என் மாமியார் – தோற்றம் 23.04.1929 மறைவு 18.04.2017

ஆண்டும்மா என்று அன்போடு குடும்பத்தாரால் அழைக்கப்படும்  என் மாமியார் அவர் வீட்டில் மூத்த மகள், புகுந்த வீட்டில் மூத்த மருமகள். அவர் ஜபல்பூரில் வளர்ந்தவர். கொஞ்சம் வைதீகமான சென்னை வாழ் குடும்பத்தில் உள்ள ஒருவருக்குத் தனது பதினாறாவது வயதில் வாக்கப்பட்டார். அந்த வீட்டுப் பழக்க வழக்கங்களை அந்த இளம் வயதில்அவர் விரைவில் கற்றுக் கொள்ள வேண்டியிருந்தது. பிறந்த வீடும் புகுந்த வீடும் மக்கள் செல்வம் நிறைந்த வீடுகள். அதனால் சிறு வயது முதலே ரொம்ப பொறுப்பு அதிகம் அவருக்கு. அவர் திருமணமாகிப் போன போது அவர் கடைசி நாத்தனாருக்கு நாலு வயது தான். இந்தத் தலைமுறையில் பலர் பிள்ளை வரம் வேண்டி செயற்கைக் கருத்தரிப்பை நாடும் இவ்வேளையில், இவர் முதல் குழந்தையை உண்டாகியிருந்த சமயத்தில் அவரின் தாயாரும் உண்டாகியிருந்தார். அது ஒரு கனாக் காலம் :-}

சின்ன வயது முதலே பொறுப்பை இயல்பாக ஏற்றுக் கொண்டதனால் அவருக்குக் சுற்றமும் நட்பும் மரியாதையையும் இயல்பாகவே வழங்கியது. அனைத்து நாத்தனார்கள், மைத்துனர்கள் திருமணங்களை முன்னின்று நடத்தியது மட்டுமில்லாமல் அவர்களின் பேறு காலத்திலும் எல்லா விதத்திலேயும் உதவியாக இருப்பார்.  என் மாமனார் அப்பொழுது மத்திய அரசில் குமாஸ்தா வேலையில் தான் இருந்தார். பின்பு உழைப்பால் படிப்படியாக முன்னேறினார். அந்தக் கால வழக்கப்படி கூட்டுக் குடும்பத்தில் சம்பளத்தை முழுக்க அவரின் அப்பாவிடம் கொடுத்துவிட வேண்டும். தன் கைச்செலவுக்கும், தன் மனைவியின் கைச்செலவுக்கும் டியுஷன் எடுத்து உபரி வருமானம் ஈட்டினார் என் மாமனார். நான்கு குழந்தைகள் பிறந்த பிறகு அவருக்கு பெங்களூருக்கு மாற்றல் ஆகியது. நான்கு குழந்தைகளுடன் பெங்களூருக்குக் குடி போகிறவருக்கு அங்கே குடும்பம் அமைக்க அவரின் அப்பா சொல்ப பணமே கொடுத்தனுப்பினாராம். பெரிய குடும்பம், நடுத்தர வர்க்கம் என்றாலே எப்பொழுதும் பண நெருக்கடி தான்! என் மாமனாரின் வருமானத்தில் நாலு குழந்தைகளுடன் தனிக் குடித்தனமாக இருப்பது சிரமம் என்று இரண்டு பிள்ளைகளை என் மாமியாரின் பெற்றோர், மாமாக்கள் சில வருடங்கள் வளர்த்துள்ளனர்.

பெங்களூரு சென்று சிறிது காலத்திலேயே பெல்காமுக்கு மாமனாருக்கு மாற்றலாகிவிட்டது. பிள்ளைகள் எல்லாரையும் நல்ல பள்ளியிலிருந்து மாற்ற வேண்டாம் என்பதால் என் மாமியார் பெங்களூருவிலேயே தனியாக குடும்பத்தை நிர்வகிக்க என் மாமனார் பெல்காமில் தனியாக வசித்து வந்தார். என் மாமியாருக்கு உதவியாக அவரின் தம்பி குடும்பம் பெங்களூருவுக்கு வந்தது. உறவுகள் உதவுவதற்காக மாற்றல் வாங்கிக் கொண்டு வருவது போன்ற நிகழ்வுகள் இந்த மாதிரி பதிவுகளில் தான் இனி பார்க்க முடியும் என்று நினைக்கிறேன். என் கணவரை தன்னம்பிக்கை மிக்கவராக, தமிழில் ஆர்வமுள்ளவராக, பொறியியல் துறையில் சேர்ந்து படிக்க உந்துகோலாக இருந்தவர் இந்த மாமா தான்.

அந்தக் காலத்தில் விசேஷங்களோ துக்கங்களோ ஆள் பலம் அவசியம். ஏனென்றால் வெளியாட்களை நியமித்தால் அவர்களுக்குப் பணம் கொடுக்க வேண்டும். உறவினர்கள் தான் உழைப்பை எந்த பதிலுதவியும் எதிர்பார்க்காமல் செய்வார்கள். அதில் முதன்மையானவர் என் மாமியார். பிறந்த வீடு, புகுந்த வீடு இரண்டுமே இவரின் தன்னலம் கருதா உழைப்பையே எதிர்பார்த்திருந்தன. எல்லா விசேஷங்களும் இவர் பங்களிப்பினால் மட்டுமே சிறப்படையும். மிகவும் புத்திசாலி. எதையும் திட்டமிட்டு செய்வார். குறைப் பிரசவத்தில் பிறந்த குழந்தையையும் தன் பராமரிப்பினால் நல்ல நிலைக்குக் கொண்டு வந்து விடுவார். எப்படி செலவை குறைத்து நிறைவாக செய்யலாம் என்று தான் பார்ப்பார். என் அத்தை மகள் திருமணத்துக்கு வந்து இவர் ஓடியாடி செய்ய வேண்டும் என்று எந்த அவசியமும் இல்லை. ஆனால் என் அத்தை இறந்து விட்டதால் தாயில்லா பெண் கல்யாணம் என்று சீர் சாமான் வாங்குவதில் இருந்து திருமணத்தில் உணவு பரிமாறுவது வரை உதவி செய்தார். அவரின் பிள்ளைகளை மிகவும் நன்றாக வளர்த்துள்ளார். மகன்கள் அனைவரும் வீட்டு வேலைகளை அருமையாக செய்வர். பெண் ஆணென பாகுபாடு பார்க்காமல் அனைவருக்கும் எல்லா வேலைகளிலும் நன்கு பயிற்சி அளிப்பார்.

முதலில் வாழ்க்கையில் சிரமப்பட்டாலும் பிள்ளைகள் எல்லாரும் நல்ல நிலைக்கு வந்த பிறகு அவருக்கு மகிழ்ச்சியான வாழ்வே. அந்த விதத்தில் என் மாமனார் மாமியார் மிகவும் கொடுத்து வைத்தவர்கள். உழைப்பின் பயனை அவர்களால் பார்க்க முடிந்தது. என் மாமியார் தன் பள்ளி இறுதி வகுப்பை முடிக்காவிட்டாலும் தன் முயற்சியால் ஆங்கிலம், இந்தி, கன்னடம் கற்றுக் கொண்டு நன்றாகப் பேசுவார். சிறந்தத் தையல் கலை நிபுணர். அமெரிக்காவில் எங்களுடன் வாழ்ந்த போது என் மகளுக்கும் மகனுக்கும் ஹேலோவீன் காஸ்டியும் செய்து கொடுத்திருக்கிறார். {என் மகனுக்கு பேட்மேன், என் மகளுக்கு சின்டரெல்லா.} புது இடங்கள் சுற்றிப் பார்க்க, எல்லா விஷயங்களையும் தெரிந்து கொள்ள மிகவும் ஆர்வம் அவருக்கு. அமேரிக்கா வந்திருந்த போது என் மாமனார் அமைதியாகப் புத்தகம் படித்துக் கொண்டிருந்தால் இவர் டிவியில் எல்லா நிகழ்ச்சிகளையும் பார்த்து எது சுவாரசியமான நிகழ்ச்சி என்றும் என்னிடம் சொல்லிவிடுவார்.

சமையல் அறையை பார்த்தால் சமைக்கும் இடமா என்று தோன்றும். அவ்வளவு துப்புரவாக இருக்கும். ஒரு இடத்தில் எண்ணெய் பிசுக்கு இருக்காது. சமையல் செய்வதை அவர் ஒரு தவமாக மேற்கொள்வார். எது செய்தாலும் அப்படியொரு ருசி! பெரிய குடும்பத்தை நிர்வகித்ததால் இருபது பேருக்கு என்றாலும் அனாயாசமாக சமைத்து விடுவார். ஸ்ரீ ராம ஜெயம் தினமும் எழுதுவார். கையெழுத்து முத்து முத்தாக இருக்கும்.

அவர்களின் ஐம்பதாவது திருமண நாள் விழாவும், மாமனாரின் எண்பதாவது பிறந்த நாளும் விமர்சையாகக் கொண்டாடப் பட்டது. என் மாமனார் இறந்த பிறகு ஒன்பது வருடங்கள் எங்களுடன் இருந்து கொள்ளுப் பேரன்கள், பேத்திகளையும் கொஞ்சி மகிழ்ந்தார். என்பது வயதுக்கு மேல் குளியலறையில் வழுக்கி விழுந்து இடுப்பு ஒடிந்து அறுவை சிகிச்சைக்குப் பின் தன் விடா முயற்சியால் திரும்பவும் நன்றாக நடக்க ஆரம்பித்து 2 கிலோமீட்டர் வரை வாக்கிங் போவார். கடைசி இரண்டு ஆண்டுகளாக dementia வந்து அவரையும் மீறி உடல் நலக் குறைபாட்டினால் அவதிப்பட்டார். ஆனால் அவரின் நல்ல மனசுக்கு அவரின் நான்கு வாரிசுகளும் அவரை கடைசி வரை நன்கு கவனித்துக் கொண்டனர். இறுதி முடிவும் ரொம்ப சிரமப் படாமல் வந்தது.

சேவை மனப்பான்மையோடு கர்ம யோகத்தைக் கடைபிடித்து ஆச்சாரியன் திருவடியை அடைந்த அவருக்கு என் இதயம் கனிந்த நன்றியையும், வணக்கத்தையும் தெரிவித்துக் கொள்கிறேன்.

பவர் பாண்டி – திரை விமர்சனம்

ராஜ் கிரணுக்காகவே எழுதப்பட்டக் கதை இது என்று சொல்லலாம். முதல் பிரேமில் இருந்து கடைசி பிரேம் வரை படம் முழுவதும் நிறைந்து நிற்கிறார் அவர். தனுஷின் கதை, இயக்கம், தயாரிப்பு இப்படம். நிறைய படங்களைத் தயாரித்திருக்கிறார். அதனால் அதில் பிரச்சினையில்லை. இயக்கம் முதல் முறை. சிம்பிள் கதையைத் தேர்ந்தெடுத்ததும் அதை 125நிமிடங்களில் முடித்திருப்பதும் தவறுகளைக் குறைக்க உதவியிருக்கு.

ராஜ் கிரணுக்கு அடுத்துப் பாராட்டப்பட வேண்டியவர் ஷான் ரோல்டன். அருமையான பின்னணி இசை. பாடல்கள் நன்றாக இருந்தாலும் அளவில் அதிகம். அந்தப் பாடல்களில் இரண்டை தனுஷ் கத்திரித்திருந்தால் படம் இன்னும் தொய்வில்லாமல் இருந்திருக்கும். இப்போ கூடத் தாமதமில்லை. கத்திரித்து விடலாம்.

கதையின் முதல் பாதி மிகவும் மெதுவாகப் போகிறது. பெற்றோர் பிள்ளைகள், இரு சாராருமே நல்லவர்களாக இருப்பினும் தலைமுறை இடைவெளியினால் மனக் கசப்பு ஏற்படுவதை நிறைய படங்களில் பார்த்துவிட்டோம். {ராஜ்கிரண் நடித்த மஞ்சப்பையே ஒரு உதாரணம்}. முதல் பாதி படம் பார்த்துக் கொண்டிருக்கையில் ஒன்னும் புதுசா இல்லையே என்கிற ஆயாசம் தான் ஏற்படுகிறது.

இதில் தந்தை கேரக்டர் ஒய்வு பெற்ற ஸ்டன்ட் மாஸ்டர். ராஜ் கிரண் பத்திரத்தில் பச்சக் என்று சரியாகப் பொருந்துகிறார். ஒரு சென்னைவாசியாக, ஆங்கிலம் கலந்து பேசும் இன்னும் மனத்தில் இளமையோடு இருக்கும் ஒரு தாத்தாவாகப் பக்காவா பிராகாசிக்கிறார் ராஜ் கிரண். அவர் மகனாக பிரசன்னாவும், மருமகளாக சாயா சிங்கும் வெகு இயல்பாக நடித்திருக்கிறார்கள். குட்டிப் பிள்ளைகள் இருவர் நடிப்பும் அதிகப் பிரசங்கித் தனம் இல்லாமல் நன்றாக உள்ளது. பவர் பாண்டியின் பக்கத்து வீட்டு இளைஞரும் நண்பருமாக வருவது யார் என்று தெரியவில்லை, நன்றாக செய்திருக்கிறார், நல்ல துணைப் பாத்திரம் இந்தக் கதைக்கு.

ஒரு தேடலுடன் வீட்டை விட்டுப் புறப்படும் பாண்டி சிலர் உதவியால் தன் முதல் காதலியைத் தேடிப் போகிறார். இள வயது ராஜ் கிரணாக தனுஷும், அவர் காதலியாக மடோன்னா செபாஸ்டியனும் ப்ளாஷ் பேக்கில் வருகிறார்கள். மடோன்னா இந்தப் படத்தில் முந்தையப் படங்களைவிட அழகாகத் தெரிகிறார். இதே மேக்கப்பைத் தொடர்ந்து கையாளலாம். தனுஷ் இளவயது ராஜ் கிரணாக சற்றும் பொருந்தவில்லை. இருவரின் உடல்மொழிக்கும் சம்பந்தமே இல்லை. மேலும் ராஜ் கிரணின் பாத்திரம் இளவயதில் தனுஷ் செய்யும் அலட்டல்களை செய்யுமா என்பதும் மனத்தில் நெருடுகிறது. படத்தில் அதிகத்தொய்வு ஏற்படுவது இங்கே தான்.

மடோன்னாவின் முதிர்ந்த வயது பாத்திரத்தில் ரேவதி வருகிறார். அது அருமையான தேர்வு. இருவரும் மலையாளம் என்பதாலும் நடை உடை பாவனையில் ஒரு நெருக்கம் உள்ளது. அந்நியமாகத் தெரியவில்லை. பின் பாதியில் கதை அங்கே இங்கே ஊசலாடி கடைசியில் ஒரு நல்ல முடிவுடன் முடிகிறது. கடைசி காட்சியில் இயக்குநர் தெரிகிறார். முடிவு மட்டும் தான் படத்தைக் காப்பாற்றுகிறது. ஆனாலும் பேஸ்புக்கில் அந்தச் சிறுவன் ஒருவருக்கு பிரெண்டே இல்லாமல் எதேச்சையாக அவர் பக்கத்தில் உள்ள புகைப்படங்களைப் பார்ப்பதெல்லாம் டூ மச்.

ஹார்லி டேவிட்சனாக பவர் பாண்டியை ரிலீஸ் பண்ண நினைத்திருப்பார் தனுஷ், ஆனால் நமக்குக் கண்ணில் தெரிவது என்னவோ பஜாஜ் தான்!

காற்று வெளியிடை – திரை விமர்சனம்

கார்த்தி, அதிதி ராவ் ஹைதரி – இவர்களை வைத்து ஒரு காதல் மேஜிக் செய்ய நினைத்திருக்கிறார் மணி. வருண் சக்கரபாணி {VC} லீலா ஏப்ரகாம் இருவரும் காதல் வயப்பட்டு, காதலிக்கும் தருணங்களில் {விடியோ கேசட்டில் பிரபோசல் அனுப்புவது எல்லாம் ரொம்ப ரொமாண்டிக்} மணி P.C.சர்காராக மிளிர்கிறார். மற்ற சமயங்களில் அவர் கிரிகாலனாக வலம் வருவது நம் இழப்பே.

கருப்புத் தோல், வெள்ளைத் தோல் பட்டிமன்றம் போய்கொண்டிருக்கும் சமயம் இது. அதிதியின் நிறம் பளிங்கு வெள்ளை. ஒளிப்பதிவாளர் ரவி வர்மன் அவர் முகத்தின் மேல் அளவில்லாக் காதல் கொண்டிருக்க வேண்டும். ஒரு பிரேமில் கூட அழகு ஒரு மாசு குறையவில்லை. என்ன லைட்டிங் மேஜிக்கோ, அவர் முகத்தில் எப்பவும் ஒரு பொன்னிற ஒளி மின்னுகிறது! வில்லென வளையும் உடம்பு. லீலா ஏப்ரகாமாக மிகுந்த பொறுப்புள்ள, சமூக அக்கறையுள்ள மருத்துவராக, தன்மானம் மிகுந்தப் பெண்ணாக வாழ்ந்திருக்கிறார் அதிதி.

கார்த்தி முந்தையப் படங்களின் சாயல் இல்லாமல் ஏர் போர்ஸ் போர் விமானத்தின் விமானியாக வெகு இயல்பாகப் பொருந்தி நன்றாக நடித்துள்ளார். உடல் மொழி கச்சிதம்! ஆனால் பாத்திரப் படைப்பில் சறுக்கல் இருப்பதால் அவர் நடிப்பு நம் மனத்தில் ரொம்பப் பதியவில்லை.  ஆணாதிக்கம் மிகுந்தவராக கார்த்தி இருப்பது ஏர்போர்ஸ்ஸில் இருப்பதாலோ என்று நாம் எண்ணும்போது அவர் குடும்ப அறிமுகத்தின் மூலம் அவர் தந்தையின் குணத்தை ஒரே சீனில் காட்டி எப்படி மகன் அவர் மாதிரி உருவாகியிருக்கார் என்று புரியவைக்கிறார் இயக்குநர். மணி ரத்னம் தெரியும் சில இடங்களில் இவ்விடமும் ஒன்று.

கார்கில் போர் சமயத்தில் கதை நடப்பதாகக் காட்டப்படுகிறது. எந்த விதத்திலும் கார்கில் போரின் அரசியலோ, போர் வியுகங்களோ கதையில் இல்லை. எந்தப் போரில் வேண்டுமானாலும் இக்கதை நடப்பதாகக் கட்டப்பட்டிருக்கலாம். என்ன ஒன்று, ஈமெயிலும் செல்போனும் பரவலாக இல்லாக் காலம் எனக் கொள்ள கார்கில் போர் காலகட்டம் உதவுகிறது.

கார்த்தி போர்க் கைதியாவதோ, அதன் பின் தப்பித்து வெளியே வரும் முயற்சிகளிலோ எதிலுமே துளி சஸ்பென்ஸ் இல்லை. அதே போல ஜெயிலில் துன்புறுத்தப்பட்டு அடைபட்டுக் கிடக்கும் காலத்தில் அவரின் ஆணாதிக்கக் குணம் மாறி தன்னைத் தாண்டி பிறரை நினைக்கும் குணம் எவ்வாறு வந்தது என்பதற்கும் நம்பவைக்கும் அளவில் காட்சியமைப்போ திரைக்கதையோ இல்லை.

படம் முழுவதும் நடப்பது ஸ்ரீநகர், லடாக், ஹிமாச்சல் பிரதேசம் பகுதிகளில். {ஆனால் படமாக்கப்பட்டது குன்னூர் கொடைக்கானலாம்} கண்ணுக்கு விருந்து வைக்கிறார் ரவி வர்மன். விமானம் பயணிக்கும்போது நாமும் அதில் பயணிக்கிறோம். பனி மலையில் நாமும் நடக்கிறோம். அருமையான ஒளிப்பதிவு! இசை ஏ.ஆர்.ரஹ்மான். பாடல்கள் நன்றாக இருக்கின்றன. பின்னணி இசையும் (குத்தப் ஈ கிருபா} படத்துக்குப் பலம் சேர்க்கிறது. செட் டிசைனும் நன்றாக உள்ளது.

ஒகே கண்மணியில் சேர்ந்து வாழ்வது சகஜமான ஒன்றாகச் சொல்லியிருந்தார் மணி. இப்படத்தில் இரு சம்பவங்களில் திருமணத்திற்கு முன்பே பெண் கர்ப்பம் தரித்து அதுவும் இயல்பென காட்டுகிறார். இன்னும் அந்தளவு தமிழ்க் கலாச்சாரம் மாறிவிடவில்லை என்றே எண்ணுகிறேன்.

ஆனால் ஒரு நல்ல பாயிண்டை பெண்கள் சார்பாக சொல்ல வந்திருக்கிறார் மணி. அதற்கு அவரை பாராட்டவேண்டும். பெண்ணை மதிக்காத காதலன்/கணவனோடு எவ்வளவு தான் காதலிக்கும்/மனைவிக்கும் அவன் மேல் அன்பிருந்தாலும் அந்த abusive relationshipல் வாழ வேண்டிய அவசியம் பெண்ணுக்கு இல்லை என்பதை அதிதி பாத்திரம் மூலம் உணர்த்துகிறார். ஆனால் படத்தை சுபமாக முடிக்க வேண்டும் என்பதால் விசி மாறிவிட்டதாகக் காட்டி அவர்களை இணைய வைத்திருப்பது சொல்ல வந்தக் கருத்தை நீர்த்துப் போகச் செய்து விடுகிறது.

திரைக்கதையில் நிறைய ஓட்டைகள் இருந்தும் அதை சரி செய்ய மணி மெனக்கிடாதது ஏன் என்று தெரியவில்லை. அழகானக் காதல் கதையாக வந்திருக்க வேண்டியது. காதலன் காதலி இருவர் உணர்வுகள் மீதும் நம்மால் ஒன்ற முடியாததால் படம் முடிந்து வெளியே வரும்போது காற்றே கொட்டாவியாக வருகிறது.

கவண் – திரை விமர்சனம்

தூர்தர்ஷன் காலத்தில் செய்தி வெறும் நடப்பு செய்தியாக இருந்தது. ஆனால் இன்றோ பரபரப்பான பிரேக்கிங் நியுசுக்கு அடிமையாகிவிட்ட பார்வையாளர்களை எப்படி தங்கள் சேனலையே பார்க்குமாறு தக்க வைத்துக் கொள்ளவும், டிஆர்பி ரேடிங்கை உயர்த்தவும் தகிடு தத்தம் வேலை செய்யும் இன்றைய தொலைக்காட்சி ஊடகத்தின் உண்மை முகத்தைக் காட்ட முயன்றிருக்கிறார் இயக்குநர் கே.வி.ஆனந்த். அவர் கதைக்கு உதவி எழுத்தாளர் சுபா.

ஒரு நல்ல ஊடவியலாளராக வர உழைக்கும் கதாபாத்திரம் விஜய் சேதுபதிக்கு. முதலில் வரும் கெட் அப்பில் நன்றாக இருக்கிறார். அப்படியே தொடர்ந்து இருந்திருக்கலாம். ஒரு மாறுதலான முக அமைப்பைப் புது சிகை அலங்காரம் அவருக்குக் கொடுத்தது. மெருகேறிய நடிப்பு விஜய் சேதுபதிக்கு. அவருக்குத் துணை பாத்திரமாக மடோன்னா செபாஸ்டியன். அவரும் மிகவும் நன்றாக நடிக்கிறார். டண்டணக்கா டணக்குணக்கா என பாத்திரக் கடைக்குள் யானை புகுந்தார் போல டி.ஆர் எட்டு வருடத்திற்குப் பிறகு ரீ என்டிரி! ஒரு ராஜ் டிவி மாதிரி சேனலின் உரிமையாளராக வருகிறார். முதலில் சில சீன்களில் எரிச்சல் படுத்தினாலும் பின் பாதியில் அதகளப் படுத்துகிறார்.

ஆகாஷ்தீப் செய்கால் அயன் படத்தில் வில்லன், இந்தப் படத்திலும் அவரே. நன்றாக தடித்து வயதும் ஏறியிருக்கிறார். ஆண்டொன்று போனால் வயதொன்று கூடும் தானே. ரொம்ப சுமாரான நடிப்பு. இவரைத் தவிர நாசர், ஜெகன், விக்ராந்த், பாண்டியராஜன் & நமது ட்விட்டர் கிரேசி கோபாலும் நடித்துள்ளனர். பாண்டியராஜனின் குரலில், வார்த்தை உச்சரிப்பில் அவ்வளவு தெளிவில்லை.

இசை ஹிப் ஹாப் தமிழா. ஆக்சிஜன் பாடல் தவிர வேறு ஒன்றும் சொல்லிக் கொள்ளும் படி இல்லை. கே.வி.ஆனந்த் எடிட்டிங், ஒளிப்பதிவில் குறை வைக்கவில்லை. தேவையற்ற இடங்களில் பாடல்களும் நடனங்களும் படத்தில் தொய்வை ஏற்படுத்துகின்றன.

உண்மைக்கு முக்கியத்துவம் தராமல் பணத்துக்காக எப்படி ஊடக இயக்குநர்கள் எந்தக் கீழ் தரத்துக்குப் போகவும், குற்றம் செய்யவும் தயாராக இருக்கிறார்கள் என்பது தான் கதைக் கரு. பாலியல் தொல்லைக்கு உட்பட்ட பெண்ணுக்கு ஊடகங்கள் எப்படி தனி மனித அந்தரங்கத்துக்கு மதிப்பளிக்காமல் வெட்ட வெளியில் போட்டுடைக்கின்றன, அதனால் சம்பந்தப்பட்டவர்களுக்கு ஏற்படும் மனக் கஷ்டம் இவை காட்டப்பட்டிருப்பது பாராட்டுக்குரியது.

ஆனால் எடுத்துக் கொண்ட எந்தச் சம்பவத்திலும் சுவாரசியமே இல்லை. ரகுவரன் அர்ஜுன் முதல்வன் பேட்டி மாதிரி இதில் போஸ் வெங்கட்டுக்கும் விஜய் சேதுபதிக்கும் ஒரு நச் பேட்டி உள்ளது. அதுவும் க்ளைமேக்சிலும் மட்டுமே கொஞ்சம் சுவாரசியம். நிறைய விஷயங்களை சொல்ல முற்பட்டிருக்கிறார்கள், எதிலுமே முழுமை இல்லை. முதல் பாதியில் இருந்த விறுவிறுப்பு இரண்டாம் பாதியில் இல்லை.

நீயா நானா கோபி, கலந்துரையாடல் ஏங்கர்கள் குஷ்பூ, இலட்சுமி இராமகிருஷ்ணன், போன்றவர்களை நன்றாக கலாய்த்திருக்கிறார்கள். ஆனால் கதை, சித்தன் போக்கு சிவன் போக்கு என்று போய் ஒரு மாதிரி இஸ்லாம், தீவிரவாதி என்று பின்னிப் பிணைத்து முடிகிறது.

சில நல்ல சீன்கள் உள்ள சுமாரான படம் கவண். அவர் இயக்கியப் படங்களில் அயனுக்குப் பிறகு கோ பரவாயில்லை. அதன் பின் வந்த மாற்றான் சொதப்பல். அநேகனுக்கு அவர் எழுதிய திரைக்கதையை விட அப்படத்தைப் பார்த்தவர்கள் அளித்தப் பொழிப்புரை இன்னும் சுவாரசியமாக இருந்தது. உண்டிவில்லை இன்னும் கொஞ்சம் டைட்டா இழுத்து விட்டிருக்கலாம் – கவண்.

மாநகரம் – திரை விமர்சனம்

ரொம்ப யதார்த்தமான அதே சமயம் சிறப்பாக பின்னப்பட்டத் திரைக்கதையாக அமைந்துள்ளது மாநகரம். பல புது முகங்கள், பழைய முகங்களுடன் சேர்ந்து அடர்த்தியாக நெய்யப்பட்ட நறுமணம் மிக்கக் கதம்ப மாலையாக மணக்கிறது மாநகரம். சென்னை மாநகரத்தைப் பற்றிய கதை இது என்பதால் என் முகத்தில் கூடுதல் புன்னகை. முதல் படமென தெரியாத அளவில் லோகேஷ் கனகராஜின்  திரைக்கதையும் இயக்கமும் பாராட்டைப் பெறுகிறது!

சென்னை வாழ்க்கையை அப்பட்டமாக காட்டுகிறது படம். பிழைப்புக்காக தமிழகத்தின் பல ஊர்களில் இருந்து சென்னை வந்து, பின் சென்னையையே சொந்த ஊராக பாவித்து வசிப்பவர்கள் தான் இங்கே அதிகம். அப்படி வெளியூரில் இருந்து வரும் இருவரில் ஒருவர் டேக்சி ஓட்டுநராக வரும் சார்லி, இன்னொருவர் ஐடி வேலையில் சேருவதற்காக வரும் ஸ்ரீ. இவர்களுடன் சென்னையிலேயே வசிக்கும் சந்தீப் ஆகிய மூவரின் வாழ்க்கையில் நிகழும் சம்பவங்கள் இறுதியில் ஒன்று கூடும் இடமாக க்ளைமாக்சில் சேர்க்கிறது திரைக்கதை. மூவருமே சென்னையை ஏற்றுக் கொள்ளவோ உதறித் தள்ளவோ முயன்றாலும் இறுதியில் சென்னை அவர்களை வசீகரித்து ஆட்கொள்கிறது.

ஒரு கேங்க், கொடுத்தக் கடனுக்கு வட்டி கட்டாததற்காக கட்டாதவனின் குழந்தையைக் கடத்த திட்டமிடுகிறது. கடத்தப் பட வேண்டிய பள்ளிப் பிள்ளைக்குப் பதிலாக தவறுதலாக வேறொரு குழந்தை கடத்தப்பட்டு அதன் தொடர்ச்சி படத்தை விறுவிறுப்பாகிறது. இதில் முணீஸ்காந்த் சூப்பராக செய்திருக்கிறார். நகைச்சுவை இயற்கையாக வருகிறது அவருக்கு. அவர் அந்த கேங்கின் புது அடியாள். அவர் தான் தவறான குழந்தையை கடத்தி விடுகிறார், அந்தப் பிள்ளையின் அப்பாவோ சென்னை மாநகரத்தின் மிகப் பெரிய தாதா! அவர் பேச ஆரம்பித்தாலே சிரிப்பு வரும் அளவுக்கு நன்றாக செய்திருக்கிறார்.

இப்படத்தின் இன்னொரு சுவாரசியம், நாம் இங்கே சந்திக்கும் பலரின் பெயர்களும் நமக்குத் தெரியாத மாதிரி சார்லி, சந்தீப், ஸ்ரீயின் கதாபாத்திரங்களின் பெயர்கள் நமக்குக் கடைசி வரை தெரியாது. சந்தீப் காதலிக்கும் பெண்ணாக ரெஜினா கசான்ட்ரா வருகிறார். அவரும் நன்றாக செய்திருக்கிறார். கடத்தப்படும் குட்டிப் பையனும் சூப்பர். காவல் நிலையத்தில் நடப்பவை நாம் அப்படியே நிஜ வாழ்வில் காண்பது தான். நல்ல காவலரும் உள்ளனர், கெட்டவர்களும் உள்ளனர். ஒவ்வொரு கதாபாத்திரமும் தவறில்லாமல் படைக்கப்பட்டிருக்கு.

அருமையான படத் தொகுப்பு {பிலோமின்}. கொஞ்சம் கூட தொய்வில்லாமலும், தெளிவாகவும் நகருகிறது கதை. முதல் காட்சியில் இருந்து கவனமாகப் பார்த்தால் ஒவ்வொரு கதாபாத்திரத்தின் வெவ்வேறு குணாதிசயங்களை முதலிலேயே இயக்குநர் காட்டியிருப்பது தெரிய வரும். ஒவ்வொரு காரியத்துக்கும் காரணங்கள் பின்னால் தெரிய வருவது அருமை. நிறைய காட்சிகள் இரவில் தான் நடக்கின்றன. விஷ்ணுவின் ஒளிப்பதிவும் A 1!  ஜாவேத் ரியாசின் பின்னணி இசை {நிறைய எண்பதுகளின் ரஜினி பாடல்கள்} நன்றாக உள்ளது.

குறை இல்லை என்று சொல்ல முடியாது. ரெஜினா சந்தீப் காதல் ஒரு வன் தொடர்தலை நினைவு படுத்துகிறது. ஆனால் சந்தீப் பின்னால் செய்யும் செயல்கள் அவரின் ஆழ்ந்த அன்பையும் காட்டுகிறது. நிச்சயமாக இது ஒரு வித்தியாசமான படம். நல்லதும் கெட்டதும் சேர்ந்ததே ஒரு நகரம், அதில் நாம் வாழப் பழகிக் கொள்ள வேண்டும் என்று முடிக்கிறார் இயக்குநர். அவருக்கு நம் வாழ்த்துகள்!

 

பெண்

குழந்தை பிறந்தவுடன் கேட்கப்படும் முதல் கேள்வி ஆணா பெண்ணா என்பது தான். ஆண் குழந்தை என்றால் இன்றும் அனைத்துத் தரப்பினரிடமும் சற்றே அதிக மகிழ்ச்சி ஏற்படுதல் குறையவில்லை என்பது தான் உண்மை நிலை. பெண் பிறந்ததும் மகாலட்சுமி பிறந்திருக்கிறாள், பெண் குழந்தை தான் அதிக அன்புடன் இருக்கும், பெண்ணுக்கு தான் அழகு செஞ்சு பார்க்க முடியும் என்று சொல்லுவதெல்லாம் மேல் பூச்சுக்கான சொற்கள். மூன்றாவது குழந்தையும் பெண்ணாகப் பிறந்தால் உண்மையான அன்புடன் போற்றி கொண்டாடும் பெற்றோர் உள்ளனர், ஆனால் அவர்கள் வெகு சிலரே.

குழந்தையை பெற்றேடுப்பதே ஒரு பெண் தான். இன்று வரை அறிவியல் எத்தனை வளர்ந்திருந்தாலும் இதற்கு மட்டும் மாற்று வரவில்லை. அதற்கு இயற்கைக்கு நன்றி சொல்ல வேண்டும். மகப்பேறு மகத்துவம் மட்டும் அவளிடம் இல்லாதிருந்தால் இந்த அளவு கிடைக்கும் மதிப்பயும் மரியாதையையும் கூட அவள் இழந்து வெறும் போகப் பொருளாக மட்டுமே இருந்திருப்பாள். ஆனால் இந்தப் பெருமையே அவளின் பலமும் பலவீனமும் ஆகிறது. முள்ளில் மேல் விழுந்த சேலை கிழிந்தால் முள்ளுக்கு எந்த நட்டமும் இல்லை சேலைக்கு தான் என்பது போல் ஆண் பெண் உறவில் பங்கம் ஏற்பட்டால் களங்கம் பெண்ணுக்கு தான். ‘ஆம்பள கெட்டா வெறும் அத்தியாயம் தான், ஆனா பொம்பள கெட்டா பொஸ்தகமே போட்டுடுவா’ என்று ஊர்வசி சொல்வது {MMKR} தான் உலக நடப்பு.

ஆசிட் வீச்சோ, வன் புணர்வோ, வன் தொடர்தலோ, அடி உதை கொடுத்து குடும்பத்தினரால் வன்முறைக்கு ஆட்படுத்தப் படுவதோ, மன உளைச்சல் உண்டாக்கி வருத்துவதோ ஆணுக்கு நேர்வதில்லை. அதனால் தான் என்னவோ பெண்ணுக்கு இழைக்கப்படும் அநீதிகளையும் அவர்களால் புரிந்து கொள்ளவும் முடிவதில்லையோ என்னவோ!

பெண்ணை ஏமாற்றி வயிற்றில் பிள்ளையைக் கொடுத்தபின் ஆண் தன் வழியே போக முடியும். பெண்ணுக்கோ கருச்சிதைவு செய்யவும் தயக்கம், அதை பெற்று ஒத்தை ஆளாக வளர்ப்பதும் கஷ்டம். {ஏன் பெண் ஏமாந்தாள் என்று தனியாக பட்டிமன்றம் வைத்துக் கொள்ளலாம். அது வேற டிபார்ட்மென்ட்.} ஆனால் மொத்தத்தில் எதிர்வினகளினால் பாதிக்கப்படுவது பெண் தான்.

ஆண் பெண் இருவரும் சரி நிகர் சமானமில்லை. முதலில் புரிந்து கொள்ள வேண்டியது பெண்ணும் ஆணும் வெவ்வேறானவர்கள் என்பதை தான். எவ்வளவு பெண்ணியம் பேசினாலும் இந்த நிலை மாறப் போவதில்லை. பெண் விண்கலத்தில் ஏறி வான வெளியில் உலா வரலாம், செவ்வாய் கிரகத்திலும் கால் பதிக்கலாம். ஆனால் பெண் சில விஷயங்களில் அடக்கி தான் வாசிக்க வேண்டியிருக்கு அடங்கி தான் போக வேண்டியிருக்கு. இதை தான் ஆண்கள் தங்களுக்கு சாதகமாகப் பயன் படுத்திக் கொள்கிறார்கள்.

இப்பொழுது சமூக வலைதளங்களிலும் ஊடகங்களிலும் பெண்ணை எப்படி சித்தரிக்கிறார்கள் என்பதை கவனிக்க வேண்டும். ஏனென்றால் அதன் தாக்கம் மிக அதிகம். முன்பு வீட்டின் பெரியோர் பெண்களை எப்படி நடத்தினார்களோ அப்படியே அவ்வீட்டில் வளரும் பிள்ளைகளும் வளர்ந்த பின் பெண்களை நடத்தினர். இப்பொழுதோ ஊடகங்கள் எல்லாவற்றையும் கிளர்ச்சிக்காக, நிறைய பேர் தங்கள் ஊடகத்தைப் பார்க்க வேண்டும்/படிக்க வேண்டும்  என்பதற்காக செய்திகளை திரித்து, பெண்மையை மாசு படுத்தி, பெண்களை போகப் பொருட்களாகக் காட்டுகிறார்கள். அது உண்மையை பிரதிபலிப்பதில்லை. ஆனால் இன்றைய வளரும் சமுதாயம் ஊடகங்களில் காட்சிப்படுத்தப்படும் பிம்பங்களை தான் உண்மை எனக் கருதி நடக்கின்றனர். இதில் சினிமாவின் பங்கைப் பற்றி சொல்லவும் தேவையில்லை! வேண்டாம், என்னை நெருங்காதே, எனக்குப் பிடிக்காது என்று ஒரு பெண் சொன்னால் உண்மையில் அவள் அதைத் தான் சொல்கிறாள், அதற்கு வேறு பொருள் கிடையாது. ஆனால் அவள் NO என்று சொன்னாலும் அவளை வற்புறுத்தலாம் என்று சினிமாவில், தொலைகாட்சி நாடகங்களில் காட்டப்படுகின்றது. இது எவ்வளவு பெரிய கேவலம் தெரியுமா?

சரியான புரிதலுக்கு இளைஞர்கள் கருத்துள்ள கட்டுரைகளைப் படித்தும், சூழ்நிலைகளைப் புரிந்தும் அனைத்தையும் உள்வாங்கிக் கொள்ள வேண்டும். ஊடகங்களில், சினிமாவில் சொல்லப்படும் எந்தக் கருத்தையும் சரியா தவறா என்று சீர் தூக்கிப் பார்க்கக் கற்றுக்கொள்ள வேண்டும். முன்னெடுத்த முடிவுடன் ஒரு பிரச்சினையை அணுகினால் உண்மையை எப்படி புரிந்து கொள்ள முடியும்?

எளிதாகப் பெண்ணை குற்றம் சொல்லிவிடலாம். சரியாக உடுக்கவில்லை, இரவில் வெளியே சென்றாள், ஆண் நட்புடன் ஹோட்டலுக்குப் போனாள், இவை தான் ஓர் ஆணை வன் புனர்வுக்குத் தூண்டியது என்று ஊடகங்களும், சமூகமும் உரக்கச் சொல்லி சொல்லி அதையே உண்மையாக மாற்றுவதில் வெற்றியும் கண்டுள்ளது. இவை தான் உண்மையான காரணமா என்று ஒவ்வொரு இளைஞனும் சற்றே யோசிக்க வேண்டும்.

ஒரு ஆட்டோக்காரர் வண்டியில் பயணி விட்டுச் சென்ற தங்க நகைகளை கொண்டு வந்து காவல் நிலையத்தில் ஒப்படைத்தார் என்பதை ஏன் ஒரு பெருமையாக செய்தியில் சொல்லப்படுகிறது? ஏனென்றால் அது தான் நியாயம், தர்மம், தவறு செய்ய வாய்ப்பிருந்தும் அந்த ஆட்டோக்காரர் செய்யவில்லை என்பதை அது காட்டுகிறது. அதையே தான் பெண்கள் விஷயத்தில் எது முறையோ, அது தர்மமோ, தவறு செய்ய வாய்ப்பிருந்தும் செய்யாமல் இருப்பதை ஆண்களிடமிருந்து எதிர்பார்க்கிறோம். இது ஓர் அதிக எதிர்பார்ப்பா?

இந்த மாற்றம் எல்லாம் உடனே வரும் என்று எதிர்பார்க்க முடியாது. ஆனால் அதற்கான முயற்சியாவது நாம் எடுக்க வேண்டியது மிக மிக அவசியம். முதலில் பிரச்சினை உள்ளது என்பதை ஒத்துக் கொண்டால் தான் விடிவுக்கான வழியைப் பற்றி யோசிப்போம்.

பெண்கள் இயல்பிலேயே அன்பின் ஊற்று. தாயிடம் அன்பு செலுத்தும் நாம் மற்ற பெண்களையும் மரியாதையுடன் நடத்த வேண்டும் என்று சொல்லி தான் புரிய வைக்க வேண்டுமா? ஆண் பெண் உறவில் புரிதலன்றி பிரிவது நிகழலாம். பெண்ணின் மேலும் தவறு இருக்கும். ஆணின் மீதும் தவறு இருக்கும். தவறான கருத்து, மன வேற்றுமை, தப்பர்த்தம் செய்வது போன்ற பிரச்சினைகளால் பேதங்கள் வருவது இயல்பு. அதற்காக பெண்ணின் மீது பழி சுமத்தி, கேவலமாகப் பேசுவதோ நடத்துவதோ சமுதாய சீர்கேட்டில் தான் முடியும்.

பெற்றோர்களும் ஆசிரியர்களும் இளம் வயதில் இருந்தே ஆண்களை செம்மையாக வளர்க்கப் பாடுபட வேண்டும். பண்புடன் பெண்களிடம் பழக இளம் வயதில் இருந்தே ஆண் குழந்தைகளுக்குக் கற்றுத் தர வேண்டியது காலத்தின் கட்டாயமாகிறது. பெண்களை மதிப்பும் மரியாதையும் கொடுத்து நடத்தினால் அந்தச் சமுதாயம் நிச்சயம் இன்னும் சிறப்பாக முன்னேறும். பெண்கள் தினம் என்று ஒன்று தனியாக தேவையில்லாதவாறு சமூகத்தை மாற்றி அமைப்பது நம் கையில் தான் உள்ளது அது வரை பெண்கள் தின வாழ்த்தைப் பகிர்வோம்.

March 8 2017

எமன் – திரை விமர்சனம்

lyca-production-for-yeman

இப்போதைய ட்ரன்ட்  ஹீரோவுக்கு வில்லன் குணாதிசயங்கள் இருப்பது தான். விஜய் ஆண்டனி எக்ஷன் ஹீரோவாக இந்தப் படத்தின் மூலம் அறிமுகமாக முயல்கிறார். இரட்டை வேடம் அவருக்கு, அப்பா மகன். இரண்டிலும் ஒகேவாக செய்திருக்கிறார். அப்பாவாக சிறிது நேரமே வருகிறார். அரசியல் களத்துக்கான ஆரம்பத்தை அப்பா விஜய் விதைத்து விடுகிறார். நடிப்பில் இன்னும் கொஞ்சமாவது வேறுபாட்டைக் காட்ட அடுத்தப் படத்திற்குள்ளாவது பயிற்சி எடுக்க வேண்டும்.

இன்று அரசியல் சூழ்ச்சிகள் நிறைந்தும், பதவிக்காகக் கொலை, வஞ்சகம், கூட இருக்கும் நட்பே குழி பறிப்பது, ஜாதி அரசியல் செய்வது, போன்றவை சாதாரணமாக நடப்பது தமிழக மக்களுக்கு ரொம்ப பரிச்சயமாகியிருக்கும் ஒரு விஷயம். அதை எமன் படத்தில்  திரையில் காண்கிறோம்.

தியாகராஜன் இந்தப் படத்தில் ஒரு அனுபவமிக்க அரசியல்வாதி பாத்திரத்தில் வருகிறார். அரசியல்வாதி/சட்டத்துக்குப் புறம்பான வியாபாரங்கள் செய்யும் ஒருவராக மிகச் சிறப்பாக நடித்திருக்கிறார். ரொம்ப நாள் பிறகு சார்லிக்கும் ஒரு நல்ல பாத்திரம். மந்திரியின் காரியதரிசியாக எல்லா விஷயங்கள் தெரிந்தாலும் அமைதியாக சொல்வதை செய்யும் செயலாளராக அடக்கி வாசித்து நன்றாக நடித்துள்ளார். தியாகராஜனும் சார்லியும் படத்துக்குப் பலம். ஹீரோயினாக மியா ஜார்ஜ், நடிகை அஞ்சனாவாக வருகிறார். அவர் பாத்திரம் படத்தின் கதையை சற்றே திசை திருப்பினாலும் அவர் நடிப்பும் கச்சிதம்.

தமிழரசுவாக வரும் விஜய் ஆண்டனி முதல் முப்பது வருடங்கள் என்ன செய்து கொண்டிருந்தார் என்று சொல்லப்படவில்லை. குற்றம் செய்த ஒருவனை தப்பிவிக்க, செய்யாத குற்றத்துக்குப் பணம் வாங்கிக் கொண்டு அவர் சிறைக்குச் செல்வதாகத் தான் கதை ஆரம்பிக்கிறது, அதுவும் தாத்தாவின் மருத்துவ செலவுக்காக. ஆனால் சிறையில் நுழைந்த உடனேயே எல்லாரையும் அதகளம் செய்யும் அளவு பலமும் சாமர்த்தியமும் பொருந்தியவராக அவரைக் காட்டுகிறார் இயக்குநர். அங்கேயே திரைக்கதையில் நம்பகத் தன்மை குறைந்து விடுகிறது.

அதன் பின் அரசியலில் அசுர வளர்ச்சி அடைகிறார் விஜய் ஆண்டனி. சண்டைக் காட்சிகளைப் பார்க்கும்போது குழந்தைகள் விளையாடும் சிசர்ஸ் பேப்பர் ஸ்டோன் என்கிற விளையாட்டு தான் நினைவுக்கு வருகிறது. இந்தப்  படத்தில் கத்தி வைத்திருப்பவரை விட துப்பாக்கி வைத்திருப்பவர் வெற்றி பெறுவார், நெருப்பைப் பயன்படுத்துபவர் எல்லாத்தையும் வெற்றிக் கொள்வார். அந்த மாதிரி உள்ளது அனைத்து ஸ்டன்ட் சீன்களும்.

ஜீவா சங்கர் தான் திரைக் கதை, இயக்கம், ஒளிப்பதிவாளரும் அவரே. அவர் அரசியல் களத்தை எடுத்ததற்கு பாராட்டு ஆனால் திரைக்கதையில் கனமில்லை. ஒரு சஸ்பென்ஸ் இருந்தும் அதைக் கதையில் கடைசி வரை கொண்டு வராதது இயக்குநரின் தவறு. விஜய் ஆண்டனி இசை வெகு சுமார்.

விஜய் ஆண்டனி ஹீரோ என்றாலும் அவர் ஒரு அரசியல்வாதி. அதனால் நீங்க நல்லவரா கெட்டவரா என்று கேட்கவே வேண்டாம், கண்டிப்பாகக் கெட்டவர் தான். ஆனாலும் நமக்கு அவரை பிடிக்க வைக்க இயக்குனர் முயன்று ஓரளவு வெற்றியும் பெற்றிருக்கிறார். ஆனால் படத்தில் பாத்திரப் படைப்பு நன்றாக இருந்தாலும் கதையில் சுவாரசியம் இல்லை. கடைசியில் ஆயாசமே மிஞ்சுகிறது.

yemen

 

 

 

 

Previous Older Entries