காளி – திரை விமர்சனம்

kaali

விஜய் ஆண்டனி தேர்வு செய்யும் படங்களின் கதைகள் சற்றே வித்தியாசமாக இருக்கும் என்கிற நம்பிக்கையை அவர் இது வரை நடித்தப் படங்கள் மூலம் நமக்கு ஏற்படுத்தியுள்ளார். அந்த நம்பிக்கை இந்தப் படத்திலும் வீணாகப் போகவில்லை. அதே சமயம் ஒரு மத்தியமானப் படத்தைத் தான் கொடுத்திருக்கிறார். அந்த அளவில் சற்று ஏமாற்றமே. கிருத்திகா உதயநிதி ஸ்டாலின் எழுதி இயக்கியுள்ளப் படம். வணக்கம் சென்னை அவரின் முதல் படம். அதே மாதிரி ஒரு லைட்டான படம் இது.

ஆரம்பம் விறுவிறுப்பாக உள்ளது. அமெரிக்காவில் சுவாரசியமாகத் தொடங்கும் கதை இந்தியா வந்த பிறகு எப்பவும் போல ஒரு மசாலா கலவையாக மாறிவிடுகிறது. விஜய் ஆண்டனியிடம் ஒரு நல்லவர் என்கிற நம்பகத் தன்மை அவர் முகத்திலும் உடல் மொழியிலும் நிறைய இருப்பதால் அதுவே அவர் செய்யும் பல பாத்திரங்களுக்குப் பிளஸ் பாயிண்டாக இருக்கிறது. இது இந்தப் படத்திலும் கைக் கொடுக்கிறது. நடிப்பைப் பொறுத்த வரையில் நன்றாக செய்திருக்கிறார்.

தந்தையைத் தேடி அவர் கிராமத்துக்கு வரும்போதே அங்கு அறிமுகமாகும் சில பாத்திரங்களிலேயே யார் அவர் தந்தையாக இருப்பார் என்று யூகிக்கும் அளவுக்குக் கதை சாதாவாக உள்ளது. மேலும் ஒவ்வொரு முறையும் அவர் தந்தையாக நினைக்கும் பாத்திரத்தின் பிளாஷ் பேக்கை நமக்குக் காட்டுகையில் இள வயது நபராக விஜய் ஆண்டனியே வருவது கமலைப் போல தசாவதார ஆசையைத் தீர்த்துக் கொள்ள என்று தோன்றினாலும் பாத்திரங்களை வித்தியாசப்படுத்திக் காட்ட எந்த மெனக்கெடலும் இல்லாததால் சோபிக்கவில்லை. மேலும் பாத்திரத்தை வேறு படுத்த மூக்குக் கண்ணாடியோ, முகத்தில் ஒரு துப்பட்டாவோ போட்டு வருவது அந்தக் காலத்தில் எம்ஜிஆர் முகத்தில் மரு ஒட்டிக் கொண்டு மாறு வேடத்தில் வருவதற்கு ஈடாக உள்ளது. இப்போதெல்லாம் சினிமாவும், பார்ப்பவர் எதிர்ப்பார்ப்புகளும் நிறைய மாறிவிட்டன. கிருத்திகா இதை மனத்தில் கொள்ள வேண்டும்.

அஞ்சலியை வேஸ்ட் பண்ணியிருக்கிறார்கள். அத்துனூண்டு பாத்திரம். எல்லா பிளாஷ் பேக்கிற்கும் விஜய் ஆண்டனி வந்தா மாதிரி அப்பாத்திரத்தின் பெண் ஜோடிகளுக்கும் அஞ்சலியையே பயன்படுத்தியிருக்கலாமோ? ஆனா ரொம்ப குழப்பமா இருந்திருக்கும் 🙂 சுனைனா, அம்ரிதா ஐயர், ஷில்பா மஞ்சுநாத் மற்ற பெண் பாத்திரங்கள். நடிப்பைப் பொறுத்த வரையில் அனைவருமே நன்றாக செய்திருக்கிறார்கள். காமெடிக்கு யோகி பாபு, நடிப்பும் காமெடியும் பரவாயில்லை. இரண்டு கதைக் களத்திற்கு வில்லன் குழு ஒன்றே. விஜய் ஆண்டனியே மூன்று நான்கு பாத்திரங்களில் வருவதால் செலவும் மிச்சப்படுகிறது.

அரும்பே அரும்பே பாடல் தேன். மற்ற பாடல்கள் சுமார் ரகம். பின்னணி இசை நன்றாக இருக்கிறது. (இசை விஜய் ஆண்டனியே தான்) எடிடிங்க் மூலம் படத்தை இன்னும் கொஞ்சம் விறுவிறுப்பாக்கியிருக்கலாம். முதல் பாதி ஒரு மணி நேரம் தான். ஆனால் இடைவேளை வரும்போது ரொம்ப நேரம் ஆன மாதிரி தோன்றுகிறது.  ஒவ்வொரு பிளாஷ்பேக்கும் பொறுமையை சோதிக்கிறது. ஒளிப்பதிவு நன்றாக உள்ளது.

கடைசி க்ளைமேக்ஸ் அப்பாவைத் தப்பானவரா காட்டாமல் முடித்திருக்கிறார். அந்தத் தந்தைப் பாத்திரம்  மாசு படக் கூடாது என்பதற்காக செய்யப்பட்டப் புனைவு எனினும் நன்றே! சும்மா பார்த்துட்டு வரலாம். எந்த மெஸ்ஸேஜும் இல்லை. அவர் தேடலுக்கான அழுத்தமான காரணம் இல்லாததால் நமக்குப் படத்தில் ஒட்டுதலும் இல்லை. ஞாயிறு தொலைக்காட்சியில் பார்க்க ஏதுவான படம்!

kaali1

 

 

 

Advertisements

நடிகையர் திலகம் – திரை விமர்சனம்

 

 

Mahanati

கீர்த்தி சுரேஷுக்கு வாழ்நாள் சாதனைப் படம் இது என்றால் மிகை ஆகாது! நடிகையர் திலகம் சாவித்திரியின் வாழ்க்கை திரைப்படமாகப் போகிறது என்றும் கீர்த்தி சுரேஷ் அவரின் பாத்திரத்தை ஏற்று நடிக்க நடிக்கப் போகிறார் என்றும் அறிவிப்பு வந்த போது பலரைப் போல நானும், என்ன சாவித்திரி பாத்திரத்துக்கு கீர்த்தி சுரேஷா என்று குறைவாக எடைப் போட்டேன். சாவித்திரியாகவே வாழ்ந்திருக்கிறார் கீர்த்தி. ஒவ்வொரு அசைவிலும் சாவித்திரியை நினைவுக்குக் கொண்டு வருகிறார், ஏன் படம் பார்க்கும்போது நாம் சாவித்திரியை தான் பார்க்கிறோம், கீர்த்தி அங்கே இல்லை. நடை உடை பாவனை அனைத்திலும் சிறப்பான ஆராய்ச்சி செய்து அதை உள்வாங்கி உழைத்து நடித்துள்ளார் கீர்த்தி. சாவித்திரியின் நெருங்கிய சொந்தங்களும் நண்பர்களும் இப்படத்தைப் பார்த்து கண்டிப்பாக நெகிழ்ந்து போவார்கள்.

இன்றைய தலைமுறையினர் எவ்வளவு பேருக்கு சாவித்திரி பற்றி தெரியும் என்று தெரியவில்லை. அப்படிபட்டவர்கள் கண்டிப்பாக பார்க்க வேண்டிய படம். சாவித்திரி, ஜெமினி கணேஷ் பற்றி தெரிந்து அவர்களின் ரசிகராக இருந்தவர்களும் ரசித்துப் பார்க்கக்கூடிய படமாக அமைந்திருக்கிறது. இதற்கு முக்கிய காரணம் இயக்குநரும் படக் குழுவினரும் செய்துள்ள நல்ல ஆராய்ச்சி.

சின்ன வயசு சாவித்திரியாக வரும் பெண்ணும் வெகு அழகாக நடித்துள்ளார். எல்லா பாராட்டும் இயக்குநருக்கே. மாயாபஜார் படக் காட்சிகளில் முக்கியமாக நடனக் காட்சியில் கீர்த்தி சாவித்திரிக்கு இணையாக செய்துள்ளார். அதுவே அவருக்கு மிகப் பெரிய பாராட்டு!

இப்படத்தின் சிறப்பம்சமே வெறும் சாவித்திரியின் கதையாக காட்டாமல் சமந்தா, விஜய் தேவரகொண்டா என்கிற இரண்டு பத்திரிக்கையாளர்கள் சாவித்திரியைப் பற்றி தெரிந்து கொள்ள எடுத்துக் கொள்ளும் முயற்சிப் பார்வையில் படத்தைக் காட்டியிருப்பது தான். இந்த மாதிரி கதை சொல்லலால் சுவாரசியத்தையும் தொடர்ந்து சாவித்திரியின் கதையையே பார்த்து நமக்கு போர் அடிக்காத ஒரு மாற்றையும் தருகிறது.

ஜெமினி பாத்திரத்தில் துல்கர் சல்மான் சிறிதும் ஒட்டவில்லை. முதல் தவறு அவரின் மலையாளத் தமிழ். ரொம்ப நெருடுகிறது. இரண்டாவது, கீர்த்திப் பாத்திரத்தை சாவித்திரி போல காட்ட மெனக்கெட்ட நூற்றில் ஒரு பங்கு கூட துல்கரை ஜெமினி போல காட்ட இயக்குநர் முனையாதது. குறைந்தது அவர் பேண்டை இடுப்பு/தொப்பைக்கு மேல் போடும் ஸ்டைலிலாவது உடையை அமைத்திருக்கலாம். சிகை அலங்காரத்திலும் அவரை நகலெடுக்கவில்லை. அவர் அடிக்கடி பயன்படுத்தும் நான்ஸென்ஸ் என்னும் சொல்லை படத்தில் பல இடத்தில் அவர் பயன் படுத்துவதைப் பார்க்கிறோம். அது அவரை நன்கு அறிந்தவர்களுக்கு மட்டுமே தெரியும் பழக்கமாக இருப்பதால் சாதாரண ரசிகனுக்கு அதுப் புரியப் போவதில்லை. தமிழ், தெலுகு, மலையாளம் மூன்றிலும் இப்படம் வெளி வருவதால் மலையாள ரசிகர்களுக்காக துல்கரை போட்டிருக்கலாம். ஆனால் அவர் பாத்திரத்தையும் அழுத்தமாக செய்யாததால் அவ்வளவாக எடுபடவில்லை.

நடுவில் உடல் பெருத்து, பின் மிகவும் இளைத்து, கடைசியில் மிகவும் காண சகிக்க முடியாத நிலையில் படுத்தப் படுக்கையாக இருந்த சாவித்திரியை அவ்வாறு நல்லவேளை திரையில் காட்டவில்லை. கடைசியில் அவர் இருந்த நிலை நம் யூகத்துக்கே விடப்பட்டு திரைச்சீலைக்குப் பின் காட்சிகளாலும் லாங் ஷாட் காட்சிகளாலும் காட்டியிருப்பது இயக்குநரின் திறமையை பறை சாற்றுகிறது.

அறுபதுகளில் உள்ள விஜயா வாகினி, பரணி ஸ்டுடியோக்கள், ஸ்டூடியோக்களில் உள்ள செட்கள், அக்கால சென்னை வீதிகள் ஆகியவை இயல்பாக இருந்தாலும் இன்னும் நேர்த்தியாக செட் வடிவமைப்பு செய்திருக்கலாம். டிராம் காட்சிகள், இன்னும் சில நாடக அரங்க பாணி அளவிலேயே உள்ளது. ஆந்திராவில் நடக்கும் காட்சிகள் இயற்கையாக அமைந்திருக்கின்றன.

எப்பொழுதும் உண்மைக் கதைகளில் உள்ளது உள்ளபடியே சொல்லப்படும்போது ஒரு பாத்திரத்தை மிகவும் உயர்வாக காட்ட முடியாது. ஏனென்றால் ஒருவர் முழுவதுமாக உத்தமராக இருப்பது அரிது. அதை இப்படத்திலும் பார்க்கிறோம். ஜெமினியை நிறை குறைகளுடனும், அவர் முதல் மனைவி குழந்தைகளையும் படத்தில் சேர்த்து, முதல் மனைவிக்கும் சாவித்திரிக்கும் உள்ள உறவினையும், அவர்களின் குழந்தைகளையும் காட்டியிருப்பது கதைக்கு வலு சேர்க்கிறது.

சாவித்திரியைப் பற்றி தெரியாத நிறைய நல்ல விஷயங்கள் இப்படத்தின் மூலம் தெரியவருகிறது. மேலும் குடிப்பழக்கத்தின் தன்மையை (addiction), அதிலிருந்து மீள்வதில் உள்ள சிரமம், அதற்குத் தேவையான புனர்வாழ்வு மையங்கள் எல்லாவற்றையும் இப்படம் தொட்டுவிட்டு செல்கிறது.

சாவித்திரியின் மகள் விஜயசாமுண்டேஸ்வரியாகவும், மகன் சதீஷாக வரும் பாத்திரங்களைஅவர்களின் தோற்றத்தை ஒத்துத் தேர்வு செய்திருப்பது அருமை! விஜி சிறுமியாக இருக்கும்போது நெற்றியில் சாதனா ஃப்ரிஞ்ச் கட் வைத்திருப்பார். இப்படத்திலும் அப்பாத்திரத்தில் வரும் பெண் அதே போல வைத்திருப்பது எவ்வளவு நுணுக்கமாக இயக்குநர் ஆராய்ச்சி செய்திருக்கிறார் என்பதை காட்டுகிறது. ஒளிப்பதிவு Dani Sanchez-Lopez அருமை! நிச்சயமாக கேமரா கோணங்கள் மூலம் கீர்த்தியை சாவித்திரியாக காட்ட உதவியிருக்கிறார். மேலும் நம்மை சினிமா பார்க்கிறோம் என்று நினைக்கத் தோன்றாமல் படத்துடன் லயிக்க வைக்கிறது அவரின் கேமரா லென்ஸ்!

இவ்வளவு நல்ல படத்துக்குத் திருஷ்டி பரிகாரம் இருக்கவேண்டாமா? இசை ரூபத்தில் அது வந்துள்ளது. (மிக்கி ஜே மேயர்) பின்னணி இசை மட்டும் நன்றாக அமைந்திருந்தால் இந்தப் படம் இன்னும் அதிக உயரத்தைத் தொட்டிருக்கும். Bio picல் கதை நடக்கும் காலத்துக்கு இட்டு செல்வது செட்களும், உடையும், இசையும் தான். செட்டில் பாஸ் மார்க், உடையில் டிஸ்டின்க்‌ஷன், இசையில் பெயில் மார்க் வாங்கியுள்ளது இப்படம். நாயகன் படத்தில் ‘நான் சிரித்தால் தீபாவளியும்’, ‘நீ ஒரு காதல் சங்கீதம்’ பாடலும் அந்தக் காலகட்டத்துக்கே நம்மை அழைத்துச் செல்லும். அது இந்தப் படத்தில் இல்லை. முக்கியமாக பின்னணி இசை படத்தை உயிரோவியமாக ஆக்கியிருக்க வேண்டியது. ஆனால் படத்தைக் கோமாவில் (pun intended) தள்ளிவிட்டு விட்டது.

அடுத்தத் திருஷ்டிப் பரிகாரம் சமந்தாவின் பிராமண கதாப்பாத்திரம் (+பிராமண குடும்பம்). எதற்கு அப்படி ஒரு பாத்திரப் படைப்பு என்று தெரியவில்லை. பிராமண மொழியில் வசனங்கள் கேட்கவே எரிச்சலாக வருகிறது. அந்தப் பாத்திரம் ஒரு கிறிஸ்டியனை காதலித்துக் கல்யாணம் செய்வது போல காட்டியிருப்பதால் ஒரு வேளை வேறு சமுகத்தைச் சேர்ந்தவராக அப்பாத்திரத்தைப் படைத்திருந்தால் வெட்டுக் குத்து இல்லாமல் எளிதாகத் திருமணத்துக்கு சம்மதம் கிடைக்காது என்று இயக்குநர் யோசித்திருப்பாரோ என்னவோ!

சாவித்திரியின் வாழ்க்கையே ஒரு திரைக்கதைக்குத் தேவையான அனைத்து அம்சங்களும் நிறைந்ததாக இருந்ததால் திரைக்கதையை சரியாக அமைத்தாலே படம் அனைவரையும் ஈர்க்கும் என்று அறிந்து நன்றாக ஹோம்வர்க் செய்து படத்தை இயக்கி அமைத்திருக்கிறார் இயக்குநர் நாக் அஷ்வின். ஒன்றுமேயில்லாத, இன்னொருவர் ஆதரவில் வாழ்ந்து வந்த ஒரு சிறுமி எப்படி பெரிய ஆண் நடிகர்களும் இயக்குநர்களும் அவர் தேதிகளுக்காக காத்து நிற்கும் உயரத்துக்கு பெரும் நடிகையாகி கொடி கட்டிப் பறந்து பின் அனைத்தும் இழந்து அப்பொழுதும் தன் தயாள குணத்தை இழக்காத பெருந்தகையாக வாழ்ந்து முடித்தார் என்பதிலேயே ஒரு ஜனரஞ்சக திரைக்கதைக்கான அனைத்தும் உள்ளது!  எவ்வடே சுப்பிரமணியத்துக்குப் பிறகு இந்தப் படம். இரண்டு படங்களுமே சிறப்பு. ஆனால் பயோ பிக் செய்வது அவ்வளவு எளிதல்ல. அதை நல்ல முறையில் அமைத்து வெற்றியும் கண்டுள்ளார் நாக் அஷ்வின்.

சென்னையில் சத்யம் சினிமாஸோ அல்லது வேறு பிரபல திரையரங்கமோ இப்படத்தை வெளியிடவில்லை. நாங்கள் கமலா திரையரங்கத்தில் தான் பார்த்தோம். மதிய ஆட்டம் மட்டுமே இப்பொழுது உள்ளது. செவிவழிச் செய்தியாக படம் நன்றாக உள்ளது என்று தெரியவந்தால் நிறைய அரங்குகளிலும் காட்ட வாய்ப்பு அதிகரிக்கும்.

திரையரஙகத்தை விட்டு வெளியே வந்தும் நெஞ்சை விட்டு அகலாமல் உள்ளார் சாவித்திரி/கீர்த்தி!

nadikaiyarthilakam

காமாக்யா கோவில் – அஸாம்

Kamakhya-temple

என் தோழிகள் நான்கு பேர் காமாக்யா கோவில் சென்று வந்து அந்தக் கோவிலைப் பற்றிய சிறப்புகளை என்னிடம் பகிர்ந்தனர். மிகவும் அற்புதமான அனுபவமாக இருந்தது. ஐம்பத்தோரு சக்தி பீடத்தில் ஒன்றானது இக்கோவில். அஸாம் மாநிலம் கௌஹாடி நகரில் உள்ள நீலாந்சல் மலையில் அமைந்துள்ளது இக்கோவில்.

தந்தை தட்சனால் ஏற்பட்ட அவமானத்தால் சதி தன் உயிரை மாய்த்துக் கொண்ட துக்கத்தில் சிவன் தன் காதல் மனைவியின் உடலைத் தாங்கிக் கொண்டு கோபமாகத் தாண்டவம் ஆடுகிறார். அதைத் தணிக்க விஷ்னு தன் சக்கரத்தை அனுப்பி உடலைப் பல துண்டங்களாக்குகிறார். அவை நூற்றியெட்டு இடங்களில் விழுகின்றன. யோனியும் கர்பப்பையும் விழுந்த இடமே இக்கோவில் இருக்கும் இடம். சதி சிவனை முதலில் கண்டு காதலித்த இடமும் இதுவே என்றும் சொல்லப்படுகிறது.

இக்கோவிலில் கர்பக்கிரகத்தில் தெய்வ விக்கிரகம் கிடையாது. பெண்ணின் யோனி மட்டுமே உள்ளது.  அதன் அடியில் கர்பப்பையும் உள்ளதாக நம்பிக்கை. தாய்மை, பெண்ணின் கருவுறும் சக்தி, தாய் மண், இயற்கை அன்னை, இவைகளின் அடையாளமாக இத்தெய்வம் போற்றி வணங்கப்படுகிறாள். சக்தியே காமாக்யாவாக வழிபடப்படுகிறாள்.

இக்கோவிலின் தனிச் சிறப்பு ஜூன் மாதத்தில் தேவிக்கு உதிரப் போக்கு ஏற்படுவதாக நம்பப் படுவது. அம்மாதத்தில் மட்டும் அருகில் ஓடும் பிரம்மபுத்திரா நதி சிவப்பாக மாறுகிறது. தீட்டு என்று மாதவிடாய் காலத்தில் பெண் தள்ளி வைக்கப் படுகின்ற இச்சமூகத்தில் இக்கோவிலில் இதைக் கொடுப்பினையாகவும், இந்தச் சக்தியால் பெண் கருத்தறிக்க முடிகிற பாக்கியத்தையும் போற்றி பெருமைப்படுத்துகிறது. ஜூன் மாதத்தில் அன்னைக்கு மாதவிடாய் ஏற்படும்போது எப்பொழுதும் நீரூற்று வந்துகொண்டிருக்கும் கர்ப்பகிரகத்தில் யோனியில் இருந்து வரும் நீர் சிவப்பு நிறமாக மாறுகிறது. இந்த சமயத்தில் அம்புவாச்சித் திருவிழா வெகு கோலாகலமாக நடை பெறுகிறது. மூன்று நாட்கள் கோவில் நடை சாத்தப்பட்டுப் பின் திறக்கப்படுகிறது. இவ்விழாவில் அகோரிகளும் தாந்த்ரிக வழிமுறையில் நம்பிக்கை உள்ளவர்களும் பெரும் திரளாக வந்து வழிபடுகின்றனர். பில்லி சூன்யத்தில் இருந்து விடுபடபவும் இங்கு வந்து வழிபடுகிறார்கள். மானச பூஜா, துர்கா பூஜா இங்கு நடக்கும் வேறு சில திருவிழாக்கள் ஆகும்.

இங்கு கர்பக்கிரகம் தரை மட்டத்துக்குக் கீழே சிறிய குகை அறையாக அமைந்திருக்கிறது. ஆண்கள் பெண்கள் அனைவருக்கும் தரிசனம் உண்டு. மூன்று செங்குத்தான படிகளில் இறங்கி சிறிய கும்மிருட்டான கர்ப்பகிரகத்திற்குள் சென்றால் இரண்டு பெரிய அகல் விளக்குகள் நடுவில் நாம் யோனியை தரிசிக்கலாம். செம்பருத்திப் பூக்களாலும் சிவப்புத் துணியினாலும் யோனி அலங்கரிக்கப்பட்டுள்ளது. அங்கே ஊற்றாக நீர் வந்துகொண்டே இருக்கிறது. குனிந்து வணங்கி அந்தத் தீர்த்தத்தை நம் தலையில் தெளித்துக் கொள்வதே பிரசாதமாகிறது. இந்த நீர் பல நோய்களை தீர்க்கும் அருமருந்து என நம்பப்படுகிறது.

நம் அனைத்து இச்சைகளையும் பூர்த்தி செய்கிறவள் காமாக்யா தேவி. இங்கு குங்குமமாக ஒரு வகைக் கற்களைப் பொடி செய்த செந்தூரப் பொடியைப் பிராசதமாக அளிக்கிறார்கள். இதை இட்டுக் கொண்டால் தேவியின் ஆசி பரிபூரணமாக நமக்கு அமைகிறது என்பது நம்பிக்கை. ஈரமான சிவப்புத் துணி முக்கியமானவர்களுக்குப் பிராசதமாகக் கிடைக்கிறது. இதை அம்புவாச்சி வஸ்திரம் என்று கூறுகிறார்கள். புஷ்பங்களையே காணிக்கையாக அளிப்பது வழக்கமாக இருந்தாலும் வெளியே ஆடு பலியிடுவதும் நடக்கிறது. நாம் எடுத்து செல்லும் பூக்கள்,தேங்காய் சிவப்பு ஜரிகை துணி முதலியவை அங்கு இருக்கும் பாண்டாவால் அன்னையின் மேல் சமர்ப்பிக்கப் பட்டு திரும்ப நம்மிடமே கொடுக்கப்படுகிறது. சமர்ப்பிக்கப்பட்ட தேங்காயை குகைக்கு வெளியே வந்ததும் அங்கிருக்கும் பாண்டா அதை உடைத்து நெற்றியில் திலகம் இட்டு அனுப்புகிறார். சில பக்தர்கள் வளையல்கள், பொட்டு, ஏன் லிப்ஸ்டிக் கூட அன்புடன் அன்னைக்கு சமர்ப்பிக்கிறார்கள்.

காமாக்யா பற்றிய முதல் கல்வெட்டு ஒன்பதாம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்ததாக உள்ளது. இக்கோவிலும் இஸ்லாமிய படையெடுப்புகளால் (ஹுசெய்ன் ஷா) 1498 அழிக்கப்பட்டுப் பின் கோச் வம்ச அரசர் விஷ்வசிங்கனாலும் அவருடைய மகன் நாராயணனாலும் திரும்ப 1565ல் கட்டப்பட்டுள்ளது.

kamakhya-templecrowd

திருப்பதி கோவில் மாதிரி இங்கும் பக்தர்கள் கூட்டம் அலை மோதுகிறது. சாதரண வரிசையில் நின்று தரிசனத்திற்குச் சென்றால் சராசரியாக ஏழு மணி நெரம் ஆகும். விடுமுறை நாட்கள், பண்டிகை தினங்கள், வெள்ளிக்கிழமைகளில் கூட்டம் இன்னும் அதிகம். சிறப்பு தரிசனமாக ஐநூறு ரூபாய் கொடுத்துச் செல்லலாம். ஆனால் அந்தக் குறுகிய மூன்று படிகளைக் கடந்து தரிசிக்க செல்லும் அதே படிகளில் தான் தரிசனம் முடித்துத் திரும்புவர்களும் மேலே ஏறி வரவேண்டியுள்ளதால் காக்கும் நேரம் அனைவருக்கும் அதிகரிக்கிறது.

மிகப் புராதனமான கோவில், மிகவும் சக்தி வாய்ந்த கோவிலாகக் கருதப்படுகிறது. இக்கோவில் பெண்மையைப் போற்றும் கோவிலாக இருப்பதால் முக்கியத்துவம் பெறுகிறது. நம் மதத்தில் எதுவும் விலக்கப்பட்டதல்ல. இயற்கை எதுவோ அதை அங்கீகரித்து, நேசிக்கும் பழக்கம் போற்றுதலக்குரியது ஆகும். பெண்ணின் சக்தி ஆக்கும் சக்தியாகும், அழிக்கும் சக்தியல்ல. பெண்மை போற்றுவோம்! பெண்மை போற்றுவோம்!

ஜெய் காமாக்யா மாதா!

Kamakhya Temple Picture 2

 

கலகலப்பு 2 – திரை விமர்சனம்

சுந்தர் Cயின் வழக்கமான பாணியில் கதை, திரைக்கதை, இயக்கம். கலகலப்பு, அரண்மனை போன்ற படங்களின் சாயலில் இன்னுமொரு படைப்பு கலகலப்பு 2. அவரின் கதைகள் ஒரே மாதிரி இருந்தாலும் களத்தை மாற்றி வித்தியாசம் காட்டுவோம் என்று இப்படத்தின் பெரும்பாலான கதை காசியிலும் பின்னர் காரைக்குடி பக்கத்திலும் எடுத்துள்ளார்.

ஏகப்பட்ட கதாபாத்திரங்கள். ஹீரோக்களே மூன்று பேர்கள். ஜீவா, ஜெய், மிர்ச்சி சிவா. இதில் ஜீவா சீனியர் என்றாலும் பங்களிப்பில் ஜெய் போட்டோ பிநிஷில் முதலில் வந்துவிடுகிறார்.  சிவா பிராட் செய்யும் பாத்திரத்தில் வருகிறார். திரும்பத் திரும்ப ஒரே மாதிரி பாத்திரம் ஒரே விதமான வசன உச்சரிப்பு/நடிப்பு, மாற்றமே இல்லை! ஹீரோயின்களில் கேதரின் தெரசா நன்றாக செய்திருக்கிறார். நிக்கி கல்ரானியும் நன்றே. இவர்களைத் தவிர ஏமாற்றும் இன்ஸ்பெக்டராக ராதா ரவி, நித்தி மாதிரி போலி சாமியாராக யோகி பாபு, இதர நகைச்சுவை பாத்திரங்களில் {அதாவது அடி வாங்கும் பாத்திரங்களில்} ரோபோ சங்கர், மனோ பாலா, விடிவி கணேஷ், சதீஷ், வையாபுரி, சிங்கமுத்து, சிங்கம் புலி, சந்தான பாரதி, கலகலப்பு 1ல் வந்த நாய் என்று ஒரு பெரிய பட்டாளமே நடித்துள்ளது.

காசியில் மேன்ஷன் நடத்துபவராக ஜீவா வருகிறார். அவருக்கென்று ஒரு குடும்பம். இதே மேன்ஷனுக்கு ஜெய் தனக்கு உரித்தான சொத்தைத் தேடி காசி வருகிறார். ஒரு அரசியல்வாதியின் ஆடிட்டர் லேப்டாப்பில் புதையுண்ட இரகசியங்களுக்கு விலை பேசி அதை பெற அதே காசிக்கு வருகிறார். இதற்கு நடுவில் போலி சாமியார் காசி மேன்ஷனை அபகரிக்கப் பார்க்கிறார். ஜீவா ஜெய்யை ஏமாற்றிய சிவா பாத்திரம் மீண்டும் கதையில் பிரவேசிக்க,  ஏமாந்த பணத்தைப் பெற ஜீவா, ஜெய் முயல கதை திரும்ப தமிழ்நாட்டுக்குப் பயணிக்கிறது கதை. கலகலப்பு 1ல் கடைசிப் பகுதியில் இருந்ததை விட இதில் அதிக அடிதடி சண்டை, அதனால் ஏற்படும் நகைச்சுவையே படம்! எதுவுமே ரொம்ப ஓவராக போனால் அலுத்துவிடும். அது தான் இப்படத்திலும் காண்கிறோம்.

ஹிப் ஹாப் தமிழாவின் இசை  வெகு சுமார். அதுவும் பாடல்கள் எதுவுமே மனத்தில் நிற்கவில்லை. இது லாஜிக் இல்லா படம் என்பதால் நடனக் காட்சிகளும் அங்கங்கே புகுத்தப் பட்டு ரசிகர்களை இம்சிக்கிறது. படத்தின் நீளத்தை இந்தப் பாடல்களை கத்திரித்துக் குறைத்து இருக்கலாம்.  செந்தில் குமாரின் ஒளிப்பதிவு அருமை, முக்கியமாக காசியை காட்டும் பகுதிகளில்.

கதை சரியாக இல்லாததால் இவ்வளவு கதாப் பாத்திரங்கள் இருந்தும் எந்தப் பாத்திரத்துடனும் ஈடுபாடு ஏற்படவில்லை. முதல் பாதியை விட இரண்டாம் பாதி தேவலாம். கதை எல்லாம் எதிர்பார்க்காமல் சிரித்து விட்டு வர ஒரு நல்ல பொழுதுபோக்குக் சித்திரம். அதைக் கொடுப்பதில் சுந்தர் C. வெற்றிபெற்று விட்டார்.

பத்மாவத் – திரை விமர்சனம்

சித்தூர் ராணி பத்மினியின் சரித்திரக் கதை நாம் அறிந்ததே. அதை 3Dயில் பிரம்மாண்டமாக காணக் கிடைக்கிறது பத்மாவத் படத்தின் மூலம். நல்ல தயாரிப்பு. அரண்மனைகளும், ஆடை அலங்காரங்களும், சண்டைக் காட்சிகளும் 3Dயில் பிரமிப்பூட்டுகின்றன. இதில் திபிகா படுகோன் பத்மாவதியாகவே வாழ்ந்திருக்கிறார். ராணிக்குரிய கம்பீரம், அழகு, நடை உடை பாவனைகள் இவை அனைத்திலும் நாம் மதிக்கும் ஒரு சரித்திர நாயகியை நம் கண் முன் நிறுத்துகிறார். மேவாரின் ராஜபுத அரசன் ராவல் ரத்தன் சிங்காக ஷாஹித் கபூர் மிக அழகான, வீரமான ஆண்மகனாக அருமையாக நடித்திருக்கிறார். அல்லாவுதீன் கில்ஜியாக ரன்வீர் சிங். அத்தனை குரூரமான நடிப்பு. முதல் காட்சியிலேயே பால்ய நண்பனை அனாயாசமாக கொன்று பின் தன் திருமண விழாவில் மகிழ்ச்சியாக ஆடிப்பாடி இலகுவாக தான் எத்தனை பெரிய வில்லன் என்று நம் மனத்தில் சம்மணமிட்டு உட்கார்ந்து கொள்கிறார். வரிசையாக கில்ஜியின் கொடூர செயல்களால் அவன் எப்படிப்பட்டவன் என்று காட்டிவிடுகிறது திரைக்கதை.

ரத்தன் சிங் பத்மாவதியை காட்டில் சந்திக்கும் முறையும் அவளின் வீர தீரத்தைக் கண்டு மையல் கொள்வதும் அழகாக உள்ளன. அவன் அரசன், அவள் சிங்கள் தேசத்து அரச குமாரி. அதனால் திருமணம் எளிதாக முடிகிறது. ஆனால் மேவார் ராஜபுத அரசனுக்கு அவள் இளைய ராணியே. பத்மாவதியை மேவார் அழைத்து சென்றவுடன் இவள் அழகையும் அறிவையும் கண்டு அரண்மனையில் உள்ள அனைவரும் மயங்குகின்றனர் ஆனால் மூத்த அரசிக்கு மனம் வாடுகிறது.

பார்யாள் ரூபவதி சத்ரு என்பதற்கு ஏற்ப {மனைவி அழகி என்றால் அதுவே எதிர்வினையாற்றும், சீதைக்கு அவள் அழகே சத்ரு} அவள் அழகே பல பிரச்சினைகளுக்குக் காரணமாகிறது. ராஜ குருவே தீய எண்ணத்துடன் மாற பத்மாவதியின் அறிவுரையின் பேரில் ராஜ ராஜகுருவை நாடு கடத்துகிறான் அரசன். அதனால் அவனே எதிரியாக மாறி, நயவஞ்சகத்துடன் செயல்பட்டு மேவாருக்கே கில்ஜிக்கு வழி காட்டுகிறான். கிட்டத்தட்ட சூர்ப்பனகை செய்ததை இந்த ராஜகுரு செய்கிறான். இராவணன் இடத்தில் அல்லாவுதீன் கில்ஜி.

முதலில் விறுவிறுப்பாக ஆரம்பிக்கும் கதை பத்மாவதியும் ரத்தன் சிங்கும் மேவார் வந்த பிறகு தொய்வு ஏற்படுகிறது. கிட்டத்தட்ட இடைவேளை வரை சுமாராகவேப் போகும் படம் இடைவேளைக்குப் பிறகு வேகம் எடுக்கிறது. கணவனை கில்ஜியிடமிருந்து மீட்க பத்மாவதி போடும் கில்லியான யுக்தி, கில்ஜியின் மனைவி மேஹருனிஸ்ஸா செய்யும் உதவி, திருட்டுத்தனமா தில்லி கோட்டைக்குள் புகுந்த ராஜபுத வீரர்கள் அடையும் வெற்றி என்று சுவாரசியமாக போகிறது கதை. ஆனால் ஏமாற்றப்பட்ட கில்ஜி வெகுண்டெழுந்து பெரும் வேகத்தோடும் பெரும் படையோடும் வந்து அரசனை கொன்று கோட்டையை தகர்க்கிறான். ஜ்வாலையில் பத்மாவதி தீக்கு இரையாவதை கவிதையாய் வடித்திருக்கிறார் சஞ்சய் லீலா பன்சாலி.

ஒளிப்பதிவு பெரும்பாலும் நன்றாக உள்ளது. தில்லி சுல்தான் அரியணை இருக்கும் தர்பார் மட்டும் இருளோ என்றிருக்கிறது. அது இஸ்லாமிய அரசின் இருளடைந்த ஆட்சியை குறியீடாக காட்ட இருக்குமோ என்னமோ! இசை வெகு சுமார். நான் பத்மாவத் படத்தைத் தமிழில் பார்த்தேன். வசனங்கள் நன்றாக இருந்தன. ஆனால் சில இடங்களில் கவிதைகள் வருகின்றன. அவை வெகு மொக்கையான மொழிப்பெயர்ப்பாக அமைந்திருந்தன. {இந்தியிலும் மொக்கையா என்று தெரியாது}.

இந்தப் படம் வெளியாவதற்கு ஏன் இவ்வளவு எதிர்ப்பு என்று தெரியவில்லை. ராஜபுத்திரர்களையும் ராணி பத்மாவதியையும் எந்தத் தவறும் இல்லாமல் காட்டியுள்ளார்கள். கில்ஜியையும் கொடுங்கோலனாகத் தான் காட்டியிருக்கிறார்கள். எக்கச்சக்கப் பணம் செலவழித்து தயாரிக்கப்பட்டுள்ள படம் {இருநூறு கோடி ரூபாய்}. தயாரிப்பு நன்றாக இருந்தாலும் படத்தின் நீளத்தை குறைத்து இருக்கலாம். முதல் பாதி ரொம்ப இழுவையாக உள்ளது. அதை குறைத்திருந்தால் இன்னும் ரசித்துப் பார்க்கலாம். தெரிந்த முடிவாக இருந்தாலும் கடைசி காட்சியில் மனம் பதைபதைக்கிறது. அது இயக்குநரின் வெற்றியே!

 

தானா சேர்ந்த கூட்டம் – திரை விமர்சனம்

 

மும்பையில் ஓர் நகைக் கடையில் உண்மையில் நடந்த ஒரு துணிகர ஏமாற்று சம்பவத்தை {பொய்யான CBI ரெயிட்} மையமாக வைத்து Special 26 என்ற இந்திப் படத்தின் தழுவல் ‘தானா சேர்ந்த கூட்டம்’.

மோசடி செய்யும் ஒருவனின் சாமர்த்தியமான செயல்களைப் பற்றிய படம் இது. இதைச் செய்வது ஒரு ஹீரோ என்பதால் அவன் செய்யும் செயல்களை நியாயப் படுத்த ஒரு பின்னணிக் கதை உள்ளது. ஆரம்பம் ஜோராக உள்ளது. சொடக்கு மேல சொடக்கு போட்டு தூளாக குத்தாட்டம் போடுகிறார் சூர்யா. முதல் ஏமாற்று வேலைக்குப் பிறகு அந்த ஆச்சரியத் தன்மை குறைந்து விடுவதால் அடுத்து ஏமாற்றும் சம்பவத்தில் அவ்வளவு சுவாரசியம் இல்லை. திரைக்கதையின் கோளாறு அது. சூர்யா மாதிரி ஒரு ஹீரோவை வைத்துக் கொண்டு அவரை பிரமாதமாக பயன்படுத்திக் கொண்டிருக்க வேண்டாமா?  இன்னும் அழகாக விறுவிறுப்பாக திரைக் கதை அமைத்திருக்கவேண்டும். அதுவும் சிபிஐ ஆதிகாரிகள் இந்த ஏமாற்றும் கும்பல் யார் என்று கண்டுபிடித்தப் பிறகும் இடைவேளைக்குப் பிறகு அவர்களை பிடிக்காமல் திரைப்படம் தொடர்கிறது!

எண்பதுகளின் பிற்பகுதியில் நடக்கிறது கதை. ஆனால் அது தெளிவாகச் சொல்லப்படவில்லை. எண்பதுகளில் நடக்கிற கதை என்பதாக பொட்டிக் கடையில் தொலைபேசி, லாட்டரி டிக்கெட் விற்பனை முதலியன மூலம் காட்டப்படுகின்றன. செல் போன் இல்லை. வீட்டில், கடையில் இருக்கும் தொலைபேசி மூலம் எல்லா போன் உரையாடல்களும் நடப்பதால் செல் போன் வரும் முன் நடக்கும் கதை என்கிற அளவில் புரிந்து கொள்கிறோம் ஆனால் தெளிவாக சொல்ல மெனக்கெடல் இல்லை.

வேலையில்லா திண்டாட்டம் என்னும் காலகட்டம் என்றில்லாமல் வேலை கிடைக்க லஞ்சம் கொடுக்க வேண்டிய சூழல் என்று படம் தொடங்குவதாலும் கொஞ்சம் குழப்பம் ஏற்படுகிறது.அந்த மாதிரி சம்பவங்கள் இப்பொழுது தான் பெருகியுள்ளது. பணம் கொடுத்தும் நாளை வோட்டை வாங்குவார்கள் என்பது  போன்ற சில வசனங்கள் இடம் பெறுகின்றன. அவை மூலம் இந்தக் கதை அதற்கு முன்பு நடைபெற்றது என்றும் புரிந்து கொள்ள வேண்டும். தீரன் அதிகாரம் ஒன்று படத்தில் அந்தக் கதை தொண்ணூறு பிற்பாதியிலும் இராண்டாயிரத்தின் முற்பகுதியிலும் நடந்த கதை என்பதை நாம் தெளிவாகப் புரிந்து கொள்ள முடிந்தது. அந்தத் தெளிவு இந்தப் படத்தில் இல்லை.

சூர்யா படம் முழுவதும் எந்த இடத்திலும் சோடை போகாமல் நன்றாக செய்துள்ளார். அடுத்த பிளஸ் ரம்யா கிருஷ்ணன். அவர் இல்லை என்றால் படம் இந்த அளவு கூட சிறப்பாக இருந்திருக்காது. தேர்ந்த நடிகை! சிபிஐ உயர் அதிகாரியாக சுரேஷ் மேனன், நடிப்பு நன்று. கார்த்திக் ஸ்பெஷல் சிபிஐ அதிகாரியாக வந்து தன் அனாயசமான நடிப்பில் எல்லாரையும் தூக்கி சாப்பிட்டு விடுகிறார். சோகம் என்னவென்றால் அவரை அவ்வளவு கெத்தாக ஆரம்பத்தில் காட்டிவிட்டு கிளைமேக்சில் அவர் பாத்திரத்தை சொதப்பி விட்டார்கள். அதே போல சூர்யாவின் தந்தையாக வரும் தம்பி ராமையா பாத்திரமும் எடுபடவில்லை. படத்தில் ஒரு முக்கிய தாக்கத்தை ஏற்படுத்த வேண்டிய சூர்யாவின் நண்பரான கலையரசன் பாத்திரம் வலுவாகவே இல்லை. அவனின் முடிவு தான் சூர்யாவின் பாதையை தேர்ந்தெடுப்பதற்கான தூண்டுதல். கலையரசன் எதற்காக போலீசில் சேரவேண்டும் என்று அவ்வளவு முயற்சி எடுக்கிறான் என்பதற்கோ கடைசியில் எடுக்கும் முடிவுக்கான காரணமோ சரியாக கொடுக்கப்படவில்லை. சூர்யாவின் கூட்டாளிகள் செந்தில், சத்யன், கீர்த்தி ரெட்டி இவர்களின் பங்களிப்பு நன்றே. கீர்த்தி சுரேஷ் இருக்கும் இடமே தெரியவில்லை. டூயட்டுடன் சரி.

படத்தின் பெரிய பலம் அனிருத். பாடல்கள், பின்னணி இசை இரண்டுமே நன்றாக அமைத்திருக்கிறார். தினேஷ் கிருஷ்ணனின் ஒளிப்பதிவும் பாராட்டைப் பெறுகிறது.

க்ளைமேக்ஸ் நகைக் கடை சம்பவம் ரொம்ப குழப்பமாக சொல்லப்பட்டிருக்கு. ஒரு பரபரப்பும் இல்லாமல் ஒரு க்ளைமேக்ஸ் சம்பவம்! இந்திப் படத்தைப் பார்த்தவர்களுக்கு இந்தப் படம் பிடிக்காது. அது ரொம்ப சுவாரசியமான கலகலப்பான திரைப் படம். மாற்றங்கள் ஏதும் செய்யாமல் அப்படியே எடுத்திருக்கலாம் விக்னேஷ் சிவன். சூர்யாவிற்கும் நமக்கும் ஒரு நல்ல படம் கிடைத்திருக்கும். நானும் ரவுடி தான் படத்துக்குப் பிறகு இந்தப் படத்தில் விக்னேஷ் சிவன் ஏமாற்றி விட்டார்.

வேலைக்காரன் – திரை விமர்சனம்

 

சிவ கார்த்திகேயன் தமிழ் சினிமாவில் தனக்கான இடத்தைப் பிடித்து விட்டார். இதே போலக் கதைகளையும் இயக்குநர்களையும் தொடர்ந்து தேர்வு செய்தால் அவருக்கு இனி எல்லாம் ஏறுமுகமாக தான் இருக்கும். மாஸ் படங்களில் நடிப்பதே பிரபலம் ஆகும் வழி என்கிற நம்பிக்கைக்கு நடுவில் இம்மாதிரி ஒரு கதையைத் தேர்ந்தெடுத்து நடித்ததற்கு அவருக்குப் பாராட்டுகள்.

முழுக்க முழுக்க வசனங்களால் நிறைந்துள்ளது படம். மார்கெடிங் சம்பந்தமாக ஒரு MBA  வகுப்பில் தெரிந்துகொள்ளக் கூடிய அளவு நிறைய விஷயங்களை படம் பார்ப்பவர் முன் வைக்கிறார் இயக்குநர் மோகன் ராஜா. ஆனால் கொஞ்சமும் போரடிக்காமல் நகர்த்தியிருப்பதில் தெரிகிறது இயக்குனரின் திறமை.  குப்பத்து வாழ்க்கை முறையை காட்டுவதிலும், பெரிய நிறுவனங்களின் கட்டமைப்பையும், நிறுவனங்களுக்கிடையே நடக்கும் போட்டி,பொறாமையை காட்டுவதிலும் நன்கு ஆராய்ச்சி செய்து மிகைபடாமலும் உண்மையாகவும் காட்டியுள்ளார்.

முதலாளிகள் எப்படி நுகர்வோரை ஏமாற்றி, தரமில்லாதப் பொருட்களை அவர்களிடம் கொண்டு சேர்த்து, சிறிதும் குற்ற உணர்ச்சி இல்லாமல் உடற்கேட்டினை நுகர்வோருக்கு உண்டாக்கி கொள்ளை இலாபம் பார்க்கிறார்கள் என்பது இப்படத்தின் பகுதிக் கதை.  ஆனால் மட்டமானப் பொருட்களைத் தயாரிக்கும் நிறுவன ஊழியர்களும் நடுத்தர மக்களாக அப்பண்டங்களை நுகர்பவர்களும் அவர்களே என்கிற முக்கிய இழையைப் பிடித்துத் திறமையாகத் திரைக் கதையை உருவாக்கியுள்ளார் ராஜா. அடுத்ததாக, முதலாளிகள் ஏமாற்றினாலும் ஊழியர்கள் நிறுவனத்திற்கு விசுவாசத்துடன் செயல்படுவதால் தான் நுகர்வோர் பாதிக்கப்படுகிறார்கள் என்று முற்றிலும் புது கோணத்தில் திரைக் கதையை செலுத்துகிறார். தரக் குறைவான உடல் நலத்திற்கு கேடான பொருட்களை உருவாக்குவதில் ஏற்படும் இன்னல்களை ஊழியர்களுக்கு உணர்த்தி அவர்களின் மனங்களில் குற்ற உணர்ச்சியை உண்டாக்கி தரமான பொருட்களை தயாரிக்க வைத்து ஒரு மாற்றத்தை உருவாக்க முயல்கிறார் கதாநாயகன்.

சிவகார்த்திகேயன் அறிவு’ என்னும் துடிப்புள்ள ஒரு குப்பத்து இளைஞன். தன் பகுதி மக்கள் பொருளாதரத்தில், நாகரிகத்தில் அடுத்தக் கட்டத்துக்கு உயர வேண்டும் என்று அவர் விரும்புவது முதல் சில காட்சிகளிலேயே அழுத்தமாகப் படத்தில் பதிவாகிறது. ஒரு பெரிய உணவுப் பொருட்கள் தயாரிக்கும் நிறுவனத்தின் விற்பனைப் பிரிவில் விற்பனையாளராகப் பணிக்கு அமர்கிறார். அங்கு சந்திக்கிறார் ஃபஹத் பாசிலை. ஃபகத்தின் அறிமுகமே கலக்கல். ஒரு தேர்ந்த மார்கெடிங் மேலாளராக, சிகாவுக்கு நல்ல வழிகாட்டியாக, விற்பனைத் துறையில் விதிக்கப்பட்டுள்ள இலக்கை அடைய சாமர்த்தியமாக என்னென்ன செய்யவேண்டும் என்று கற்றுத் தருபவராக, சிகாவுக்கு நம்பிக்கைக்குப் பாத்திரமானவராக வருகிறார் . வெகு விரைவில் அவர் யார் என்கிற உண்மை முகம் நமக்குத் தெரிய வருகிறது. சிகாவுக்கு கிட்டத்தட்ட கடைசிக் காட்சி வரை அவர் யார் என்று தெரியாமலே அவருடன் பயணிக்கிறார். அதுவே நல்லதொரு திரைக் கதையாக அமையக் காரணமாக உள்ளது.

கடைசிக் காட்சி வரை வில்லன் வெகு சக்தி வாய்ந்தவராக இருப்பது இப்படத்தின் பலம். பலமுறை சொன்னது போல கதாநாயகனின் பராக்கிரமம் வில்லனின் சக்தியை வைத்தே நிரூபணமாகிறது. இதில் ஃபகத் பாசிலுக்கு மிகவும் புத்திசாலியான, சொடக்குப் போடுவதற்குள் வியுகம் அமைப்பவராக வரும் வில்லன் பாத்திரம். சிகாவும் ஃபகதுக்கும் இடையே சதுரங்க காய் நகர்த்தல்கள் பாணியில் தான் சூதும் வாதும் நடக்கின்றது.  முட்டி மோதும் ஹீரோயிச சண்டைக் காட்சிகள் இல்லை. ஃபகதின் நடிப்பு A1. சும்மா பின்னிப் பெடலெடுத்திருக்கிறார். எப்படி தனி ஒருவனில் அரவிந்த் சுவாமி பரிமளித்தாரோ அதே மாதிரி இப்படத்தில் ஃபகத் பாசில்.

சிவகார்த்திகேயன் பிரமாதமாக நடித்திருக்கிறார். குப்பத்திலே வளர்ந்து வெளி உலகம் பற்றி அதிகம் தெரியாத ஒரு வெகுளித்தனம், தன் குப்பத்து மக்களுக்கு நன்மை செய்ய வேண்டும் ஆனால் செய்ய முடியவில்லையே என்கிற போது வரும் ஆதங்கம், வெற்றி பெற வேண்டும் என்கிற வெறி, யோசித்து செயல்படும் நிதானம், ஏமாற்றப்பட்டு விட்டோம் என்கிற போது வரும் அயர்ச்சி, என்று பலவித உணர்ச்சிகளை அனாயசமாக காட்டியுள்ளார்.

நயன்தாராவுக்கு சின்ன பாத்திரம் தான். ஆறம் எல்லாம் பார்த்த பிறகு இதில் அவரை பார்க்கும்போது சின்ன வேடம் தான். நன்றாக செய்துள்ளார். ஆர்ஜேபாலாஜி ‘நானும் ரவுடி தான்’ படத்தில் இருந்த அளவு இந்தப் படத்திலும் நன்கு செய்திருக்கிறார். பிரகாஷ் ராஜ் குப்பத்து டானாக வருகிறார். இந்த மாதிரி பாத்திரம் எல்லாம் அவருக்குத் தண்ணிப் பட்ட பாடு. ஸ்னேகா முக்கிய வேடத்தில் ஆனா சின்ன வேடத்தில் வருகிறார். தேர்ந்த நடிகை அவர்.  சிவகார்த்திகேயனின் பெற்றோராக வரும் சார்லி, ரோகினி அருமையாக நடித்துள்ளனர். ஓரிடத்தில் ரோகினி சிகாவிடம் தான் வீட்டு வேலை செய்யுமிடத்தில் முதலாளி தவறாக நடக்க முயன்றபோது தான் கோபத்தை வெளிப்படுத்திய விதத்தை சொல்லுவார். அந்த இடத்தில் சிகாவின் முகத்தில் தோன்றும் உணர்ச்சிகள் அருமை. தம்பி ராமையா, ரோபோ ஷங்கர், சதீஷ், வினோதினி, கற்பக விநாயகம், Y.G.மகேந்திரன், மன்சூர் அலி கான் என்று ஒரு பெரிய குழுவே படத்தில் உள்ளது. அனைவரின் பங்களிப்பும் நன்று. இயக்குநருக்குப் பாராட்டுகள்.  இப்படத்தில் நடித்தவர்கள் யாருமே மிகையில்லாமல் நடித்திருப்பது சிறப்பு.

நிறைய சம்பவங்கள் இருப்பினும் தெளிவாகக் கதையை எடிட் செய்த ரூபினும், பதிவு செய்த ஒளிப்பதிவாளர் ராம்ஜியும் வாழ்த்தைப் பெறுகிறார்கள். அனிருத் புகுந்து விளையாடியிருக்கார். பின்னணி இசை கச்சிதம். பாடல்களும் நன்று.

ஆரம்பத்தில் இருந்து நூல் பிடித்தார் போல் பயணிக்கிறது கதை. ஒரு குழப்பம் இல்லை, ஓர் இடத்திலும் தொய்வு இல்லை. ராஜா கையை வெச்சா அது ராங்கா போயிடாதுன்னு காட்டிவிட்டார் இயக்குநர் ஜெயம் ராஜா! தனி மனித ஒழுக்கம் வளரவேண்டும், நாம் ஒவ்வொருவரும் மாறாத வரை சமூகம் மாறாது என்பதை அழகாக சொல்லியுள்ளார்.

Previous Older Entries