மேற்குத் தொடர்ச்சி மலை – திரை விமர்சனம்

படம் பார்த்து முடித்தப் பின்னும் இசை காதில் ஒலித்துக் கொண்டிருக்கிறது. இசை இப்படத்தின் கதைச்சொல்லி. இசை ஞானியைத் தவிர வேறு யார் இப்படத்திற்கு இசை அமைத்திருந்தாலும் இந்த மேன்மை வந்திருக்காது. விஜய் சேதுபதி நடிகராக ஒரு பெரிய உயரத்தில் இருக்கிறார். ஆனால் தயாரிப்பாளராக மேற்குத் தொடர்ச்சி மலையின் மூலம் சிகரம் தொட்டுவிட்டார். இரண்டு மணி நேரத்தில் ஒரு மக்களின் வாழ்க்கையை சொல்ல எப்படி லெனின் பாரதி துணிந்தார் என்று புரியவேயில்லை. ஆனால் வாழ்க்கையை அவர்களின் சுக துக்கங்களை, ஏக்கங்களை, கடுமையான உழைப்பை, அரசியலை, வெள்ளந்தியான உள்ளங்களை, உண்மையை, ஏமாற்றத்தால் விளையும் கோபத்தை, ஆசைகளை, நிராசைகளை, அன்பை, மகிழ்ச்சியை இறுதியில் விரக்தியை, விரக்தி என்று கூட சொல்ல முடியாத யதார்த்தத்தை சுமக்கும் வலியை இவை அனைத்தையும் அங்கேயே போய் நாம் வாழ்ந்திருந்தாலும் புரிந்து கொண்டிருக்க முடியாத உணர்ச்சிகளை இரண்டு மணி நேரத்தில் அனுபவித்து விடுகிறோம்.

அந்தப் பச்சை ஏலக்காய் மூட்டை சரிந்து விழும்போது நாமும் உடைந்து கீழே அதோடு விழுகிறோம்! என்ன ஒரு நேர்த்தியான இயக்கம்! என்ன ஒரு நேர்த்தியான ஒளிப்பதிவு! நடு இரவில் இருட்டிலும் மங்கலான பலப் வெளிச்சத்தில் தொடங்கும் கதையும் படக்காட்சியும் விடியும்போது செவ்வானம் வெளிச்சம் போட்டுக் காட்டும் அந்தப் பசுமையான மலைக் காடுகளும் இதுவரை பார்த்திராத ஒரு பூமியைக் காட்டுகிறது.  அதுவும் எந்தவித கூடுதல் ஒளிசாதனமும் இல்லாமல் இயற்கை ஒளியைக் கொண்டே பெருபான்மையான காட்சிகளை படம்பிடித்திருப்பது அற்புதம்.
தேனீ ஈஸ்வர் ஒளிப்பதிவு செய்திருக்கிறார். அவர் ஊரை அழகாக காட்ட அவர் தனி முயற்சி எடுத்திருப்பார் தானே? அப்ளாஸ் வாங்குகிறார்! படத் தொகுப்பு அதைவிட அருமை. எல்லா புகழும் காசி விஸ்வநாதனுக்கே! எந்த இடரும் இல்லாத ஒரு நீண்ட காட்சியாய் விரிகிறது படம். எந்த இடத்திலும் தொய்வு இல்லை.

ரங்கசாமியோடு (ஏன்டனி) நாமும் ரங்கசாமியா மாறிவிடுகிறோம். அவன் ஏறும் காடு மலை, அவன் செல்லும் பாதை, அவன் செய்யும் வேலைகள், அவன் வாங்க நினைக்கும் கை அகல நிலத்துக்கு அவன் படும் பாடு, அவனின் அழுக்கு உடை எல்லாவற்றிலும் நாமும் ஐக்கியம் ஆகிவிடுகிறோம். இந்த அளவு ஒரு இயக்குநரால் எப்படி செய்ய முடியும் என்று தெரியவில்லை. ஒவ்வொரு காட்சிக்கும் இயக்குநரும் ஒளிப்பதிவாளரும் எவ்வளவு நேரம் எடுத்துக் கொண்டார்களோ தெரியவில்லை, ஒவ்வொரு பிரேமும் கவிதை. கவிதையை நிதானமாகத் தானே ரசிக்க முடியும். படமும் நிதானமாகத் தான் நகர்கிறது. பருந்து பார்வையில் அந்த மலையை பார்க்கும் போது, இதில் இப்படி இவர்கள் தினமும் ஏறி இறங்கி வாழ்கிறார்கள் என்ற பிரம்மிப்பு நம்முள் ஏற்படுவதை தவிர்க்க முடியவில்லை.

தோழர் சாகோ, எஸ்டேட் ஓனர் ரவி, கங்காணி, கணக்குப் பிள்ளை, ஊத்து ராசா, கிறுக்குக் கிழவி, பாய், தள்ளாத வயதிலும் மூட்டை சுமக்கத் துடிக்கும் முதியவர் என்று ஒவ்வொரு பாத்திரமும் நம்மிடையே ஒரு தாக்கத்தை ஏற்படுத்துகின்றனர். கொஞ்சமே வந்தாலும் ரங்கசாமியின் தாயும் அதே ரகம் தான். ரங்கசாமியின் மனைவி ஈஸ்வரி (அறிமுகம் காயத்ரி கிருஷ்ணா) பாரதிக்கு ஒரு கண்ணம்மா மாதிரி. அத்தனை பொருத்தம்! எந்த ஒப்பனையும் இல்லாமல் கிராமத்து இளம் பெண்ணாக, மனைவியாக, தாயாக வாழ்ந்திருக்கிறார்.

இதில் என்ன ஒரு ஆச்சரியம் என்றால் இந்தக் கதையில் எல்லாருமே நல்லவர்கள் தாம். மலை வாழ் வெள்ளந்தி மனிதர்கள் வேறு எப்படி இருப்பார்கள்? சந்தர்ப்ப சூழ்நிலை இறுதியில் சில பாத்திரங்களை சற்றே கெட்டவர்களாக காட்டுகிறது, அதைக் கூட யதார்த்தத்தின் வெளிப்பாடாகவே உள்ளது என்றும் எடுத்துக் கொள்ளும் விதத்தில் அமைந்திருக்கிறது.

நிறைய அவார்ட்கள் வாங்கியுள்ள படம். அதனால் வெகு சில திரை அரங்குகளிலேயே காட்டப்பட்டு அவையும் ரொம்ப நாள் ஓடாமல் எடுக்கப்பட்டு விட்டன. இப்படி ஆதரவு தர நாம் தயங்கினால் எப்படி நல்ல சினிமா அமையும்? நானும் இந்தப் படத்தைத் தாமதமாகப் பார்த்ததற்கு மன்னிப்பு கேட்டுக் கொள்கிறேன்.

உலகமெங்கும் விரவிக்கிடக்கும் நிலமற்ற உழைக்கும் மக்களுக்கு இந்த படத்தை சமர்ப்பணம் செய்திருக்கிறார் இயக்குநர் லெனின் பாரதி. அவருக்கு மனமார்ந்த பாராட்டுகளும் நன்றியும்.

கவண் – திரை விமர்சனம்

தூர்தர்ஷன் காலத்தில் செய்தி வெறும் நடப்பு செய்தியாக இருந்தது. ஆனால் இன்றோ பரபரப்பான பிரேக்கிங் நியுசுக்கு அடிமையாகிவிட்ட பார்வையாளர்களை எப்படி தங்கள் சேனலையே பார்க்குமாறு தக்க வைத்துக் கொள்ளவும், டிஆர்பி ரேடிங்கை உயர்த்தவும் தகிடு தத்தம் வேலை செய்யும் இன்றைய தொலைக்காட்சி ஊடகத்தின் உண்மை முகத்தைக் காட்ட முயன்றிருக்கிறார் இயக்குநர் கே.வி.ஆனந்த். அவர் கதைக்கு உதவி எழுத்தாளர் சுபா.

ஒரு நல்ல ஊடவியலாளராக வர உழைக்கும் கதாபாத்திரம் விஜய் சேதுபதிக்கு. முதலில் வரும் கெட் அப்பில் நன்றாக இருக்கிறார். அப்படியே தொடர்ந்து இருந்திருக்கலாம். ஒரு மாறுதலான முக அமைப்பைப் புது சிகை அலங்காரம் அவருக்குக் கொடுத்தது. மெருகேறிய நடிப்பு விஜய் சேதுபதிக்கு. அவருக்குத் துணை பாத்திரமாக மடோன்னா செபாஸ்டியன். அவரும் மிகவும் நன்றாக நடிக்கிறார். டண்டணக்கா டணக்குணக்கா என பாத்திரக் கடைக்குள் யானை புகுந்தார் போல டி.ஆர் எட்டு வருடத்திற்குப் பிறகு ரீ என்டிரி! ஒரு ராஜ் டிவி மாதிரி சேனலின் உரிமையாளராக வருகிறார். முதலில் சில சீன்களில் எரிச்சல் படுத்தினாலும் பின் பாதியில் அதகளப் படுத்துகிறார்.

ஆகாஷ்தீப் செய்கால் அயன் படத்தில் வில்லன், இந்தப் படத்திலும் அவரே. நன்றாக தடித்து வயதும் ஏறியிருக்கிறார். ஆண்டொன்று போனால் வயதொன்று கூடும் தானே. ரொம்ப சுமாரான நடிப்பு. இவரைத் தவிர நாசர், ஜெகன், விக்ராந்த், பாண்டியராஜன் & நமது ட்விட்டர் கிரேசி கோபாலும் நடித்துள்ளனர். பாண்டியராஜனின் குரலில், வார்த்தை உச்சரிப்பில் அவ்வளவு தெளிவில்லை.

இசை ஹிப் ஹாப் தமிழா. ஆக்சிஜன் பாடல் தவிர வேறு ஒன்றும் சொல்லிக் கொள்ளும் படி இல்லை. கே.வி.ஆனந்த் எடிட்டிங், ஒளிப்பதிவில் குறை வைக்கவில்லை. தேவையற்ற இடங்களில் பாடல்களும் நடனங்களும் படத்தில் தொய்வை ஏற்படுத்துகின்றன.

உண்மைக்கு முக்கியத்துவம் தராமல் பணத்துக்காக எப்படி ஊடக இயக்குநர்கள் எந்தக் கீழ் தரத்துக்குப் போகவும், குற்றம் செய்யவும் தயாராக இருக்கிறார்கள் என்பது தான் கதைக் கரு. பாலியல் தொல்லைக்கு உட்பட்ட பெண்ணுக்கு ஊடகங்கள் எப்படி தனி மனித அந்தரங்கத்துக்கு மதிப்பளிக்காமல் வெட்ட வெளியில் போட்டுடைக்கின்றன, அதனால் சம்பந்தப்பட்டவர்களுக்கு ஏற்படும் மனக் கஷ்டம் இவை காட்டப்பட்டிருப்பது பாராட்டுக்குரியது.

ஆனால் எடுத்துக் கொண்ட எந்தச் சம்பவத்திலும் சுவாரசியமே இல்லை. ரகுவரன் அர்ஜுன் முதல்வன் பேட்டி மாதிரி இதில் போஸ் வெங்கட்டுக்கும் விஜய் சேதுபதிக்கும் ஒரு நச் பேட்டி உள்ளது. அதுவும் க்ளைமேக்சிலும் மட்டுமே கொஞ்சம் சுவாரசியம். நிறைய விஷயங்களை சொல்ல முற்பட்டிருக்கிறார்கள், எதிலுமே முழுமை இல்லை. முதல் பாதியில் இருந்த விறுவிறுப்பு இரண்டாம் பாதியில் இல்லை.

நீயா நானா கோபி, கலந்துரையாடல் ஏங்கர்கள் குஷ்பூ, இலட்சுமி இராமகிருஷ்ணன், போன்றவர்களை நன்றாக கலாய்த்திருக்கிறார்கள். ஆனால் கதை, சித்தன் போக்கு சிவன் போக்கு என்று போய் ஒரு மாதிரி இஸ்லாம், தீவிரவாதி என்று பின்னிப் பிணைத்து முடிகிறது.

சில நல்ல சீன்கள் உள்ள சுமாரான படம் கவண். அவர் இயக்கியப் படங்களில் அயனுக்குப் பிறகு கோ பரவாயில்லை. அதன் பின் வந்த மாற்றான் சொதப்பல். அநேகனுக்கு அவர் எழுதிய திரைக்கதையை விட அப்படத்தைப் பார்த்தவர்கள் அளித்தப் பொழிப்புரை இன்னும் சுவாரசியமாக இருந்தது. உண்டிவில்லை இன்னும் கொஞ்சம் டைட்டா இழுத்து விட்டிருக்கலாம் – கவண்.

நானும் ரவுடி தான் – திரை விமர்சனம்

 

 

nrd2

கஜனி படத்தில் அசின் மூணு அம்பாசடர் கார் வாங்கிய பின் தான் திருமணம் என்று சூர்யாவிடம் தன் சபதத்தைச் சொல்வது போல இங்கு நயனும் விஜய் சேதுபதியிடம் அவர்களின் காதல் நிறைவேற ஒரு வித்தியாச விண்ணப்பம் வைக்கிறார். படம் காமெடி என்பதால் மிகவும் ரசித்துப் பார்க்க முடிகிறது. பல இடங்களில் சிரித்து சிரித்து சற்றே வயிறு வலியும் வருகிறது 🙂

இயக்குநர் கையில் தான் நடிகர்கள் பங்களிப்பு பிரகாசிப்பது உள்ளது என்பது இப்படத்தின் மூலம் இன்னொரு முறை நிருபணம் ஆகிறது. இயக்குநர் விக்னேஷ் சிவன், நயன்தாரா, விஜய் சேதுபதி இருவரிடம் இருந்தும் நல்ல நடிப்பை வாங்கியிருக்கிறார். கூட நடிக்கும் ஆர்ஜே பாலாஜியும் அவரின் பாத்திரத்திற்கு வெகு பொருத்தம். ஒவ்வொரு படத்துக்கும் விஜய் சேதுபதிக்கு வித்தியாசமான வேடம் கிடைப்பது/தேர்ந்தெடுப்பது அவர் கெரியரை சிறப்பாக்குகிறது. இதில் தாடி இல்லாமல் இளமையாகக் காட்சி அளிக்கிறார். தாடியை எடுக்க வைத்த இயக்குநருக்குப் பாராட்டுகள் 🙂

நயனுக்கு நல்ல பெர்பார்ம் பண்ணக் கூடிய ரோல். சோகம், இயலாமை, கெத்து, காதல், வெகுளித்தனம், வைராக்கியம் என்று பலதும் காட்டக் கூடிய ஒரு பாத்திரம். இப்போ தமிழ் சினிமாக்களில் ஹீரோயினுக்கு எங்கே நடிக்க வாய்ப்பு உள்ளது! நாலு நடனம், நாலு வசனம் அவ்வளவே! ஆனால் இந்தப் படத்தில் ரெகுலரா வரும் டூயட் கூட இல்லை.

இப்படத்தில் பின் பாதியில் வரும் ஹீரோவுக்கு உதவும் கதாபாத்திரங்கள் செம ரகளை ரகம். அதில் ஒரு தாத்தா பெயர் ராகுல்! அவர் செய்யும் காமெடியும் நேர்த்தி! 🙂 வில்லன் பார்த்திபன். நல்ல சாய்ஸ்! அவரும் ரொம்பக் கோணங்கி பண்ணாமல் வில்லனாக நடித்திருக்கிறார். ராதிகா விஜய் சேதுபதியின் அம்மாவாக வருகிறார். பெரிய ரோல் இல்லை. படத்தின் ஆரம்பத்தில் இருந்து முடிவு வரை எந்தப் பாத்திரத்தின் தன்மையையும் மாற்றாமல் கதையைக் கொண்டு செல்வது இப்படத்தின் வெற்றிக்குக் காரணம். அது தான் நம்மை படத்தை அங்கு ரசிக்க வைக்கிறது. எப்படியாப்பட்ட சொங்கி ஹீரோவும் கடைசியில் வில்லனை ஒரு கை பார்ப்பான். அதெல்லாம் இப்படத்தில் இல்லை. விஜய் சேதுபதி முதலில் இருந்து கடைசி வரையில் ஒரே மாதிரி வருகிறார்.

பாடல்கள், பின்னணி இசை இரண்டுமே ரொம்ப நன்றாக உள்ளன. அனிருத் காலரைத் தூக்கி விட்டுக் கொள்ளலாம். படம் முடிந்த பிறகும் கிரெடிட்சுடன் தொடரும் பகுதியைக் கத்திரித்து விடலாம். படத்துக்குத் தேவையே இல்லை. சற்று எரிச்சலைத் தருகிறது. படத்தின் நடுவிலும் சில இடங்களில் தொய்வு உள்ளது.

பாண்டிச்சேரியில் தான் பெரும்பாலுமானக் கதை நடப்பதால் படம் கண்ணுக்கு விருந்தாக அமைந்திருக்கிறது. ரொம்ப சிம்பிள் படம், லோ பட்ஜெட். நயன்தாரா தவிர பெரிய தொகை வாங்கும் கலைஞர்கள் படத்தில் இல்லை. அதனால் தனுஷுக்கு படத் தயாரிப்பு நன்றாக கை வந்திருக்கிறது என்று சொல்லலாம். வாழ்த்துகள் “நானும் ரவுடி தான்” டீமுக்கு 🙂

Naanum-Rowdy-Thaan-Movie-Posters-2