரி ஒரு கதையைத் தேர்ந்தெடுத்து நடித்ததற்கு அவருக்குப் பாராட்டுகள்.

முழுக்க முழுக்க வசனங்களால் நிறைந்துள்ளது படம். மார்கெடிங் சம்பந்தமாக ஒரு MBA  வகுப்பில் தெரிந்துகொள்ளக் கூடிய அளவு நிறைய விஷயங்களை படம் பார்ப்பவர் முன் வைக்கிறார் இயக்குநர் மோகன் ராஜா. ஆனால் கொஞ்சமும் போரடிக்காமல் நகர்த்தியிருப்பதில் தெரிகிறது இயக்குனரின் திறமை.  குப்பத்து வாழ்க்கை முறையை காட்டுவதிலும், பெரிய நிறுவனங்களின் கட்டமைப்பையும், நிறுவனங்களுக்கிடையே நடக்கும் போட்டி,பொறாமையை காட்டுவதிலும் நன்கு ஆராய்ச்சி செய்து மிகைபடாமலும் உண்மையாகவும் காட்டியுள்ளார்.

முதலாளிகள் எப்படி நுகர்வோரை ஏமாற்றி, தரமில்லாதப் பொருட்களை அவர்களிடம் கொண்டு சேர்த்து, சிறிதும் குற்ற உணர்ச்சி இல்லாமல் உடற்கேட்டினை நுகர்வோருக்கு உண்டாக்கி கொள்ளை இலாபம் பார்க்கிறார்கள் என்பது இப்படத்தின் பகுதிக் கதை.  ஆனால் மட்டமானப் பொருட்களைத் தயாரிக்கும் நிறுவன ஊழியர்களும் நடுத்தர மக்களாக அப்பண்டங்களை நுகர்பவர்களும் அவர்களே என்கிற முக்கிய இழையைப் பிடித்துத் திறமையாகத் திரைக் கதையை உருவாக்கியுள்ளார் ராஜா. அடுத்ததாக, முதலாளிகள் ஏமாற்றினாலும் ஊழியர்கள் நிறுவனத்திற்கு விசுவாசத்துடன் செயல்படுவதால் தான் நுகர்வோர் பாதிக்கப்படுகிறார்கள் என்று முற்றிலும் புது கோணத்தில் திரைக் கதையை செலுத்துகிறார். தரக் குறைவான உடல் நலத்திற்கு கேடான பொருட்களை உருவாக்குவதில் ஏற்படும் இன்னல்களை ஊழியர்களுக்கு உணர்த்தி அவர்களின் மனங்களில் குற்ற உணர்ச்சியை உண்டாக்கி தரமான பொருட்களை தயாரிக்க வைத்து ஒரு மாற்றத்தை உருவாக்க முயல்கிறார் கதாநாயகன்.

சிவகார்த்திகேயன் அறிவு’ என்னும் துடிப்புள்ள ஒரு குப்பத்து இளைஞன். தன் பகுதி மக்கள் பொருளாதரத்தில், நாகரிகத்தில் அடுத்தக் கட்டத்துக்கு உயர வேண்டும் என்று அவர் விரும்புவது முதல் சில காட்சிகளிலேயே அழுத்தமாகப் படத்தில் பதிவாகிறது. ஒரு பெரிய உணவுப் பொருட்கள் தயாரிக்கும் நிறுவனத்தின் விற்பனைப் பிரிவில் விற்பனையாளராகப் பணிக்கு அமர்கிறார். அங்கு சந்திக்கிறார் ஃபஹத் பாசிலை. ஃபகத்தின் அறிமுகமே கலக்கல். ஒரு தேர்ந்த மார்கெடிங் மேலாளராக, சிகாவுக்கு நல்ல வழிகாட்டியாக, விற்பனைத் துறையில் விதிக்கப்பட்டுள்ள இலக்கை அடைய சாமர்த்தியமாக என்னென்ன செய்யவேண்டும் என்று கற்றுத் தருபவராக, சிகாவுக்கு நம்பிக்கைக்குப் பாத்திரமானவராக வருகிறார் . வெகு விரைவில் அவர் யார் என்கிற உண்மை முகம் நமக்குத் தெரிய வருகிறது. சிகாவுக்கு கிட்டத்தட்ட கடைசிக் காட்சி வரை அவர் யார் என்று தெரியாமலே அவருடன் பயணிக்கிறார். அதுவே நல்லதொரு திரைக் கதையாக அமையக் காரணமாக உள்ளது.

கடைசிக் காட்சி வரை வில்லன் வெகு சக்தி வாய்ந்தவராக இருப்பது இப்படத்தின் பலம். பலமுறை சொன்னது போல கதாநாயகனின் பராக்கிரமம் வில்லனின் சக்தியை வைத்தே நிரூபணமாகிறது. இதில் ஃபகத் பாசிலுக்கு மிகவும் புத்திசாலியான, சொடக்குப் போடுவதற்குள் வியுகம் அமைப்பவராக வரும் வில்லன் பாத்திரம். சிகாவும் ஃபகதுக்கும் இடையே சதுரங்க காய் நகர்த்தல்கள் பாணியில் தான் சூதும் வாதும் நடக்கின்றது.  முட்டி மோதும் ஹீரோயிச சண்டைக் காட்சிகள் இல்லை. ஃபகதின் நடிப்பு A1. சும்மா பின்னிப் பெடலெடுத்திருக்கிறார். எப்படி தனி ஒருவனில் அரவிந்த் சுவாமி பரிமளித்தாரோ அதே மாதிரி இப்படத்தில் ஃபகத் பாசில்.

சிவகார்த்திகேயன் பிரமாதமாக நடித்திருக்கிறார். குப்பத்திலே வளர்ந்து வெளி உலகம் பற்றி அதிகம் தெரியாத ஒரு வெகுளித்தனம், தன் குப்பத்து மக்களுக்கு நன்மை செய்ய வேண்டும் ஆனால் செய்ய முடியவில்லையே என்கிற போது வரும் ஆதங்கம், வெற்றி பெற வேண்டும் என்கிற வெறி, யோசித்து செயல்படும் நிதானம், ஏமாற்றப்பட்டு விட்டோம் என்கிற போது வரும் அயர்ச்சி, என்று பலவித உணர்ச்சிகளை அனாயசமாக காட்டியுள்ளார்.

நயன்தாராவுக்கு சின்ன பாத்திரம் தான். ஆறம் எல்லாம் பார்த்த பிறகு இதில் அவரை பார்க்கும்போது சின்ன வேடம் தான். நன்றாக செய்துள்ளார். ஆர்ஜேபாலாஜி ‘நானும் ரவுடி தான்’ படத்தில் இருந்த அளவு இந்தப் படத்திலும் நன்கு செய்திருக்கிறார். பிரகாஷ் ராஜ் குப்பத்து டானாக வருகிறார். இந்த மாதிரி பாத்திரம் எல்லாம் அவருக்குத் தண்ணிப் பட்ட பாடு. ஸ்னேகா முக்கிய வேடத்தில் ஆனா சின்ன வேடத்தில் வருகிறார். தேர்ந்த நடிகை அவர்.  சிவகார்த்திகேயனின் பெற்றோராக வரும் சார்லி, ரோகினி அருமையாக நடித்துள்ளனர். ஓரிடத்தில் ரோகினி சிகாவிடம் தான் வீட்டு வேலை செய்யுமிடத்தில் முதலாளி தவறாக நடக்க முயன்றபோது தான் கோபத்தை வெளிப்படுத்திய விதத்தை சொல்லுவார். அந்த இடத்தில் சிகாவின் முகத்தில் தோன்றும் உணர்ச்சிகள் அருமை. தம்பி ராமையா, ரோபோ ஷங்கர், சதீஷ், வினோதினி, கற்பக விநாயகம், Y.G.மகேந்திரன், மன்சூர் அலி கான் என்று ஒரு பெரிய குழுவே படத்தில் உள்ளது. அனைவரின் பங்களிப்பும் நன்று. இயக்குநருக்குப் பாராட்டுகள்.  இப்படத்தில் நடித்தவர்கள் யாருமே மிகையில்லாமல் நடித்திருப்பது சிறப்பு.

நிறைய சம்பவங்கள் இருப்பினும் தெளிவாகக் கதையை எடிட் செய்த ரூபினும், பதிவு செய்த ஒளிப்பதிவாளர் ராம்ஜியும் வாழ்த்தைப் பெறுகிறார்கள். அனிருத் புகுந்து விளையாடியிருக்கார். பின்னணி இசை கச்சிதம். பாடல்களும் நன்று.

ஆரம்பத்தில் இருந்து நூல் பிடித்தார் போல் பயணிக்கிறது கதை. ஒரு குழப்பம் இல்லை, ஓர் இடத்திலும் தொய்வு இல்லை. ராஜா கையை வெச்சா அது ராங்கா போயிடாதுன்னு காட்டிவிட்டார் இயக்குநர் ஜெயம் ராஜா! தனி மனித ஒழுக்கம் வளரவேண்டும், நாம் ஒவ்வொருவரும் மாறாத வரை சமூகம் மாறாது என்பதை அழகாக சொல்லியுள்ளார்.

கோ 2 – திரை விமர்சனம்

Ko2_movie_poster1

Baby face Bobby Simha அதிரடியா நடித்திருக்கும் ஒரு வகை அரசியல் thriller/நையாண்டி படம் கோ 2. இரண்டு மணி நேரமே படம் என்றாலும் முதல் பாதியில் சூடு பிடிக்க நேரம் ஆகிறது. பின் பாதியில் முடிச்சுகள் அவிழ்கையில் சுவாரசியம் கூடுகிறது. சில வசனங்களில் இன்றைய ஆளும் கட்சியை சாடும் அரசியல் காட்சிகளை அரங்கேற்றினாலும் தேர்தல் நேரத்தில் இந்தப் படத்தினால் வாக்களிப்பதில் பெரும் மாற்றமோ பாதிப்போ ஏற்படாத வண்ணம் சவ சவ என்று அமைந்திருப்பது இப்படத்தின் மைனஸ்.

திரைக் கதையில் தெளிவு இல்லை. பின் பாதியில் தான் கதையே சரியாகப் புரிகிறது. சஸ்பென்ஸ் தேவை தான் ஆனாலும் கதை முதலில் இருந்து புரிந்தால் தான் சஸ்பென்ஸ் கடைசியில் எடுபடும். பாபி சிம்ஹாவுக்கு ஏற்ற பாத்திரம், கச்சிதமாக செய்திருக்கிறார். சினிமா இலக்கணத்துக்கு ஏற்ப ஒரு சண்டை காட்சி, டூயட் இரண்டும் உள்ளது. நிக்கி கல்ராணி ஹீரோயின். பிற மாநில நடிகைகளை இரு கரம் நீட்டி தமிழ் திரையுலகம் வரவேற்கும் என்பது எழுதப்படாத விதி. நம் தலைவிதியும் அதுவே. அதனால் நடிப்பைப் பற்றி யார் கவலைப் படப் போகிறார்கள்? வெள்ளைத் தோல் போதும். அது நிறையவே உள்ளது, முக்கியமாக பாடல் காட்சியில். ஹீரோயினுக்கு உடையமைப்பு யார் என்று தெரியவில்லை. சுத்தமாக செட் ஆகவில்லை.

முதல்வராக பிரகாஷ் ராஜ். நடிக்க ஸ்கோப் இருந்தா தானே பாவம் அவரும் நடிக்க முடியும்? முதல்வன் படத்தின் ரகுவரன் அர்ஜுன் தொலைக் காட்சி பேட்டி கண் முன் வந்து மனக் கண்ணில் கண்ணீர் வரவழைத்து விட்டுப் போகிறது. அதே மாதிரி கேள்வி பதில் செஷன் கிட்நேப் செய்யப்பட முதல்வருடன் பாபி சிம்ஹாவுக்கு உள்ளது. ஆனால் சேர்க்கப்பட்ட சம்பவங்களும் வசனங்களும் ரொம்ப சுமார் ரகம். இளவரசு, நாசர், கருணாகரன், ஜான் விஜய் சின்ன பாத்திரங்கலில் வந்தாலும் நன்றாக செய்திருக்கிறார்கள்.

இன்ஸ்பெக்டராக வரும் அந்த காமெடி நடிகர்{பெயர் தெரியவில்லை} புது மாதிரியாக நடிப்பதாக நினைத்துக் கொண்டு செய்யும் மேனரிசம் கடுப்பை மட்டுமே வரவழைக்கிறது, மேலும் அது படத்தின் விறுவிறுப்பைக் குறைக்கிறது. கோஹிலா கோஹிலா என்ற பாடல் மட்டும் நன்றாக உள்ளது. மற்ற பாடல்கள் சுமார். புது இசையமைப்பாளர் லியான் ஜேம்ஸ். இது தான் அவர் முதல் படம். ஒளிப்பதிவாளர் பிலிப் சுந்தர் டூயட் பாடலை மிகவும் நன்றாக படமாக்கியுள்ளார்.

இது சின்ன பட்ஜெட் படம் தான். அதனால் போட்ட பணத்தை எடுத்துவிடுவார் தயாரிப்பாளர். இன்னும் விறுவிறுப்பாக பொறி பறக்கும் வசனங்களுடன் எடுத்திருக்கலாம், ஆனால் படம் ரிலீஸ் ஆகாமல் போக வாய்ப்பிருந்திருக்கும். இதிலேயே சென்னை வெள்ளம் பற்றிய ரெபரன்ஸ் மற்றும் ஆளுங் கட்சியை கேள்வி கேட்கும் வகையில் சில வசனங்கள் இருந்தும் படம் ரிலீஸ் ஆகியுள்ளது. தயாரிப்பாளருக்கும் ஹீரோ இயக்குநருக்கு கட்டம் சரியா இருந்திருக்கும் போல!

ko22

சென்னையில் ஒரு நாள் – திரை விமர்சனம்

chennaiyil oru naal

கதை என்ன என்று ஓரளவு தெரிந்து தான் படம் பார்க்கப் போனேன்.  Traffic என்று மலையாளத்தில் வந்த படத்தின் தமிழ் ரீமேக். மூளை இறந்த ஒருவரின் இதயத்தை இன்னொரு மாற்று இதயம் தேவையான நோயாளியிடம் மிக விரைவாகச்  சென்று சேர்ப்பிக்க வேண்டும். அது தான் கதை.

நல்ல ஒரு கதைக் கரு. இதில் முக்கியமாக இதயத்தை அல்லது வேறு ஒரு உறுப்பை எப்படி ஒரு உயிர் பிழைக்க முடியாத ஒருவரின் குடும்பத்தின் ஒப்புதலோடுப் பெறுவது, அவர்களின் உணர்வுகள், அதை பெறுபவரின் உணர்வுகள் இவற்றை போகஸ் செய்திருந்து படத்தை எடுத்திருந்தால் படம் இன்னும் அர்த்தமுள்ளதாக இருந்திருக்கும்.

கோடம்பாக்கமே இருக்கிறது படத்தில். ஏன் என்று தான் தெரியவில்லை. அனாவசியமாக நடிகர்களுக்காக கதை எழுதப்பட்டிருக்கிறது. கதைக்காக நடிகர்கள் இல்லை. மேலும் ஒரு பாத்திர அமைப்புக் கூட முழுமையாக இல்லை, சிறப்பாகவும் இல்லை. பிரகாஷ் ராஜ் ஒரு சுநலம் மிக்க நடிகர் என்பது கதைக்கு எந்தவிதத்திலும் உதவவில்லை. அக்கறையுள்ள தாயாக ராதிகாவும் மகளின் கடைசி தருணங்கள் என்று நினைக்கும் நேரத்திலும் குழந்தையுடன் இல்லாமல் கணவனுடன் தர்க்கம் செய்து கொண்டிருக்கிறார். படத்தில் மகா கேவலமான ஒரு ட்விஸ்ட் பிரசன்னவால் ஏற்படுத்தப்படுகிறது. ஒரு மருத்துவருக்கான உடல் மொழியே பிரசன்னாவிடம் இல்லை. அவர் ஒரு டாக்டராம்!உயிர்ப்புள்ள சம்பங்களுக்காப் பஞ்சம்? உண்மையில் நடந்த சம்பவங்களைக் காட்டியிருந்தாலே படம் இன்னும் சுவாரசியமாக இருந்திருக்கும்.

இதில் ஒரே ஆறுதல் லக்ஷ்மி ராமகிருஷ்ணன் மற்றும் ஜெயப்ரகாஷின் நடிப்பு. ஆனாலும் அவர்களின் பாத்திரப் படைப்பு இன்கம்ப்ளீட். அந்த விபத்து நடப்பதற்கு முன் இன்னும் சஸ்பென்சோடு கதையை நகர்த்தியிருக்கலாம். ஒரு குட்டி சீனில் விஜயகுமார். சரத் குமார் தான் டிராபிக் போலிஸ் கமிஷனராக வருகிறார். படம் அவர் படம். நன்றாக நடித்திருக்கிறார். அனால் எடிட்டிங் சரியில்லையா, வசனம் சரியில்லையா, இல்லை திரைக்கதை சரியில்லையா, இல்லை ஒட்டு மொத்தமாக எல்லாமே சரியில்லையா என்று என்னால் சரியாக சுட்டிக் காட்ட முடியவில்லை. அதனால் சரத் குமாரும் சோபிக்கவில்லை.

Wait, I have kept the best #FacePalm for the last. #சூர்யா. கடவுளே! அவர் அவராகவே வருகிறார். அதுதான் ஆகச்சிறந்த கொடுமை. கடைசி கட்டத்தில் நெருக்கமாக வீடுகள் உள்ள காலனியில் டிராபிக்கை விலக்க வேண்டிய அவசியம் ஏற்படுகிறது. அதற்கு அவர் அங்கு உள்ள அவர் ரசிகர்களுக்கு தொலைக் காட்சி மற்றும் வானொலி மூலம் அறிக்கை விடுகிறார். மக்களும் அவர் பேச்சைக் கேட்டு பர பரவென்று தீயாய் வேலை செய்து வழித் தடத்தை  சரி செய்து இதயம் கொண்டு செல்லும் வண்டியை விரைவில் செல்ல வழிவகுக்கின்றனர். அதற்கு பிறகு அவர் உறுப்பு தானம் செய்ய சொல்லி ஒரு ஸ்பீச். உண்மையாகவே கேட்கிறேன் இவர் என்ன பெரிய அப்பாடக்கரா? அவர் பேச்சும் செய்கையும் மிகவும் செயற்கையாகவும் எரிச்சலையூட்டுவதுமாக உள்ளது.

இந்தப் படத்தில் சேரனும் இருக்கிறார். முக்கிய பத்திரத்தில் வருகிறார். அவர் தான் வாகன ஒட்டி. அவர் பாத்திரப் படைப்பு மட்டுமே செயற்கைத் தனம் இல்லாது உள்ளது. விபத்து விளைவித்த பெண் காவல் நிலையத்தில் வந்து தகவல் சொல்கிறாள். பிறகு என்ன ஆச்சு என்பது நம் ஊகத்துக்கு விடப்பட்டுள்ளது. பிரசன்னா ஒரு குற்றவாளி என்று தெரிந்தும் திரும்பவும் அவரை வண்டியில் சேரன ஏன் ஏற்றிக் கொள்கிறார் என்பது கடைசி வரை விடுவிக்கப் படாத ஒரு புதிர். வேலூர் மருத்துவமனையில் ராதிகா கையில் க்ளோபல் மருத்துவமனையின் பைல் உள்ளது. அஸிஸ்டன்ட் டைரக்டரும் சரியில்லை!

படம் பார்த்து திட்டுவதே என் வேலை என்று நினைத்து விடாதீர்கள். நல்ல படம் வந்தால் நிச்சயம் நல்ல விமர்சனம் எழுதுவேன். அடுத்து சேட்டை பார்க்கப் போகிறேன். படம் நன்றாக இருந்தால் விமர்சனம் உண்டு. இல்லையேல் கிடையாது 🙂